Διαδοχικές αλλαγές στο μετοχικό καθεστώς των βασικών «παικτών»
του κλάδου, ανακατατάξεις, αλλά και… αναταράξεις που συνδέονται με τα οικονομικά μεγέθη των ομίλων
Συνεχείς ανατροπές βιώνει τα τελευταία χρόνια η εγχώρια αγορά των αλλαντικών, με διαδοχικές αλλαγές στο μετοχικό καθεστώς των βασικών «παικτών» της, ανακατατάξεις στην «ιεραρχία» του κλάδου, αλλά και… αναταράξεις που συνδέονται με τα οικονομικά μεγέθη ισχυρών ομίλων.
Στον απόηχο της πρόσφατης συμφωνίας πώλησης της NIKAS, από την Bespoke του Σπύρου Θεοδωρόπουλου (προέδρου του ΣΕΒ), στην IFANTIS, έναν ανταγωνιστή της, ήρθε η σειρά της Creta Farms να βρεθεί στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος, αλλά για διαφορετικό λόγο.
Ποιος ήταν αυτός; Η ανακοίνωση των αποτελεσμάτων της για τη χρήση του 2024, που έδειξαν ελαφρά πτώση των πωλήσεών της (στα 145,99 εκατ. ευρώ έναντι 147,19 εκατ. ευρώ το 2023, κατά 1,2 εκατ. ευρώ, ή 0,8%), με ζημίες 1,004 εκατ. ευρώ από ζημίες 105.000 ευρώ το προηγούμενο έτος.
Υπό αυτές τις συνθήκες, επιβεβαιώνεται το συμπέρασμα ότι η ελληνική βιομηχανία αλλαντικών ως τομέας βρίσκεται σε ένα διαρκές «σοκ», από τα χρόνια της μεγάλης κρίσης ως τώρα, με πολλά «σκαμπανεβάσματα» και αρκετή αβεβαιότητα για το μέλλον!
Πόσο μάλλον όταν η Creta Farms, με κύριο μέτοχό της την Bella Bulgaria, προειδοποιεί για τους κινδύνους της φετινής πορείας της μέσα από την οικονομική έκθεσή της, αναφέροντας, μεταξύ πολλών άλλων, ότι το 2025 τη βρίσκει αντιμέτωπη με ένα δύσκολο οικονομικό περιβάλλον, που οδηγείται από την πλευρά του καταναλωτικού κοινού σε πίεση των τιμών προς τα κάτω και σημειώνει η εταιρία ότι αντιλαμβανόμενη τα νέα δεδομένα, προχωρά σε σχεδιασμένες και στοχευμένες κινήσεις τόσο στην premium αγορά όσο και στο low price segment, που κυριαρχείται από τα προϊόντα ιδιωτικής ετικέτας.
Υπενθυμίζεται ότι η Creta Farms πλήρωσε ακριβά την ενδοοικογενειακή διαμάχη των αδελφών Δομαζάκη και περιήλθε στα όρια της κατάρρευσης, προτού «διασωθεί» το 2020, περνώντας στον έλεγχο του επιχειρηματία Δημήτρη Βιντζηλαίου.
Η εταιρία πέτυχε ένα θεαματικό comeback, με σειρά επενδύσεων και ανέκτησε μερίδια και πωλήσεις, πλην όμως τα προβλήματα, που φαίνονται γενικότερα για τον κλάδο της αλλαντοβιομηχανίας στην Ελλάδα, δεν έχουν λυθεί όλα…
Δεν θεωρείται συμπτωματικό ότι και ο κ. Θεοδωρόπουλος φέρεται ότι χαρακτήρισε στο περιβάλλον του «δύσκολο μαγαζί» τη ζημιογόνο NIKAS μετά την πώλησή της στην IFANTIS κι ενώ ο ίδιος είχε αποκτήσει το πλειοψηφικό πακέτο των μετοχών της τέλη του 2016.
Η NIKAS πέρασε στο παρελθόν «από 40 κύματα»: ιδρύθηκε το 1966 από τον Παναγιώτη Νίκα, περιήλθε στην Global Finance, του Αγγελου Πλακόπητα, εν συνεχεία στην Bespoke, του Σπύρου Θεοδωρόπουλου, και τώρα στην IFANTIS. Αλλάζει χέρια, εν ολίγοις, για τρίτη φορά και στοχεύει στην οικονομική ανάκαμψή της. Διότι απέφυγε κάποτε μια επώδυνη χρεοκοπία εν μέσω οικονομικής ύφεσης, αλλά ποτέ ουσιαστικά δεν απέκτησε ξανά την παλιά αίγλη της.
Στην παρούσα φάση η IFANTIS φιγουράρει ως ο μεγάλος leader του κλάδου, με αθροιστικό τζίρο κοντά στα 280 εκατ. ευρώ (εφόσον εγκριθεί από τις αρμόδιες Αρχές η συναλλαγή για τη NIKAS), και η αγορά αναμένει με αγωνία τις επιδόσεις του κλάδου στο σύνολο της χρήσης του 2025…
Ακόμα μία «παλιά πληγή», πιο βαθιά σαφώς, για τη βιομηχανία αλλαντικών στην Ελλάδα υπήρξε και η πτώχευση της ΒΙΚΗ!
Μ.Κ.
Τα εκατομμύρια της «πίτας» και τα ερωτηματικά
Πόσα αλλαντικά καταναλώνουν, τελικά, οι Έλληνες; Τα διαθέσιμα στοιχεία «μιλούν» για μια «πίτα» της τάξης των 350-400 εκατ. ευρώ, αν και το… άθροισμα των εσόδων των μεγαλύτερων «παικτών» βγάζει υψηλότερο νούμερο. Εφόσον διατίθενται βέβαια και άλλα προϊόντα από τους ίδιους ομίλους σε κάποιες περιπτώσεις (από πίτσες και έτοιμα γεύματα, μέχρι ρεβιθοκεφτέδες, κατεψυγμένα λαχανικά, σαλάτες κ.ά.), δεν είναι εύκολο πάντα να «κατηγοριοποιηθούν» οι πωλήσεις τους.
Η αύξηση των μεριδίων αγοράς των προϊόντων Ιδιωτικής Ετικέτας, ως αποτέλεσμα της αναζήτησης φθηνότερων τιμών στο ράφι από τους καταναλωτές λόγω της ακρίβειας… περιπλέκει περισσότερο την υπόθεση των μετρήσεων. Άλλες μετρήσεις τοποθετούν τα private label προϊόντα στο 27%, άλλες στο 40%…
Το λουκέτο της ΒΙ.Κ.Η., οι πλειστηριασμοί και τα σενάρια
Ο κλάδος της αλλαντοβιομηχανίας δεν θα μπορούσε να «λείπει» από την «μαύρη λίστα» των πλειστηριασμών, με δεδομένα τα προβλήματα που αντιμετώπισε, για παράδειγμα, τα προηγούμενα χρόνια η ηπειρώτικη ΒΙ.Κ.Η. της οικογένειας Παπαγιάννη.
Μια από τις πιο γνωστές επιχειρήσεις της αγοράς των αλλαντικών, η οποία αν και πάλεψε «με νύχια και με δόντια», δεν κατάφερε να αποφύγει το μοιραίο.
Κάποτε υπήρξε ανάμεσα στους ισχυρούς «παίκτες» του τομέα της, στην πορεία όμως λύγισε απέναντι στις συνέπειες της οικονομικής κρίσης με αποτέλεσμα να κηρυχθεί σε πτώχευση τον Απρίλιο του 2019.
Όμως, από τότε, τα «ιμάτιά» της άρχισαν να βγαίνουν στο «σφυρί» τα επόμενα χρόνια, όπως συνέβη φέτος για το σύνολο των ακινήτων της.
Λεπτομέρεια: τα τελευταία χρόνια λειτουργίας της υπήρξαν σενάρια για την εξαγορά της ΒΙ.Κ.Η. από τον Σπύρο Θεοδωρόπουλο, που ήλεγχε ήδη τη Νίκας, αλλά και από τον Δημήτρη Βιντζηλαίο, ο οποίος απέκτησε την Creta Farms, χωρίς οι όποιες προσπάθειες να οδηγηθούν σε αίσιο τέλος.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ (ΦΥΛΛΟ 12/9/2025)
