Πέραν των εξωγενών συνθηκών –που αναφέρεται ο Γιώργος Λαγαρίας-, είναι και οι εσωτερικές, με εμφανές και το πολιτικό «αποτύπωμα». Προφανές πως όσο η ακρίβεια παραμένει μακράν η μόνη ουσιαστική… αξιωματική αντιπολίτευση και συνδυαστικά με την απαίτηση των πολιτών για περισσότερη διαφάνεια διαμορφώνει μείγμα που ακυρώνει τις όποιες θετικές κινήσεις τόσο το πολιτικό ρίσκο θα συνεκτιμάται από επιχειρηματίες, ξένους επενδυτές, διαχειριστές κεφαλαίων κ.ά.
ΤΟΥ ΜΙΧΑΗΛ ΓΕΛΑΝΤΑΛΙ
Οι προς τη θετική κατεύθυνση ενεργειακές συμφωνίες και η εκλογή Πιερρακάκη στην προεδρεία του Eurogroup εξανεμίζονται από τις… αστοχίες της εξεταστικής επιτροπής, τις αγροτικές κινητοποιήσεις, τη δυσλειτουργικότητα σε καίριους τομείς, με συνέπεια στο «καρνέ» των funds να εγγράφεται και το λεγόμενο country risk, σε χαμηλό ακόμα ποσοστό, αλλά…
Αυτά (αλλά όχι μόνον) εξηγούν τον λόγο που οι fund managers σχεδιάζουν τις κινήσεις τους για το 2026, βάσει δύο κύριων παραδοχών/ενδεχομένων.
Η μία συνεκτιμώντας το όποιο πολιτικό ρίσκο είναι κυρίως αμυντική, καθώς δεν αποκλείει το ενδεχόμενο πρόωρης προσφυγής στις κάλπες το επόμενο έτος. Το κλίμα στον αγροτικό κόσμο έχει βαρύνει πολύ για την κυβέρνηση και η κοινωνία, παρά την ταλαιπωρία από τα μπλόκα, δείχνει να συμπαρίστανται στον αγώνα τους. Οι υποθέσεις «Φραπέ», Σεμερτζίδου και λοιπών επενεργούν αποδομητικά κάθε υπερασπιστικής γραμμής.
Για όσους συνεκτιμούν τον πολιτικό κίνδυνο, οι επιλογές είναι πιο «αμυντικογενείς», πρακτικά τράπεζες με υψηλή μερισματική απόδοση (λ.χ., Εθνική, Τράπεζα Κύπρου, Eurobank), διεθνοποιημένοι όμιλοι (Metlen Energy & Metals, TITAN Cement), εταιρίες με ισχυρές εξαγωγές (ΚΡΙ ΚΡΙ), εισηγμένες με σταθερές ταμειακές ροές (ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ), επιχειρήσεις ηγέτιδες στον κλάδο τους (Jumbo).
Motor Oil και Helleniq Energy, λόγω υψηλών περιθωρίων στη διύλιση (καταρχήν για το πρώτο τρίμηνο 2026) αλλά και της προοπτικής επανόδου της πρώτης στον δείκτη MSCI Greece Standard, θα αποτελέσουν κύριες επιλογές των διαχειριστών.
Στον αντίποδα, όσοι εκτιμούν πως η κυβέρνηση θα εξαντλήσει τη θητεία της (δηλαδή εκλογές το 2027) υιοθετούν πιο επιθετική τακτική. Ενδεικτικά από τον τραπεζικό κλάδο προτιμητέες είναι οι μετοχές των Eurobank, Πειραιώς αλλά και Optima Bank. ΔΕΗ και Metlen Energy & Metals είναι κύριες επιλογές, ενώ στο στόχαστρό τους είναι εταιρίες μεσαίας κεφαλαιοποίησης με προδιαγραφές μεγέθυνσης, όπως Ideal Holdings, AVAX, Πλαστικά Θράκης, Lavipharm, καθώς και «ομιλικά» χαρτιά ElvalHalcor, Cenergy Holdings κ.α.
Δεν είναι τυχαίο πως, ανάλογα με το πολιτικό κλίμα, ορισμένοι «βλέπουν» τις εξελίξεις στον τραπεζικό κλάδο, τις επιχειρηματικές ισορροπίες, τις συμφωνίες που μπορεί να «κλείσουν» ή να ακυρωθούν λόγω πολιτικού κόστους.
Το ενδεχόμενο μετοχικών ανακατατάξεων είναι από τα βασικά για το 2026. Αφορά από το πιθανότερο, που είναι η περαιτέρω αύξηση της συμμετοχής της UniCredito στο μετοχικό κεφάλαιο της Alpha Bank -αρκετά πάνω από το ποσοστό καταστατικής μειοψηφίας-, το πιθανό να ακολουθήσει και δεύτερος ιταλικός όμιλος -φημολογείται το ενδιαφέρον της Intesa Sanpaolo-, το «ανοιχτό» να αποεπενδύσει ο Τζον Πόλσον από την Πειραιώς ή να διαθέσει μικρό μέρος της συμμετοχής του στη Eurobank ο Πρεμ Γουάτσα.
Σκέψεις για δημιουργία «εθνικού πρωταθλητή» πάντα υπάρχουν, αλλά προσώρας δεν φαίνεται να συγκεντρώνουν παρά μόνο θεωρητικό ενδεχόμενο.
Αντιθέτως, προεξοφλείται η όξυνση του ανταγωνισμού σε κλάδους «ασφαλειών» (μετά την εξαγορά της Εθνικής Ασφαλιστικής από την Πειραιώς και την αναμενόμενη απάντηση της πλευράς Μυλωνά της Εθνικής), με τη θεσσαλονικιώτικη Interlife πάντα ως πιθανή να βολισκοπηθεί.
Κλάδος που η συγκέντρωση θεωρείται εκ των ων ουκ άνευ για την επιβίωση των εταιριών είναι ο επενδυτικός/χρηματιστηριακός, μετά μάλιστα την απόκτηση της ΕΧΑΕ από τον Ομιλο Euronext.
Μία πρώτη συμφωνία που «κλείνει» είναι αυτή της απόκτησης της Pantelakis Securities από την Credia Bank. Καταρχήν για το 70% της χρηματιστηριακής, με προοπτική απόκτησης και του υπολοίπου.
Παράλληλα είναι και η δυστοκία της κυβέρνησης σε ζητήματα καίρια και ουσιώδη που απασχολούν την επιχειρηματική κοινότητα. Και δη όσους δραστηριοποιούνται στην ενεργοβόρο βιομηχανία. Σχεδόν τρεις μήνες από τις δηλώσεις του πρωθυπουργού (από το βήμα του ΣΕΒ, στις 7 Οκτωβρίου) και ακόμη λύση δεν έχει δοθεί, καθώς οι κυβερνητικές προτάσεις δεν έχουν εγκριθεί από τις ευρωπαϊκές Αρχές. Ενα επιπλέον χαμένο τρίμηνο (Οκτώβριος – Δεκέμβριος) για ένα μείζον πρόβλημα που «σέρνεται» από την άνοιξη.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ (ΦΥΛΛΟ 24/12/2025)
