Η πανδημία έχει ήδη συγχωνεύσει όλα τα όρια της επαγγελματικής και της προσωπικής μας ζωής, σε πολλές περιπτώσεις μόνιμα, και καθώς η τεχνολογία και το βιωτικό επίπεδο αναπροσαρμόζονται για να αντιμετωπίσουν αυτή τη νέα πραγματικότητα, η παγκόσμια ταξιδιωτική βιομηχανία βιώνει τη δικής της εκδοχή του φαινομένου The Great Merging (Η μεγάλη συγχώνευση).
ΤΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΊΝΟΥ ΚΟΥΣΚΟΎΚΗ*
Τα όρια έχουν ήδη θολώσει μεταξύ της προσωπικής και της επαγγελματικής ζωής τα τελευταία δύο και πλέον χρόνια και αυτό εμφανίζεται με διάφορους τρόπους στην παγκόσμια ταξιδιωτική βιομηχανία.
Γενικότερα, ο τρόπος με τον οποίο ζούμε, εργαζόμαστε, κοινωνικοποιούμαστε και ταξιδεύουμε έχει συγχωνευτεί, καθώς βγαίνουμε από την πανδημία. Αυτό έχει ουσιώδεις επιπτώσεις σε όλα τα μέρη του ταξιδιωτικού οικοσυστήματος, από το πώς ερευνάται, σχεδιάζεται, διατίθεται στην αγορά, πωλείται, καταναλώνεται και μοιράζεται και πώς δομείται η βιομηχανία για να εξυπηρετεί τον κόσμο, στον οποίο οι ταξιδιώτες καθοδηγούν αυτό το συγχωνευμένο μέλλον των ταξιδιών.
Οι λεπτές ισορροπίες και οι «θολές» γραμμές μεταξύ ταξιδιών αναψυχής και επαγγελματικών ταξιδιών -γνωστό με το «παρατσούκλι» ως «bleisure»- υπάρχουν από τις αρχές του 2013, όταν οι millennials άρχισαν να γίνονται μόδα μεταξύ των ταξιδιωτικών παρόχων.
Περαιτέρω η άνοδος της Airbnb και της Uber, δύο εταιρίες, άλλαξε για πάντα τον τρόπο με τον οποίο οι ταξιδιώτες εξετάζουν τις επιλογές διαμονής και μετακίνησης, σε σχέση με τις πιο παραδοσιακές επιλογές. Τα εναλλακτικά καταλύματα με την Airbnb και την «οικονομία του διαμοιρασμού» εξελίχθηκαν σε mainstream στα μέσα της δεκαετίας του 2010, ενώ ο διαμοιρασμός διαδρομών με τη Uber, τη Lyft και άλλες εταιρίες άλλαξε τον τρόπο με τον οποίο σκεφτόμαστε, όχι μόνο τις ενοικιάσεις αυτοκινήτων ή τα ταξί, αλλά και την on-demand οργάνωση του ίδιου του κόσμου.
Τα γεγονότα αλλάζουν όλα τόσο γρήγορα που είναι δύσκολο να έχουμε οριστικές απαντήσεις για τις επιπτώσεις της Μεγάλης Συγχώνευσης και για το πώς αυτή εκδηλώνεται στις ταξιδιωτικές συμπεριφορές, ειδικά καθώς οι συγκεκριμένες ταξιδιωτικές συμπεριφορές έχουν αναμειχθεί με τις συμπεριφορές διαβίωσης και εργασίας. Γεγονός είναι ότι οι ταξιδιώτες έχουν τον έλεγχο και αυτό που μπορούν να κάνουν οι περισσότερες ταξιδιωτικές επωνυμίες είναι να μάθουν από τις δικές τους βιωματικές εμπειρίες και από τους πελάτες τους.
Τα μεικτά ταξίδια έρχονται με αποδόσεις που ανέρχονται στο 75% έως 85% των πραγματικών ταξιδιών μόνο για επαγγελματικούς λόγους, αλλά έρχονται μέσω χαμηλότερου κόστους καναλιών πωλήσεων και με εκπτώσεις κατόπιν διαπραγμάτευσης, κυρίως, οι καθαρές αποδόσεις τους έχουν πολύ συχνά τα καλύτερα αποτελέσματα στο σύστημα.
Τα ξενοδοχεία ανταποκρίνονται στη νέα πραγματικότητα του συνδυασμού των ταξιδιωτικών και εργασιακών δραστηριοτήτων των σημερινών εργαζομένων, αξιοποιώντας τον χώρο των συνεδριάσεών τους με τρόπους που δεν το έκαναν στο παρελθόν.
Αυτός ο συγχωνευμένος κόσμος της εργασίας και των ταξιδιών οδηγεί πλέον την επιστροφή των επαγγελματικών ταξιδιών πολύ πιο γρήγορα από ό,τι πολλοί από εμάς φανταζόμασταν όταν πρωτο-μπήκαμε στην πανδημική κρίση.
Περισσότερες «αποχρώσεις» αναδύονται από τη διασταυρούμενη συνεργασία τομέων σε αυτή τη Μεγάλη Συγχώνευση, με στοιχεία που εμφανίζονται σε νέες συνεργασίες μεταξύ θέρετρων και παρόχων καταλυμάτων, σε μια προσπάθεια να γεμίσουν οι χαμηλές τουριστικές περίοδοι με ταξιδιώτες ψηφιακούς νομάδες.
Στην Ευρώπη προσπαθούν να προωθήσουν μια πανευρωπαϊκή βίζα ψηφιακού νομάδα, καθώς τέτοια βίζα θα είχε τη δυνατότητα να ξεκλειδώσει τεράστιες ταξιδιωτικές μετακινήσεις, θετικό γεγονός και για την χώρα μας.
* Kαθηγητής Δερματολογίας,
νομικός, πρόεδρος της Ιπποκρατείου
Aκαδημίας Iαματικής Iατρικής,
πρόεδρος Παγκόσμιας Aκαδημίας
Kινεζικής και Συμπληρωματικής
Iατρικής
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ (ΦΥΛΛΟ 12/12/2025)
