Η τηλεδιάσκεψη που είχαν, το απόγευμα της Τετάρτης 13 Αυγούστου του 2025, οι Ευρωπαίοι ηγέτες με τον Αμερικανό πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ και τον Ουκρανό ομόλογό του Βολοντίμιρ Ζελένσκι είχε δύο σαφείς στόχους: να χαράξει μια κοινή γραμμή πριν από τη συνάντηση Τραμπ–Πούτιν στην Αλάσκα και να στείλει ένα αυστηρό μήνυμα στο Κρεμλίνο.
Σύμφωνα με τις δηλώσεις του Γερμανού καγκελάριου Φρίντριχ Μερτς, οι Ευρωπαίοι ξεκαθάρισαν ότι τα συμφέροντα ασφαλείας της Ευρώπης και της Ουκρανίας πρέπει να διαφυλαχθούν στις συνομιλίες με τον Βλαντιμίρ Πούτιν. Κάλεσαν τον Τραμπ να εργαστεί για μια ειρήνη που θα προστατεύει τις δύο πλευρές και υπογράμμισαν ότι το Κίεβο πρέπει να βρίσκεται στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, με την εκεχειρία ως πρώτο βήμα.
Οι Ευρωπαίοι ηγέτες προειδοποίησαν πως, παρότι η Ουκρανία είναι διατεθειμένη να συζητήσει εδαφικές διευθετήσεις, δεν θα αποδεχθούν «νομική αναγνώριση της ρωσικής κατοχής». Ζήτησαν, επίσης, ισχυρές εγγυήσεις ασφαλείας για το Κίεβο και παρέμβαση των ΗΠΑ και της Ευρώπης σε περίπτωση που η Ρωσία δεν δείξει καλή πίστη, ακόμη και αύξηση της πίεσης εφόσον δεν υπάρξει απτή κίνηση από τη Μόσχα. Η συμφωνία προβλέπει ότι, μετά τη συνάντησή του με τον Πούτιν, ο Τραμπ θα ενημερώσει πρώτα τον Ζελένσκι και στη συνέχεια την ΕΕ—κίνηση που υποδηλώνει ότι οι Βρυξέλλες θέλουν να βρίσκονται σε απόλυτο συντονισμό με την Ουάσιγκτον.
Από τη γαλλική πλευρά, ο Εμανουέλ Μακρόν τόνισε ότι «τα εδαφικά ζητήματα της Ουκρανίας δεν μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο διαπραγμάτευσης» και ότι δεν υπάρχουν σήμερα σχέδια ανταλλαγής εδαφών.
Η πρόεδρος της Κομισιόν Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν δήλωσε πως ΗΠΑ, ΕΕ και ΝΑΤΟ έχουν ενισχύσει το κοινό έδαφος τους για το ουκρανικό ζήτημα και θα παραμείνουν σε στενό συντονισμό.
Ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ, Μαρκ Ρούτε, συμπλήρωσε ότι οι σύμμαχοι παραμένουν ενωμένοι και ότι «η μπάλα είναι τώρα στο γήπεδο της Ρωσίας».
Η ΔΕΥΤΕΡΗ ΑΝΑΛΥΣΗ
Η οικονομική διάσταση αυτής της απόφασης είναι προφανής: οι ευρωπαϊκές αγορές και η αμυντική βιομηχανία έχουν ευνοηθεί από τη συνεχιζόμενη στήριξη προς την Ουκρανία, αλλά ένα ενδεχόμενο «κακό» deal θα μπορούσε να διαταράξει τις ισορροπίες. Η αναφορά στο ότι δεν υπάρχει αναγνώριση των ρωσικών εδαφικών αξιώσεων και ότι απαιτούνται ισχυρές εγγυήσεις ασφαλείας συνδέεται άμεσα με τις αγορές ενέργειας και την ανάγκη διατήρησης σταθερών προμηθειών, ενώ η πίεση για εκεχειρία στοχεύει στη συγκράτηση του πληθωρισμού και στη σταθεροποίηση των επενδυτικών προσδοκιών. Με φόντο τη συνάντηση στην Αλάσκα, οι Ευρωπαίοι ηγέτες επιχειρούν να διασφαλίσουν ότι οποιαδήποτε συμφωνία δεν θα αφήσει την Ευρώπη εκτεθειμένη και θα δημιουργήσει συνθήκες βιώσιμης ειρήνης, χωρίς να υποθηκεύονται τα οικονομικά και γεωπολιτικά τους συμφέροντα.
