Η λαϊκή σοφία προτρέπει και λέει ότι «το πάθημα πρέπει να γίνεται μάθημα». Στην πατρίδα μας η λαϊκή σοφία περισσεύει και έχει έτοιμη μια απάντηση για το καθετί. Στη διεθνή πολιτική,όμως, σκηνή η λαϊκή σοφία (όλων των λαών) ελάχιστα λαμβάνεται υπ’ όψιν.
Ετσι, βλέπουμε σήμερα ένα εφιαλτικό σκηνικό στον διεθνή χώρο που κάποτε μετρούσε συμμαχίες, μπλοκ, κοινότητες, ενώσεις, παραπετάσματα. Ενα σκηνικό στο οποίο κυριαρχεί μία και μόνη λέξη: «Κυνισμός»!
ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΑΠΡΑΝΟΥ
Φυσικά μην αναζητήσετε τον κυνισμό ως φιλοσοφία, με την έννοια που είχε στην αρχαία Ελλάδα.
Τότε, κυνικοί φιλόσοφοι είχαν απορρίψει τα περισσότερα από τα περίτεχνα και δυσνόητα δόγματα και επιχειρήματα των άλλων φιλοσοφικών σχολών. Τα αντιμετώπιζαν ως μη έχοντα σχέση με τον ενάρετο βίο, ο οποίος αποτελούσε τον πυρήνα της πραγματικής φιλοσοφίας. Απέρριπταν, επίσης, τα αγαθά του πολιτισμού, επειδή τα θεωρούν εμπόδια στην ηθική πρόοδο.
Οι αρχαίοι κυνικοί, όμως, λειτουργούσαν εντός της κοινωνίας ως προς τον τόπο της διαμονής τους, αλλά εκτός αυτής ως προς τον τρόπο της ζωής τους. Διακωμωδούσαν τα ήθη της εποχής, υιοθετούσαν την ακτημοσύνη, την απλότητα και απέφευγαν κάθε είδους έπαρση, περιορίζοντας στο ελάχιστο τις βιοτικές τους ανάγκες, απομυθοποιώντας την εξουσία και τα έργα της.
Θυμάμαι τον πατέρα μου, ο οποίος χαρακτήριζε τον Νικόλαο Πλαστήρα «Διογένη της πολιτικής», και μου το αιτιολογούσε λέγοντάς μου ότι, αν και πρωθυπουργός, υπήρξε… κυνικότατος ως προς τη φιλοσοφία, καθότι «παρέμεινε άκληρος και πενόμενος εφ’ όρου ζωής»…
Στη σημερινή εποχή ο κυνισμός εκφράζεται με άλλη έννοια και άλλους τρόπους. Στην πολιτική, τον είδαμε να εμφανίζεται τόσο στο θέμα των Κούρδων, τους οποίους -με κυνισμό πρωτοφανή- «ξεπούλησε» ο πρόεδρος Τραμπ και τους άφησε στο έλεος των σφαγέων του Τζολάνι και του Ερντογάν, όσο και των άτυχων πολιτών του Ιράν, τους οποίους παρότρυνε «να βγουν στους δρόμους κατά του καθεστώτος» και ξαφνικά ξέχασε τα πάντα και επέτρεψε στους δολοφόνους μουλάδες να σκοτώνουν τον κόσμο σαν τα κοτόπουλα!
Τον κυνισμό, λοιπόν, στην πολιτική φαίνεται ότι τον ασπάζονται σήμερα πολλοί. Και, δυστυχώς, δεν είναι κάτι που δεν το περιμέναμε. Ας προσέχουμε, λοιπόν, ας μην ακούμε «τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα», ας κρατάμε μικρό καλάθι κι ας εργαζόμαστε…
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ (ΦΥΛΛΟ 30/1/2026)
