Η Tεχνητή Nοημοσύνη (T.N.) μπαίνει πια στην καθημερινότητα της εργασίας με ταχύτητα-ρεκόρ, αλλά οι άνθρωποι δεν νιώθουν ασφαλέστεροι, νιώθουν πιο εκτεθειμένοι. Το 45% των εργαζομένων δηλώνει καθημερινή χρήση της T.N. (άνοδος 13%), την ώρα που η εμπιστοσύνη στη χρήση της τεχνολογίας πέφτει κατά 18% και το συνολικό σκορ του Παγκόσμιου Βαρόμετρου Ανθρώπινου Δυναμικού υποχωρεί στο 67%. Το αποτέλεσμα είναι ένα παγκόσμιο «σφίξιμο» στη θέση εργασίας, το job hugging, όχι από αφοσίωση, αλλά από ανάγκη για σταθερότητα.
Τα δεδομένα πρόσφατης έρευνας είναι αποκαλυπτικά για το παράδοξο της περιόδου. Συγκεκριμένα, οι εργαζόμενοι νιώθουν επαρκείς για το «τώρα», αλλά αβέβαιοι για το «μετά». Σχεδόν 9 στους 10 (89%) λένε ότι έχουν τις δεξιότητες για να πετύχουν στους τρέχοντες ρόλους τους. Ταυτόχρονα, όμως, σε ποσοστό 43% φοβούνται ότι η αυτοματοποίηση μπορεί να αντικαταστήσει τη δουλειά τους μέσα στα επόμενα δύο χρόνια (ποσοστό αυξημένο κατά 5 μονάδες σε σχέση με το 2025). Κάπως έτσι, το 64% σχεδιάζει να μείνει στον τρέχοντα εργοδότη του, αναζητώντας «σίγουρο λιμάνι» σε θολά νερά.
Στην έρευνα της ManpowerGroup αποτυπώνεται και μια δεύτερη, πιο υπόγεια «σύγκρουση»: η Τ.Ν. τρέχει πιο γρήγορα από το σύστημα εκπαίδευσης μέσα στις εταιρίες. Πάνω από τους μισούς εργαζομένους διεθνώς δηλώνουν ότι δεν έχουν λάβει πρόσφατη εκπαίδευση (56%) ή δεν έχουν πρόσβαση σε μέντορες (57%). Δεν είναι απλώς κενό δεξιοτήτων, είναι κενό μετάβασης. Και αυτό πλήττει πρώτα όσους δεν μεγάλωσαν ψηφιακά: η εμπιστοσύνη στις ψηφιακές δεξιότητες μειώνεται 35% στους Baby Boomers και 25% στη Gen X, ενώ η συνολική αίσθηση εμπιστοσύνης υποχωρεί (από 76% το 2025 σε 73% το 2026).
BURNOUT
Στο ίδιο κάδρο μπαίνει και η αντοχή. Το burnout παραμένει υψηλό: 63% λένε ότι το βιώνουν, κυρίως λόγω άγχους (28%) και αυξημένου φόρτου εργασίας (24%). Ο Δείκτης Ευημερίας μένει στο 67% και η ικανοποίηση από την εργασία στο 62%, σταθερά νούμερα που, σε περίοδο τόσο μεγάλων αλλαγών, διαβάζονται και ως «κόκκινη γραμμή»: η παραγωγικότητα δεν θα αυξηθεί δωρεάν από την τεχνολογία αν ο άνθρωπος μένει πίσω.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει η οικονομική πίεση ως «κρυφός κινητήρας» του job hugging. Το 50% συμπληρώνει το βασικό εισόδημα, με τη Gen Z να εκτοξεύεται στο 68%, μέσω gig economy, μερικής απασχόλησης ή άλλων πηγών. Η παραμονή στη δουλειά, λοιπόν, δεν σημαίνει ηρεμία. Και αυτό φαίνεται καθαρά στο ότι, παρά το 64% που δηλώνει ότι θα μείνει, 60% συνεχίζει να αναζητά νέες ευκαιρίες.
Το βαρόμετρο καταγράφει και μεγάλες γεωγραφικές αποκλίσεις. Η Ινδία εμφανίζει την υψηλότερη συνολική βαθμολογία (77%) και εξίσου υψηλή υιοθέτηση Τ.Ν. (77%). Στον αντίποδα, η Ιαπωνία καταγράφει τη χαμηλότερη συνολική βαθμολογία (48%). Με άλλα λόγια, η «παγκόσμια αγορά εργασίας» δεν βιώνει ενιαία την Τ.Ν.: άλλοι την αισθάνονται ως επιτάχυνση, άλλοι ως απειλή.
ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ
Το μήνυμα προς τις διοικήσεις των επιχειρήσεων είναι συγκεκριμένο και διπλό: τεχνολογία χωρίς ένταξη και εκπαίδευση μειώνει την εμπιστοσύνη και χαμηλή εμπιστοσύνη σημαίνει χαμηλότερη απόδοση, μεγαλύτερη διαρροή ταλέντου, πιο ακριβές προσλήψεις. Η Becky Frankiewicz, Πρόεδρος και Chief Strategy Officer της ManpowerGroup, περιγράφει ότι οι ηγέτες διαχειρίζονται ταυτόχρονα «το τώρα και το μετά» και προειδοποιεί πως ο μετασχηματισμός δεν μπορεί να απαιτείται «αγνοώντας την ευημερία» των εργαζομένων.
Αν, λοιπόν, η «φάση μέλιτος» της Τ.Ν. τελείωσε, η επόμενη φάση θα κριθεί από το αν οι επιχειρήσεις θα επενδύσουν στους ανθρώπους με την ίδια συνέπεια που επενδύουν στις πλατφόρμες, με στοχευμένη εκπαίδευση, mentoring, διαφανείς διαδρομές εξέλιξης και παρεμβάσεις ευημερίας (έστω μικρές αλλά σταθερές).
