Η απόφαση του Κυριάκου Μητσοτάκη προκαλεί τριγμούς ισορροπιών και εγείρει νέα ερωτήματα εν όψει της επικείμενης εκλογικής μάχης, με πιθανή απώλεια εδρών για παραδοσιακά στελέχη της Νέας Δημοκρατίας
Του ΚΩΣΤΑ ΚΑΒΒΑΔΙΑ
Η είδηση της ένταξης του Ανδρέα Λοβέρδου στη Νέα Δημοκρατία προκάλεσε ποικίλες αντιδράσεις και συζητήσεις, επικυρώνοντας ένα πολιτικό «φλερτ» που κρατούσε χρόνια, άλλοτε με εξάρσεις κι άλλοτε σε πιο ήπιους τόνους, όμως ήταν γνωστό σε όσους παρακολουθούσαν τις κινήσεις του πρώην υπουργού. Δεν είναι τυχαίο ότι σε κρίσιμες στιγμές αυτής της εξαετίας διακυβέρνησης Μητσοτάκη ο κ. Λοβέρδος έδινε στήριξη σε αμφιλεγόμενες κυβερνητικές πρωτοβουλίες, ενώ δεν έκρυβε τη συμπάθειά του προς κορυφαία «γαλάζια» στελέχη.
Σημαντικό ρόλο όμως στη σύσφιξη των σχέσεων διαδραμάτισε η υπόθεση Novartis, με τον πρώην υπουργό να ευθυγραμμίζεται πλήρως στην υπερασπιστική γραμμή της Ν.Δ. Παρά το γεγονός ότι στο Μέγαρο Μαξίμου χρειάστηκαν χρόνο για να προχωρήσουν στη θεσμοθέτηση αυτής της σχέσης, η εξέλιξη φάνταζε προδιαγεγραμμένη. Η κυβέρνηση επιχείρησε να παρουσιάσει τη μεταγραφή ως μέρος της στρατηγικής διεύρυνσης, θέλοντας να δείξει ότι μπορεί να προσελκύει στελέχη από τον χώρο της Σοσιαλδημοκρατίας. Ωστόσο, πολιτικοί αναλυτές εκτιμούν ότι το βήμα αυτό έχει κι έναν σαφή χαρακτήρα «ανταμοιβής» για τις «υπηρεσίες» του κ. Λοβέρδου. Αλλωστε, η πολιτική του διαδρομή το τελευταίο διάστημα σημαδεύτηκε από την αποχώρησή του από το ΠΑΣΟΚ, την αποτυχημένη προσπάθεια να ιδρύσει κόμμα και μια εικόνα πολιτικής περιπλάνησης, που τον έφερε στο κατώφλι της Ν.Δ. ως αναζήτηση νέου καταφυγίου. Η διαδρομή του κ. Λοβέρδου αποτυπώνει μια σταθερή τάση προσαρμογής στις συνθήκες.
Από το ΠΑΣΟΚ των Σημίτη και Παπανδρέου, στην Ελιά και το Κίνημα Αλλαγής, και τώρα στη Νέα Δημοκρατία. Αυτή η συνεχής κινητικότητα τροφοδοτεί την κριτική ότι πρόκειται για έναν πολιτικό που θέτει σε πρώτη γραμμή τη δική του πορεία, παρά τις σταθερές ιδεολογικές θέσεις. Δεν είναι τυχαίο ότι μόλις πριν από λίγους μήνες δεν δίσταζε να χαρακτηρίσει τη Ν.Δ. «κυβέρνηση των καρτέλ», αφήνοντας αιχμές για σχέσεις με ισχυρά οικονομικά συμφέροντα. Επιπλέον, δεν μπορεί να αγνοηθεί το γεγονός ότι τον περασμένο Φεβρουάριο ο κυβερνητικός εκπρόσωπος είχε απορρίψει κατηγορηματικά το ενδεχόμενο ένταξης του κ. Λοβέρδου, χαρακτηρίζοντας τα σενάρια «αβάσιμα». Σήμερα η πραγματικότητα διαψεύδει και αυτήν τη διαβεβαίωση, αφήνοντας εκτεθειμένο το Μέγαρο Μαξίμου ακόμα μία φορά. Κατά την παρουσίασή του, ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης επεδίωξε να δώσει στη μεταγραφή έναν τόνο πολιτικής ενότητας, δηλώνοντας: «Καλωσορίζουμε στη Νέα Δημοκρατία τον καθηγητή Ανδρέα Λοβέρδο και στελέχη των Δημοκρατών. Η παράταξή μας κρατά πάντα ανοιχτές τις πόρτες της σε κάθε δύναμη που πιστεύει σε μια ισχυρή, σύγχρονη και ευρωπαϊκή Ελλάδα». Ο ίδιος πρόσθεσε ότι «μακριά από ταμπέλες και δόγματα, ενώνουμε τις προσπάθειές μας για μια καλύτερη ζωή των πολιτών και ένα καλύτερο μέλλον για τη χώρα», ενώ, θέλοντας να ανταποδώσει την εμπιστοσύνη του πρωθυπουργού, ξεκαθάρισε ότι θα «ματώσει τη φανέλα» και θα σταθεί στο πλευρό του.
ΦΟΒΟΙ ΣΥΡΡΙΚΝΩΣΗΣ
Η ένταξη αυτή, ωστόσο, δεν κλείνει χωρίς παρενέργειες. Στο εσωκομματικό πεδίο, το πιο συντηρητικό τμήμα της βάσης αντιμετωπίζει με δυσπιστία την παρουσία ενός πολιτικού που αυτοπροσδιοριζόταν ως σοσιαλδημοκράτης, αλλά έχει την ικανότητα όταν οι συνθήκες το απαιτούν να προσαρμόζεται στο εκάστοτε πολιτικό περιβάλλον. Για αρκετά στελέχη, η επιλογή δείχνει μια υπερβολική ευκολία στα κριτήρια ένταξης και θολώνει την ιδεολογική ταυτότητα του κόμματος. Δεν λείπουν και εκείνοι που φοβούνται πως, αντί να ενισχύσει τη συνοχή, η μεταγραφή αυτή μπορεί να προκαλέσει εσωτερικές τριβές και γκρίνιες, σε μια περίοδο που η κυβέρνηση δίνει μάχη για σταθερότητα. Η ανησυχία επιτείνεται από την εκλογική διάσταση. Η μάχη του σταυρού που έρχεται προμηνύεται ιδιαίτερα σκληρή, καθώς η πτωτική πορεία των ποσοστών της Ν.Δ. σημαίνει ότι η Κοινοβουλευτική της Ομάδα θα συρρικνωθεί.
Σε αυτό το πλαίσιο, η εκλογή του Ανδρέα Λοβέρδου μπορεί να στερήσει την έδρα από κάποιον παραδοσιακό «γαλάζιο» βουλευτή, τροφοδοτώντας εσωτερικούς ανταγωνισμούς. Ηδη στο παρασκήνιο συζητούνται τα σενάρια για την εκλογική του κάθοδο, η οποία αποφασίστηκε να είναι τα νότια προάστια της Αττικής, όπου η Ν.Δ. διαθέτει ισχυρή βάση, αλλά και οξύτατο ανταγωνισμό με αρκετά πρωτοκλασάτα στελέχη. Η μεταγραφή Λοβέρδου, λοιπόν, πέρα από το επικοινωνιακό μήνυμα περί διεύρυνσης, κρύβει ένα ζήτημα υπόγειων ισορροπιών και εγείρει νέα ερωτήματα. Για την ιδεολογική κατεύθυνση της Νέας Δημοκρατίας, για την αξιοπιστία του ίδιου του πρώην υπουργού, αλλά και για τις εσωκομματικές μάχες που έρχονται, με ορίζοντα τις βουλευτικές εκλογές.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ (19 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2025)
