Στο Νταβός, ο Ντόναλντ Τραμπ επέστρεψε στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ μετά από εξαετή απουσία, με πολυπληθή αμερικανική αποστολή, δίνοντας μια ομιλία που συνδύασε οικονομικό αφήγημα «νίκης» στις ΗΠΑ, σκληρή κριτική προς την Ευρώπη και ξεκάθαρο γεωπολιτικό μήνυμα για τη Γροιλανδία, την οποία χαρακτήρισε στρατηγικής σημασίας για την ασφάλεια στο Βόρειο Ημισφαίριο.
Στο οικονομικό σκέλος, ο Αμερικανός Πρόεδρος υποστήριξε ότι η αμερικανική οικονομία έχει μπει σε περίοδο σταθεροποίησης και ότι «ο πληθωρισμός έχει νικηθεί», ενώ επανέφερε στο επίκεντρο και το μεταναστευτικό, λέγοντας πως τα «ανοιχτά και επικίνδυνα σύνορα» έχουν πλέον κλείσει. Παράλληλα, παρουσίασε τις ΗΠΑ ως σημείο αναφοράς για τον δυτικό κόσμο, υποστηρίζοντας ότι οι εξελίξεις στην αμερικανική οικονομία «παρασύρουν» συνολικά τη Δύση.
Η Ευρώπη βρέθηκε στο στόχαστρο της κριτικής του, με τον Τραμπ να υποστηρίζει ότι «δεν κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση». Περιέγραψε εικόνα «αλλοίωσης» που, κατά τον ίδιο, συνδέεται με πολιτικές επιλογές των τελευταίων ετών, αν και διευκρίνισε πως επιθυμεί μια ισχυρή και ευημερούσα Ευρώπη. Στο επιχείρημά του συνέδεσε την ευρωπαϊκή πορεία με «ρεκόρ ελλειμμάτων» σε προϋπολογισμούς και εμπόριο και με διόγκωση των δημόσιων ελλειμμάτων, αποδίδοντας μέρος της πίεσης σε κύμα μαζικής μετανάστευσης «ιστορικών διαστάσεων». Σε ευρύτερο τόνο, προειδοποίησε ότι «πολλά μέρη του κόσμου καταστρέφονται μπροστά στα μάτια μας», υπονοώντας αδράνεια των ηγεσιών απέναντι σε κρίσιμες εξελίξεις.
ΒΕΝΕΖΟΥΕΛΑ
Ιδιαίτερο βάρος έδωσε στη Βενεζουέλα, λέγοντας ότι η χώρα μπαίνει σε τροχιά ανάκαμψης λόγω της αμερικανικής στάσης, ενώ αναφέρθηκε και στη «σύλληψη» του Νικολάς Μαδούρο από την κυβέρνησή του και σε προοπτική συμφωνίας με νέους ηγέτες που – όπως είπε – πλέον συνεργάζονται με τις ΗΠΑ.
Στο ενεργειακό, επιτέθηκε στην αιολική ενέργεια, υποστηρίζοντας ότι η Κίνα κατασκευάζει σχεδόν όλες τις ανεμογεννήτριες και ότι όσοι επενδύουν σε αυτές «χάνουν χρήματα» και «παράγουν λιγότερη ενέργεια από όση χρειάζονται».
ΓΡΟΙΛΑΝΔΙΑ
Το πιο αιχμηρό μέρος της παρέμβασής του αφορούσε τη Γροιλανδία. Δήλωσε ότι τη θεωρεί κρίσιμη σε ένα τρίγωνο ανταγωνισμού ΗΠΑ–Ρωσίας–Κίνας, παρουσιάζοντάς την ως «στρατηγικό σημείο» και αναγκαία επιλογή για λόγους εθνικής και διεθνούς ασφάλειας. Υποστήριξε ότι οι ΗΠΑ μπορούν να προστατεύσουν το νησί καλύτερα από οποιονδήποτε, έκανε ιστορική αναφορά στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και επέμεινε πως το ενδιαφέρον του δεν αφορά τις σπάνιες γαίες αλλά αποκλειστικά την «παγκόσμια ασφάλεια στο Βόρειο Ημισφαίριο».
Στο ίδιο πλαίσιο, άσκησε πίεση και προς τη Δανία, σημειώνοντας ότι –κατά τον ίδιο– δαπανά μόλις 1% για την άμυνα, ενώ συνέδεσε το θέμα και με το ΝΑΤΟ. Δήλωσε ότι δεν «απειλεί» τη Συμμαχία αλλά επιδιώκει «νέα δυναμική», παρουσιάζοντας τη Γροιλανδία ως μέρος αυτής της λογικής. Για τη χρήση βίας, είπε ότι δεν τη θέλει και δεν θα την χρησιμοποιήσει, ωστόσο έστειλε πολιτικό μήνυμα προς τους Ευρωπαίους ότι υπάρχει «επιλογή» να πουν «ναι» ή «όχι», αφήνοντας αιχμή ότι μια άρνηση «θα θυμάται».
Κλείνοντας, αναφέρθηκε στον πόλεμο στην Ουκρανία ως «αιματοχυσία» που θέλει να σταματήσει, λέγοντας ότι βρίσκεται σε διαπραγματεύσεις με τον Βολοντίμιρ Ζελένσκι. Πρόσθεσε ότι επίκειται συνάντηση, με στόχο – όπως υποστήριξε – να τερματιστεί ο πόλεμος.
