Η Κίνα κατασκευάζει νέα τεχνητά νησιά, μια κίνηση με στρατηγικό γεωπολιτικό χαρακτήρα, επεκτείνοντας την επικράτειά της στα πλούσια σε ορυκτά και αμφισβητούμενα αρχιπελάγη Παρασέλ και Σπράτλι. Η δημιουργία του επονομαζόμενου «Σινικού Τείχους της Αμμου» (Great Wall of Sand) άρχισε το 2013 και μέσα σε τρία χρόνια οδήγησε στη δημιουργία 13.000 στρεμμάτων νέας γης, ενισχύοντας σημαντικά τις διεκδικήσεις της Κίνας σε όλη την περιοχή.
Σύμφωνα με το Slashgear, η κατασκευή αυτών των νησιών είναι ένα τεράστιο μηχανολογικό εγχείρημα. Η διαδικασία της κατασκευής απαιτεί τεράστιο όγκο άμμου, βράχων και σκυροδέματος. Η Κίνα εντοπίζει κατάλληλους υφάλους και τους καλύπτει με εκατομμύρια τόνους άμμου και χαλικιού που ανασύρονται από τον βυθό της θάλασσας. Ετσι δημιουργούνται σταθερές βάσεις για νησιά, τα οποία δεν είναι απλοί σωροί άμμου, αλλά ενισχύονται με βράχους και σκυρόδεμα που είναι ικανά να υποστηρίξουν βαριές κατασκευές, όπως αεροδρόμια και στρατιωτικές εγκαταστάσεις. Ουσιαστικά, η Κίνα επιταχύνει τη γεωλογική διαδικασία εκατομμυρίων ετών μέσα σε λίγα μόλις χρόνια, ενισχύοντας τις εδαφικές της διεκδικήσεις.
Αν και το μηχανολογικό αυτό επίτευγμα είναι εντυπωσιακό, το «Σινικό Τείχος της Αμμου» υπήρξε απίστευτα καταστροφικό. Οι μέθοδοι που χρησιμοποιούνται «ρημάζουν» τους ευαίσθητους κοραλλιογενείς υφάλους και τα αποθέματα ψαριών στη θάλασσα της Νότιας Κίνας. Η βυθοκόρηση και η ρίψη υλικών επάνω στους υφάλους τούς καταστρέφουν ολοσχερώς.
Παρόλο που τα τεχνητά νησιά είναι σταθερά, βρίσκονται σε διαρκή πόλεμο με τα στοιχεία της φύσης. Για τον λόγο αυτό χρειάζονται τακτική συντήρηση επειδή το θαλασσινό νερό διαβρώνει το σκυρόδεμα και τα άλλα υλικά. Αυτή η συντήρηση επιτρέπει την εγκατάσταση σε αυτά μικρών πληθυσμών, στρατιωτικών εγκαταστάσεων και άλλων κυβερνητικών συμφερόντων.
Αν και η βυθοκόρηση για την ανάκτηση/κατασκευή σταθερής γης δεν είναι νέα μέθοδος, το εύρος των κατασκευών της Κίνας είναι εκπληκτικό. Η χώρα χρησιμοποιεί τεράστιους πόρους σε χρόνο, ανθρώπινο δυναμικό και χρήμα και δημιουργεί ένα θαύμα μηχανικής, τελειοποιώντας την τεχνολογία δημιουργίας ξηράς μέσα στη θάλασσα, με ανυπολόγιστο όμως περιβαλλοντικό κόστος για την περιοχή.
ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΜΑΡΙΑ ΠΑΠΠΑ
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ (ΦΥΛΛΟ 30/1/2026)
