Ο πρώην μνημονιακός υπουργός θα συνεχίσει να ελέγχει κρίσιμες αποφάσεις της οικονομίας και να παραμένει εγγυητής των αυξημένων φορολογικών επιβαρύνσεων των πολλών και της αύξησης του πλούτου των λίγων
Αν υπάρχει ένα κεντρικό πρόσωπο πίσω από κάθε κυβέρνηση και κάθε οικονομική επιδρομή στις χαμηλές και μεσαίες τάξεις τα τελευταία 15 χρόνια, είναι ο Γιάννης Στουρνάρας. Ως «Τσάρος της Οικονομίας» στην κυβέρνηση Σαμαρά τη μαύρη τριετία 2012-2014 κι έκτοτε ως ακλόνητος διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος έχει δώσει την ευλογία του σε κάθε «έγκλημα» που έχει διαπραχθεί σε βάρος του ελληνικού λαού από την τρόικα και τις ελληνικές κυβερνήσεις. Οποιαδήποτε κυβέρνηση επιχείρησε να παρεκκλίνει από τα «θέλω» του τον βρήκε απέναντί της.
Στο πρόσωπό του το Βερολίνο, η ΕΚΤ και οι Ελληνες πρωθυπουργοί, ειδικά ο Κυριάκος Μητσοτάκης, έχουν τον απόλυτο εγγυητή για τη μεγαλύτερη μεταφορά πλούτου από τους πολλούς στους λίγους που έχει γίνει σε ευρωπαϊκή χώρα μεταπολεμικά.
Τώρα, είναι και πάλι ο ίδιος ο Στουρνάρας που επιβάλλει στον αποδυναμωμένο Μητσοτάκη την ανακήρυξή του σε «ισόβιο κεντρικό τραπεζίτη». Κλειδώνοντας, σύμφωνα με όλες τις πληροφορίες κι ενδείξεις, μια τρίτη διαδοχική εξαετή θητεία! Και περιμένοντας, σε περίπτωση που απαιτηθεί από τις συνθήκες, την επιστράτευσή του για τον πρωθυπουργικό θώκο ως την πιο συμβατή με τα συμφέροντα Βερολίνου – Βρυξελλών εναλλακτική λύση.
Ο στόχος του Γιάννη Στουρνάρα δεν εκπληρώνει μόνο τη ματαιοδοξία του, αλλά -παραμένοντας μέχρι το 2032- η παρουσία του διασφαλίζει τα υπερκέρδη των τραπεζών, την αδιάκοπη ροή χρήματος προς την οικονομική ελίτ και την επέλαση ξένων συμφερόντων, ώστε το ξεπούλημα της δημόσιας και της ιδιωτικής περιουσίας που άρχισε από το 2010 να ολοκληρωθεί πλήρως.
Από τα μέσα Ιουνίου η «δημοκρατία» είχε αποκαλύψει τo θερινό τελεσίγραφο του κεντρικού τραπεζίτη στον Κυριάκο Μητσοτάκη μέχρι τη ΔΕΘ. Το πρωτοσέλιδο ρεπορτάζ στις 15 Ιουνίου, με τίτλο «Εκβιάζει το Μαξίμου ο Στουρνάρας» και πιέζει για τρίτη θητεία, αφότου πληροφορήθηκε τα περί διαδοχής του από τον Θεόδωρο Σκυλακάκη, έφτασε μέχρι και τη Βουλή λίγες ημέρες αργότερα.
H εφημερίδα «δημοκρατία» φέρνει στο φως την απάντηση του ΥΠΟΙΚ σε ερώτηση Ελληνα βουλευτή σχετικά με το ενδεχόμενο ο Στουρνάρας να παραμείνει στη θέση του και μετά το πέρας της δεύτερης εξαετούς θητείας του, τον Ιούνιο 2026. Το γεγονός ότι το ΥΠΟΙΚ αποφεύγει να τοποθετηθεί επί της ουσίας, θεωρεί ότι όλα είναι καλώς καμωμένα και δικαιολογεί, σε αντίθεση με τα ισχύοντα στην ΕΚΤ για ανώτατο 8ετές όριο θητείας, τυχόν παραμονή Στουρνάρα πέραν της ήδη… 12ετίας, με την επίκληση των βολικών εσωτερικών κανονισμών, επιβεβαιώνει ότι η ανίερη συμμαχία έχει ήδη σφραγιστεί.
ΤΟ ΚΡΥΦΟ ΠΑΖΑΡΙ
Ολα συνηγορούν ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης αποδέχτηκε τους όρους Στουρνάρα για την τρίτη εξαετία του. Το κρυφό παζάρι πρωθυπουργού – κεντρικού τραπεζίτη – τραπεζών ενισχύει το πανίσχυρο κοινό μέτωπο εγχώριας τρόικας, ώστε να συνεχιστεί η ακραία αφαίμαξη των φορολογούμενων, Ελλήνων κι Ευρωπαίων, υπέρ του πλουτισμού μιας χούφτας «ημετέρων» αλλά και κάμποσων «Φραπέδων».
Στη διάρκεια της θητείας του ως κεντρικού τραπεζίτη, από το 2014 αλλά και νωρίτερα ως ΥΠΟΙΚ, η πλειοψηφία των πολιτών βρέθηκε να συνειδητοποιεί ότι η οικονομία και οι ζωές της τρέχουν παράλληλα, χωρίς ελπίδα να συναντηθούν πουθενά. Τόσα χρόνια μετά τα Μνημόνια, το μέλλον της ελληνικής οικονομίας παραμένει παρ’ όλα αυτά αμφίβολο και οι προοπτικές να βελτιώσουν τη ζωή τους οι εργαζόμενοι άπιαστες.
Σε όλο αυτό το διάστημα η ομοιογένεια Στουρνάρα με το σύστημα συμφερόντων Μητσοτάκη άρχισε να φαίνεται ξεκάθαρα ως μία αδιαίρετη πολιτική ταυτότητα, με ένα κοινό σύνολο στόχων. Λόγω θέσης, ο κρατικοδίαιτος από τα νιάτα του κι εκ των πραγμάτων ανεπαρκής για τη διασφάλιση των συμφερόντων των πολλών Στουρνάρας υποτίθεται πως δεν αναμειγνύεται στην πολιτική αρένα. Αλλά παρεμβαίνει επιθετικά, αντιθεσμικά και με θράσος στην πολιτική για να εκθειάζει ή να μαλώνει, πρακτικά να πατρονάρει την κυβέρνηση και την κάθε κυβέρνηση.
Το 2023 ο Στουρνάρας δήλωνε ότι το 2026 θα αποσυρθεί: «Στόχος μου είναι να τελειώσω τη θητεία μου στην Τράπεζα της Ελλάδος σε 3,5 χρόνια περίπου. Θα είναι η ώρα πλέον να αποσυρθώ από τα δημόσια πράγματα». Ομως, οι πληροφορίες και τα γεγονότα «δείχνουν» ότι άλλαξε τελικά γνώμη. Το ίδιο κατηγορηματικά έλεγε τότε «δεν με ενδιαφέρει να γίνω πρωθυπουργός». Ισως αλλάξει γνώμη και γι’ αυτό, ως χρυσή εφεδρεία του συστήματος.
Κυβέρνηση και κεντρικός τραπεζίτης ουδέποτε διέψευσαν τα σχετικά δημοσιεύματα, τις ερωτήσεις στη Βουλή, τις τοποθετήσεις ευρωβουλευτών μέχρι και τις τελευταίες μέρες, όπως θα δούμε στη συνέχεια.
Η «δημοκρατία», μπροστά στην ακραία και καταχρηστική επιβολή ενός κεντρικού τραπεζίτη ως αιώνιου και «αλάνθαστου» υποβολέα για την αποτυχημένη οικονομική πορεία της χώρας, πεισματικά κόντρα στα ασθενέστερα κοινωνικά στρώματα και στην εγχώρια επιχειρηματικότητα, ερεύνησε, επιβεβαίωσε και παρουσιάζει σε όσες συνέχειες χρειαστεί τη διαδρομή και το «έργο» του Στουρνάρα.
Καταδεικνύοντας έτσι όχι μόνο την ακαταλληλότητα Στουρνάρα για τη «δουλειά» ενός διοικητή που ασκεί ελλιπώς και μεροληπτικώς τον εποπτικό έλεγχο, αλλά και την υποχωρητικότητα του Μητσοτάκη, όμηρο στα τερτίπια των εγχώριων τραπεζιτών λόγω των σκανδαλωδών χρεών της Ν.Δ. στις τράπεζες, προκειμένου να γαντζώνεται από την πρωθυπουργία για όσο περισσότερο μπορεί.
Από την εποχή Σημίτη μέχρι σήμερα ο Γιάννης Στουρνάρας αποτελεί τη μακροβιότερη και ανθεκτικότερη «σταθερά» στην οικονομία της χώρας. Συνεργάτης του Σημίτη για να μπει η Ελλάδα, όπως όπως, αν και ανέτοιμη, στο ευρώ, υπουργός Οικονομικών, κεντρικός τραπεζίτης. Δεν τον ψήφισε ποτέ κανείς για να έρθει, δεν μπορεί να ψηφίσει κανείς για να φύγει…
Ο κεντρικός τραπεζίτης που… φλερτάρει με το Μαξίμου
Αν και είναι ο «ανεξάρτητος» κεντρικός τραπεζίτης, ο Γιάννης Στουρνάρας ασχολείται και με την προώθηση συγκεκριμένης πολιτικής ατζέντας, συγκεκριμένα της κυβερνητικής γραμμής Μητσοτάκη. Μπορεί θεσμικά ο διοικητής της ΤτΕ να μην αναμειγνύεται στην πολιτική αρένα, αλλά ο Στουρνάρας παρεμβαίνει κάθε τόσο οικειοθελώς στην καθημερινότητα διακυβέρνησης ώστε να εκθειάζει το… έργο του πρωθυπουργού.
Ο επικεφαλής της κεντρικής τράπεζας φροντίζει πάντα να δικαιολογεί την άρνηση του Μαξίμου για μέτρα υπέρ των χαμηλών και μεσαίων κοινωνικών στρωμάτων. Οπως όταν υποστηρίζει, ενάντια σε κάθε ορθή πρακτική και τις οδηγίες της Ε.Ε., «πατέντες» σαν τη διατήρηση του ΦΠΑ στα τρόφιμα.
Αλλες φορές ο κεντρικός τραπεζίτης «παίζει» τον πολιτικό, όταν θέλει να δικαιολογήσει τη βουλιμία των τραπεζών, μπαίνοντας εμπόδιο στην οικονομική ανάπτυξη της κοινωνίας και τη δίκαιη κατανομή των βαρών. Οπως όταν υποστηρίζει εμμονικά τα μηδενικά και άκρως κοροϊδευτικά επιτόκια των τραπεζών που δεν ακολουθούν, όπως συμβαίνει παντού, τον πληθωρισμό και τις ευρωπαϊκές πρακτικές.
Με κάθε τρόπο ο Στουρνάρας φροντίζει να δηλώνει, άλλοτε διακριτικά κι άλλοτε φωναχτά, τη διαθεσιμότητά του στο σύστημα. Βερολίνο, Βρυξέλλες, τράπεζες και επιχειρηματική ελίτ αισθάνονται απόλυτη σιγουριά ότι θα προστατέψει τα συμφέροντά τους, όπως κάνει έως τώρα, πέρα και πάνω από τις κυβερνήσεις της τελευταίας 15ετίας.
ΛΗΣΤΡΙΚΕΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ
Με μεθόδους μπαμπούλα απειλεί διαρκώς τους μισθωτούς που ζητούν μια αναλογική αύξηση απέναντι στη διαμορφωμένη πραγματικότητα από την κυβέρνηση με τις πλάτες στην ακρίβεια των ραφιών και της ενέργειας, τις ληστρικές πρακτικές των τραπεζών και τη διόγκωση «φούσκα» της στέγασης. «Θα χρεοκοπήσουμε αν αυξήσουμε μισθούς χωρίς αντίκρισμα παραγωγικότητας» έσπειρε ξανά τον φόβο των Μνημονίων στις 22 Σεπτεμβρίου 2025, μιλώντας σε ραδιόφωνο. Σαν να απειλείται και πάλι η οικονομία δήθεν από τους… μισθωτούς και τους ελεύθερους επαγγελματίες, όπως ήταν το δόγμα της τρόικας, κι όχι από τα λαμόγια που ταΐζει για χρόνια μια διεφθαρμένη κυβέρνηση, π.χ., σκάνδαλα τύπου ΟΠΕΚΕΠΕ κ.ά.
Εφηύρε, μάλιστα, ότι ο πλούτος αφορά και τους μικρομεσαίους, κάτι που δεν συμβαδίζει ούτε με την αξία του χρήματος μέσα σε λαίλαπα αισχροκέρδειας στην αγορά ούτε με τις μοιρασιές σε «γαλάζιους» στο Ταμείο Ανάκαμψης και τις απευθείας αναθέσεις. «Δεν μπορούμε να πούμε ότι ο πλούτος διανέμεται αποκλειστικά στους πλούσιους. Πολύ λίγοι πίστευαν ότι θα τα καταφέρναμε με την κρίση, θα πρέπει το επίτευγμά μας αυτό να το διαφυλάξουμε ως κόρη οφθαλμού» επισήμανε, προειδοποιώντας ξανά τον Μητσοτάκη να μη δίνει πλέον ούτε καν τα ψίχουλα ελεημοσύνης. «Εάν ξαναμοιράσει επιταγές στον λαό ο πρωθυπουργός, θα βρεθούμε όπου ήμασταν το 2010. Η αναδιανομή του φόρου εισοδήματος αποδεικνύεται πιο αποτελεσματική από τυχόν μείωση ΦΠΑ» υπογράμμισε ο κεντρικός τραπεζίτης, που διαρκώς προωθεί την ιδέα και διατυμπανίζει ότι πρέπει όλες οι μεγάλες ελληνικές επιχειρήσεις και οι διασωθείσες από το υστέρημα του ελληνικού λαού τράπεζες να πουληθούν στους ξένους. Αυτήν διαφημίζει ως τη μοναδική διέξοδο και επιλογή επιβίωσής τους.
Μέσα από αλαζονικές δηλώσεις, αχόρταγες φιλοδοξίες και χειριστικές μεθόδους στο πολιτικό σκηνικό, ο Στουρνάρας θέλει να αποδείξει ότι είναι η μοναδική σταθερά σε ένα σύστημα που αποτελεί κινούμενη άμμο την τελευταία 15ετία. Στην Ελλάδα αλλάζουν κυβερνήσεις, κοινοβουλευτικές συνθέσεις, εγχώριες και διεθνείς συνθήκες, οικονομικά μοντέλα και δεδομένα, αλλά ο Στουρνάρας είναι πάντα εκεί για να επεμβαίνει όποτε χρειάζεται, ευρισκόμενος στο πιο εμφανές σημείο του κάδρου. Σχεδόν κάθε χρόνο, και ειδικά επί Μητσοτάκη, όταν η κυβέρνηση βρίσκεται σε δυσκολίες, υπάρχουν δημοσιεύματα που αναδεικνύουν τον «ισόβιο» κεντρικό τραπεζίτη σε πιθανή επόμενη «πρωθυπουργική λύση». Σ’ αυτό το πλαίσιο εντάσσεται και η απόφαση του Κ. Μητσοτάκη για ανανέωση της θητείας του Στουρνάρα, όπως αποκαλύψαμε χθες για το παρασκήνιο της «ανίερης συμφωνίας».
ΣΚΑΝΔΑΛΑ
Ενδεικτικά, τα ΜΜΕ άρχισαν από το 2022 με τα νέα από τις… Βρυξέλλες που «τον έφερναν ως αυριανό πρωθυπουργό», συνεχίστηκαν μετά το δυστύχημα των Τεμπών το 2023 και λίγο πριν από τις βουλευτικές εκλογές εκείνης της χρονιάς με τα περί «κυβέρνησης συνεργασίας με πρωθυπουργό τον Στουρνάρα» και φτάσαμε στον φετινό Σεπτέμβριο, με την κυβέρνηση κοινωνικά αποδυναμωμένη και πνιγμένη από τα σκάνδαλά της, με ερωτήματα όπως «πρωθυπουργός μιας κυβέρνησης συνεργασίας;».
Προφανώς κι αυτά τα σενάρια δεν προκύπτουν κάθε φορά από τη φαντασία των δημοσιογραφικών γραφείων, αλλά πηγάζουν από έντεχνες διαρροές. Το «αγαπημένο παιδί» του συστήματος, ο ένθερμος οπαδός της ακραίας ελεύθερης αγοράς, αν και πάντα κρατικοδίαιτος, ο άνθρωπος για τις δύσκολες δουλειές δεν έχει διαψεύσει ποτέ τις πληροφορίες και τις αναφορές περί πρωθυπουργικού θώκου.
Ακόμα, όμως, και οι διαψεύσεις του σπάνια αποδεικνύονται αληθείς. Στις 28 Μαΐου 2014, όταν ήταν υπουργός Οικονομικών της κυβέρνησης Σαμαρά, διέψευδε τις πληροφορίες περί παραίτησης. Η επίσημη διαρροή από το ΥΠΟΙΚ ήταν πως ο κ. Στουρνάρας «συνεχίζει κανονικά τη δουλειά του στο υπουργείο». Δύο εβδομάδες αργότερα ανακοινωνόταν πως αποχωρεί από το ΥΠΟΙΚ για να κάνει «μετεγγραφή» στην ΤτΕ, μετά την παραίτηση του τότε διοικητή Προβόπουλου.
Τα πέντε «καυτά» ερωτήματα του βουλευτή Β. Βιλιάρδου για την διαφαινόμενη «παραφωνία»
Στις 15 Ιουνίου, η «κυριακάτικη δημοκρατία» (φωτό), με τίτλο «Ωμός εκβιασμός Στουρνάρα στο Μαξίμου», αποκάλυπτε το τελεσίγραφο του κεντρικού τραπεζίτη στον πρωθυπουργό μέχρι τη ΔΕΘ για τη δρομολόγηση ανανέωσης της θητείας του, που λήγει τον προσεχή Μάιο. Στο ρεπορτάζ της εφημερίδας σημειωνόταν η ελληνική παραφωνία να βρίσκεται μπροστά σε μια θητεία 18 ετών(!) για τον ίδιο διοικητή, όταν στην ΕΚΤ ο επικεφαλής της δεν μπορεί να ξεπερνά την οκταετία!
Δέκα ημέρες μετά το δημοσίευμα, στις 25 Ιουνίου, ο βουλευτής Βορείου Τομέα Αθηνών Βασίλης Βιλιάρδος έκανε ερώτηση στη Βουλή, που απευθυνόταν στον υπουργό Οικονομικών Κυριάκο Πιερρακάκη, με θέμα την «επόμενη θητεία του διοικητή της ΤτΕ».
Ο βουλευτής σημειώνει μεταξύ άλλων: «Πρόσφατα, ο κ. διοικητής της ΤτΕ, σε συνέντευξή του, άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο να διεκδικήσει και τρίτη συνεχόμενη εξαετή θητεία, κατά την άποψή μας, παραβιάζοντας κάθε έννοια θεσμικής δεοντολογίας, καθώς επίσης της διεθνούς πρακτικής. Ερωτηθείς, δε, σχετικά, πληροφορηθήκαμε ότι είπε πως, όταν έρθει η ώρα, θα μιλήσει εκεί που πρέπει, ενώ, σύμφωνα με πρόσφατα δημοσιεύματα, που δεν σημαίνει ότι τα αποδεχόμαστε, εξέφρασε τελεσιγραφικά την επιθυμία του για μια τρίτη θητεία, καλώντας τον πρωθυπουργό να ξεκαθαρίσει τις προθέσεις του επί του θέματος έως την προσεχή διοργάνωση της Διεθνούς Εκθεσης Θεσσαλονίκης (ΔΕΘ)».
Με δεδομένα όλα τα παραπάνω, ο βουλευτής ρώτησε τον κ. Πιερρακάκη:
1. Ποιες είναι οι προϋποθέσεις ως προς το πρόσωπο που θα προτείνει ή θα αποδεχθεί η κυβέρνηση για επόμενο διοικητή της ΤτΕ, έτσι ώστε να διασφαλίζονται τα συμφέροντα του Δημοσίου όσον αφορά την τήρηση των διαθεσίμων, την τραπεζική πολιτική με γνώμονα την οικονομική ανάπτυξη, την προστασία των καταναλωτών και τη δίκαιη επίλυση του ζητήματος των «κόκκινων δανείων», καθώς επίσης των δανείων σε ελβετικό φράγκο;
2. Είναι θεμιτή η τρίτη διαδοχική ανανέωση της θητείας του υπάρχοντος διοικητή της ΤτΕ, με κριτήριο τις διεθνείς πρακτικές και τον έλεγχο των πεπραγμένων μιας προηγούμενης διοίκησης από την επόμενη;
3. Εχει κατατεθεί ενώπιον της κυβέρνησης, άμεσα ή έμμεσα, αίτημα του κ. διοικητή της ΤτΕ να ανανεώσει τη θητεία του;
4. Θεωρεί η κυβέρνηση ικανοποιητική τη μέχρι σήμερα άσκηση εποπτικού ρόλου στο τραπεζικό σύστημα από τον κ. διοικητή της ΤτΕ και ότι είναι σε θέση να δράσει απερίσπαστα και ανεξάρτητα από εξωτερικές επιρροές, έχοντας εμπλακεί σε πολλές θέσεις στην κυβέρνηση και την Κεντρική Τράπεζα;
5. Ποια είναι τα επόμενα βήματα και ο χρονικός ορίζοντας για την επιλογή του διοικητή της ΤτΕ, προκειμένου για την επόμενη εξαετία; Πότε σκοπεύει ο πρωθυπουργός να ξεκαθαρίσει τις προθέσεις του ως προς τη νέα διοίκηση της Κεντρικής Τράπεζας;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΥΠΟΙΚ
Ψήφο εμπιστοσύνη, χάριν και του… βιογραφικού!
Η απάντηση από το ΥΠΟΙΚ στα ερωτήματα του Β. Βιλιάρδου, με αφορμή το δημοσίευμα της «κυριακάτικης δημοκρατίας», καθυστέρησε αρκετά, όμως τελικά έφτασε στη Βουλή στις αρχές Σεπτεμβρίου. Συγκεκριμένα, ο υπουργός Οικονομικών, Κυριάκος Πιερρακάκης, απάντησε με έγγραφο της Γενικής Γραμματείας Χρηματοπιστωτικού Τομέα και Διαχείρισης Ιδιωτικού Χρέους του ΥΠΟΙΚ.
Η εφημερίδα «δημοκρατία» παρουσιάζει την επίσημη απάντηση για την υπόθεση παραμονής Στουρνάρα, την οποία υπογράφει η γενική γραμματέας της υπηρεσίας Θ. Αλαμπάση. Αν και δεν αποφεύγονται τα ανούσια και πασίγνωστα διαδικαστικά περί λειτουργίας ΤτΕ, που δεν διαφωτίζουν τα ερωτήματα του βουλευτή, υπάρχουν και μερικά ενδιαφέροντα σημεία που δείχνουν τις προθέσεις της κυβέρνησης.
Η απάντηση, που κοινοποιήθηκε από τον Πιερρακάκη την 1η Σεπτεμβρίου, δίνει, εμμέσως πλην σαφώς, τους λόγους που η κυβέρνηση προσανατολίζεται σε μια τρίτη θητεία Στουρνάρα:
1. ΨΗΦΟΣ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗΣ: Το ΥΠΟΙΚ δίνει ψήφο εμπιστοσύνης στον Στουρνάραμ θεωρώντας αξιοσημείωτη την πρόοδο, δίχως ίχνος κριτικής για τις εξωφρενικές προμήθειες, την ψαλίδα επιτοκίων καταθέσεων – δανεισμού, την ασυδοσία του τραπεζικού κλάδου, τις χιλιάδες χαμένες θέσεις εργασίας κ.ά.: «Αναφορικά με τον χρηματοπιστωτικό τομέα, η πρόοδος τα τελευταία χρόνια είναι αξιοσημείωτη, οι τράπεζες υπερκαλύπτουν όλους τους εποπτικούς δείκτες».
2. ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΕΙ ΤΗΝ «ΙΣΟΒΙΑ» ΘΗΤΕΙΑ: Αν και η ΕΚΤ ορίζει για τον επικεφαλής θητεία μάξιμουμ 8 ετών, η κυβέρνηση και ηη ΤτΕ δίνουν ορίζοντα ανανεώσεων εξαετών θητειών… επ’ άπειρον. Για ποιον λόγο η ΤτΕ δεν έχει εναρμονιστεί με την ΕΚΤ; Το μίνιμουμ μιας θητείας που ορίζει η ΕΚΤ για τους εγχώριους διοικητές είναι πενταετούς διάρκειας, κι αυτό ώστε να μην επηρεάζεται το έργο τους από τυχόν αλλαγές κυβερνήσεων πάνω στην τετραετία. Σε ποια χώρα, όμως, υπάρχει διοικητής που ήδη είναι 12 έτη στο πόστο και οδεύει για τα… 18;
Αναφέρει η απάντηση του ΥΠΟΙΚ: «Σχετικά με τη διαδικασία διορισμού του διοικητή και των υποδιοικητών της Τραπέζης την Ελλάδος, ισχύουν τα παρακάτω: ο διοικητής και οι υποδιοικητές διορίζονται για μία εξαετία, με Προεδρικό ∆ιάταγμα, ύστερα από πρόταση του υπουργικού συμβουλίου, κατόπιν προτάσεως του Γενικού Συμβουλίου της τράπεζας. Ο δε διοικητής και οι υποδιοικηταί δύνανται να επαναδιορισθώσιν».
3. ΟΡΘΑΝΟΙΧΤΗ Η ΠΑΡΑΜΟΝΗ: Το ΥΠΟΙΚ υπενθυμίζει απλά ότι λήγει η 12ετης θητεία Στουρνάρα, αφήνοντας ταυτόχρονα ορθάνοιχτο το ενδεχόμενο ανανέωσης, αφού και το 2020 ακριβώς το ίδιο συνέβη, όπως «παγίως γίνεται»: «Επισημαίνεται ότι η τρέχουσα θητεία του διοικητή της ΤτΕ, κ. Γιάννη Στουρνάρα, λήγει τον Ιούνιο του 2026 και ότι η διαδικασία επιλογής διοικητή, όπως προβλέπεται στο καταστατικό της, θα εφαρμοστεί την κατάλληλη χρονική στιγμή, όπως παγίως γίνεται».
4. ΤΟ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΚΑΙ ΟΙ ΠΡΟΣΒΑΣΕΙΣ: Στη συνέχεια, η απάντηση της αρμόδιας υπηρεσίας του υπουργείου παραθέτει τα τυπικά προσόντα που πρέπει να πληροί ένας διοικητής και που, ασφαλώς, ο Στουρνάρας τα καλύπτει, αφού ήδη βρίσκεται σε αυτή τη θέση. Ακόμα, άλλωστε, κι αν δηλώσει ενδιαφέρον κάποιος με ισχυρότερο βιογραφικό από τον ίδιο, ο Στουρνάρας έχει το πλεονέκτημα της 12ετούς εμπειρίας στο πόστο, ενώ διαθέτει και τις πιο δυνατές προσβάσεις απευθείας στην κυβέρνηση, με τον πρωθυπουργό να ακολουθεί κατά γράμμα τις επιταγές του διοικητή.
«Λεφτόδεντρα… υπάρχουν», όπως και δημοσιονομική αμφισβήτηση
Πριν από λίγες ημέρες, στις 23 Σεπτεμβρίου, ο ευρωβουλευτής Γιώργος Κύρτσος κράτησε ψηλά το θέμα, με καυστική ανάρτηση στο «Χ» κατά του Γιάννη Στουρνάρα, δίχως να λάβει την παραμικρή αντίδραση από την πλευρά της κυβέρνησης ή της ΤτΕ: Αφορμή στάθηκε η δήλωση Στουρνάρα ότι «δεν υπάρχουν… λεφτόδεντρα».
«Δίνει εξετάσεις για μια τρίτη θητεία στην Τράπεζα της Ελλάδος, με υπογραφή Μητσοτάκη, αλλά πρέπει να υπάρχουν και όρια» έγραψε ο ευρωβουλευτής και συνέχισε: «Ο διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος θα πρέπει να έχει αντιληφθεί ότι υπάρχουν… λεφτόδεντρα και μάλιστα στον τομέα αρμοδιότητάς του με δικές του υπογραφές. Το μέρισμα και το προμέρισμα των τραπεζών στους μετόχους τους πλησιάζει τα 2,6 δισ., όσο κοστολογεί το ΠΑΣΟΚ το φιλολαϊκό πρόγραμμά του. Με αυτά που λέει ο Στουρνάρας προκαλεί τον κόσμο. Υπεραρκετές οι δύο θητείες στην Τράπεζα της Ελλάδος, να σταματήσει να προκαλεί και να εκτίθεται».
Ποιες σχέσεις του Γ. Στουρνάρα του διασφαλίζουν την «ισόβια» θητεία
Η διαδρομή των 40 χρόνων, ως αγαπημένο παιδί του «εκσυγχρονιστικού» μπλοκ της χώρας, του δίνουν στρατηγική υπεροχή έναντι κάθε πολιτικής περίστασης
Ο Γιάννης Στουρνάρας αποτελεί εδώ και 40 χρόνια το αγαπημένο παιδί του «εκσυγχρονιστικού» μπλοκ στη χώρα μας, κάτι βέβαια που δεν τον εμπόδισε -ή μάλλον συνέβη λόγω αυτού- να έχει άριστες σχέσεις τόσο με τον πρώην πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά, που τον διόρισε υπουργό Οικονομικών το 2012 και διοικητή της Τραπέζης της Ελλάδος το 2014, όσο και με τον νυν πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη, που ανανέωσε τη θητεία του στην κεντρική τράπεζα το 2020. Ο Στουρνάρας είχε την… τύχη να βρίσκεται όλα αυτά τα χρόνια σε καίριες θέσεις, αποφεύγοντας πάντα τη λαϊκή νομιμοποίηση.
Με μεσολάβηση του οικονομολόγου Πλάτωνα Τήνιου επιστρέφει από την Αγγλία στην Ελλάδα το 1986 και γίνεται ειδικός σύμβουλος του υπουργείου Εθνικής Οικονομίας σε θέματα Δημοσίων Επιχειρήσεων και Εισοδηματικής Πολιτικής, με υπουργό τον Κώστα Σημίτη και υφυπουργό τον Γιάννο Παπαντωνίου. Θα λέγαμε, ο κατάλληλος άνθρωπος στην κατάλληλη θέση, καθώς την περίοδο 1985-1987 εφαρμοζόταν πολιτική αυστηρής λιτότητας.
Μπορεί οι συνθήκες στη συνέχεια να άλλαξαν και ο Σημίτης να έφυγε από την κυβέρνηση, αλλά ο Γ. Στουρνάρας δεν χάθηκε. Το 1988 προσλήφθηκε ως σύμβουλος της Τραπέζης της Ελλάδος, συνεργαζόμενος με τον τότε οικονομικό σύμβουλο της ΤτΕ Λουκά Παπαδήμο, ένα άλλο ιερό τοτέμ του εγχώριου «εκσυγχρονισμού».
Το 1994 γίνεται το «δεξί χέρι» του Γιάννου Παπαντωνίου στο υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και αναλαμβάνει πρόεδρος του Συμβουλίου Οικονομικών Εμπειρογνωμόνων έως το 2000, συμμετέχοντας ενεργά στις διαπραγματεύσεις για τη συμμετοχή της Ελλάδας στην ΟΝΕ. Για τις υπηρεσίες του ο Γιάννης Στουρνάρας ανταμείβεται με τη θέση του προέδρου και διευθύνοντος συμβούλου της Εμπορικής Τράπεζας την περίοδο 2000-2004. Παρά το τέλος της κυβερνητικής περιόδου του εκσυγχρονισμού, ο Γ. Στουρνάρας γρήγορα βρίσκει νέο μετερίζι, καθώς από το 2005 έως το 2008 είναι διευθύνων σύμβουλος στην ΚΑΠΠΑ Χρηματιστηριακή, ενώ από το 2008 έως το 2012 είναι αρχικά επιστημονικός διευθυντής και μετέπειτα γενικός διευθυντής του ΙΟΒΕ. Σημειώνεται ότι όλα αυτά τα χρόνια, μέχρι πρόσφατα, ήταν καθηγητής Οικονομικών στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.
ΜΝΗΜΟΝΙΑ
Όμως οι «σειρήνες» της πολιτικής τον καλούν εκ νέου, χωρίς βέβαια να έχει εκλεγεί, καθώς αρχικά ήταν υπουργός Ανάπτυξης Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας, στην υπηρεσιακή κυβέρνηση του Μαΐου – Ιουνίου 2012, ενώ από τον Ιούλιο του 2012 έως τον Ιούνιο του 2014 ήταν υπουργός Οικονομικών, εφαρμόζοντας το σκληρότερο 2ο Μνημόνιο. Ηταν ένας από τους πιο ένθερμους υποστηρικτές των αντικοινωνικών μνημονιακών ρυθμίσεων, ενώ δεν δίστασε να έρθει σε σύγκρουση με τους βουλευτές της Ν.Δ., όταν έφερε το θέμα της φορολόγησης των αγροτεμαχίων.
Το 2014 ο Αντώνης Σαμαράς τον επέλεξε διοικητή της Τραπέζης της Ελλάδος και ο Γιάννης Στουρνάρας τού ανταπέδωσε αυτή την κίνηση λίγους μήνες αργότερα, καθώς στις 15 Δεκεμβρίου προχώρησε σε μια ανεπίτρεπτη παρέμβαση στις πολιτικές εξελίξεις, ζητώντας από τα κόμματα να προχωρήσουν στην εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας προκειμένου να μην τερματιστεί ο βίος της κυβέρνησης. Βέβαια, η επίκληση της πολιτικής σταθερότητας με αφορμή την εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας ήταν υποκριτική. Οπως ομολόγησε ο ίδιος ο Γ. Στουρνάρας, μιλώντας στον τηλεοπτικό σταθμό Σκάι, ο Αντώνης Σαμαράς είχε λάβει την απόφαση επίσπευσης των εκλογών από τη στιγμή που η τρόικα δεν έκλεινε την 5η αξιολόγηση και δεν του έδινε την πολυπόθητη έξοδο από τα Μνημόνια.
Την περίοδο 2015-2019 οι σχέσεις του με την κυβέρνηση ήταν κάκιστες, ενώ στις 26 Φεβρουαρίου 2018, με ορατή πλέον την έξοδο της Ελλάδας από τα Μνημόνια ύστερα από οκτώ χρόνια άγριας λιτότητας, ο Γ. Στουρνάρας ζήτησε ουσιαστικά τη συνέχιση του μνημονιακού καθεστώτος, μέσω της ένταξης της χώρας στην προληπτική γραμμή στήριξης του ESM (δηλαδή Μνημόνιο με άλλο όνομα).
Τα τελευταία έξι χρόνια πρέπει να είναι τα πιο ευχάριστα και ξεκούραστα για τον Γ. Στουρνάρα, καθώς οι σχέσεις του με την κυβέρνηση είναι άριστες, ενώ οι ομιλίες του και οι εκθέσεις της ΤτΕ δεν φείδονται επαινετικών αναφορών για τις οικονομικές πολιτικές της κυβέρνησης Μητσοτάκη.
Πρότυπο ο Ξενοφών Ζολώτας, δίχως όμως το «ειδικό βάρος» και την προσωπικότητά του…
Μια τυπική ανανέωση στο τιμόνι της Τραπέζης της Ελλάδος θα σημάνει για τον Γιάννη Στουρνάρα μια μαραθώνια θητεία 18 ετών, τη μεγαλύτερη συνεχόμενη που έχει καταγραφεί ποτέ από την ίδρυση της ΤτΕ, το 1927.
Ωστόσο, στο μυαλό του διοικητή της ΤτΕ δεν υπάρχει ακριβώς η φιλοδοξία να γίνει ένας «νέος Λουκάς Παπαδήμος». Ο τελευταίος ήταν κεντρικός τραπεζίτης από το 1994 έως το 2002 κι έγινε «φυτευτός» μνημονιακός πρωθυπουργός από τον Νοέμβριο 2011 έως τον Μάιο 2012, μετά το πραξικόπημα τρόικας – Βενιζέλου σε βάρος του εκλεγμένου Γιώργου Παπανδρέου.
Η ματαιοδοξία του Στουρνάρα τον οδηγεί σε ακόμα υψηλότερα όνειρα. Συγκεκριμένα, στην εμβληματική προσωπικότητα του Ξενοφώντα Ζολώτα. Ο σπουδαίος Ελληνας ακαδημαϊκός και οικονομολόγος διετέλεσε τρεις φορές διοικητής της ΤτΕ. Για τρεις μήνες το 1944-45, για 12 χρόνια το 1955-67 και για μία επταετία το 1974-1981, σύνολο σχεδόν 20 χρόνια.
Υπήρξε για λίγους μήνες υπουργός Συντονισμού επί Κωνσταντίνου Καραμανλή το 1974 και το 1989-90 έγινε υπηρεσιακός πρωθυπουργός με την κοινή στήριξη Ν.Δ. – ΠΑΣΟΚ – Συνασπισμού.
Όπως στον Ξενοφώντα Ζολώτα αποδίδεται «η ανασυγκρότηση της χώρας μετά τον B’ Παγκόσμιο Πόλεμο, καθώς αυτός κατάφερε με πρωτοποριακά νομισματικά μέτρα να στηρίξει ξανά τη μεταπολεμική οικονομία», έτσι και ο Στουρνάρας θα ήθελε να αναφέρεται από τον ιστορικό του μέλλοντος με θετικό πρόσημο για τη σημαντικότερη οικονομική κρίση στην Ελλάδα τις τελευταίες δεκαετίες.
Όμως ο Ζολώτας ήταν μια φωτεινή προσωπικότητα, που, λόγω του αδιαμφισβήτητου έργου του στην οικονομία και του εκτοπίσματός του, έγινε πρωθυπουργός κοινής αποδοχής την εποχή του σκανδάλου Κοσκωτά. Ο Στουρνάρας δεν έχει το λαϊκό έρεισμα, το αναγνωρισμένο έργο από την επιστημονική κοινότητα και την αποδοχή από όλους τους πολιτικούς χώρους ώστε να ικανοποιηθεί ένα τέτοιο… όραμα. Ακόμα κι αν τα συμφέροντα τον «βαφτίσουν» πρωθυπουργό άνευ ψηφοφορίας κάποια στιγμή με πατέντες αλά Παπαδήμου.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ (17 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2025)
