Η αγορά εργασίας μετασχηματίζεται και οι προτεραιότητες των Ελλήνων εργαζομένων διαμορφώνονται γύρω από την εμπιστοσύνη, τις δεξιότητες και την εργασιακή ασφάλεια, σύμφωνα με τα ελληνικά ευρήματα της παγκόσμιας έρευνας της PwC “Workforce Hopes & Fears 2025”. Η έρευνα καταγράφει πώς οι εργαζόμενοι στην Ελλάδα βιώνουν τις αλλαγές που φέρνουν οι τεχνολογικές εξελίξεις, τα νέα επιχειρηματικά μοντέλα και οι οικονομικές πιέσεις.
Παράλληλα, εξετάζει τον τρόπο με τον οποίο οι εργαζόμενοι συνυπάρχουν με την Τεχνητή Νοημοσύνη (AI) και ποιες είναι οι προσδοκίες τους από τους εργοδότες τους, προσφέροντας χρήσιμες ενδείξεις για τη διαμόρφωση της εργασιακής εμπειρίας τα επόμενα χρόνια.
Περιορισμένη ακόμη η χρήση GenAI, αλλά με ορατά οφέλη
Η υιοθέτηση της Τεχνητής Νοημοσύνης στην ελληνική αγορά εργασίας παραμένει σχετικά περιορισμένη, ωστόσο τα πρώτα αποτελέσματα είναι ήδη εμφανή. Σύμφωνα με την έρευνα, το 43% των εργαζομένων δηλώνει ότι χρησιμοποίησε εργαλεία ΤΝ στην εργασία του τον τελευταίο χρόνο, ενώ το 10% χρησιμοποιεί εργαλεία GenAI σε καθημερινή βάση, ποσοστό σχεδόν διπλάσιο σε σχέση με το 2024.
Μεταξύ όσων χρησιμοποιούν καθημερινά εργαλεία ΤΝ:
88% αναφέρει αύξηση της παραγωγικότητας
81% μεγαλύτερη δημιουργικότητα
84% βελτίωση της ποιότητας της εργασίας
Παράλληλα, περισσότεροι από 8 στους 10 καθημερινούς χρήστες GenAI εκτιμούν ότι η θετική αυτή επίδραση θα συνεχιστεί και τα επόμενα τρία χρόνια.
Περισσότερο ευκαιρία παρά απειλή
Σε επίπεδο στάσεων, οι Έλληνες εργαζόμενοι εμφανίζονται περίπου 1,5 φορά πιο πιθανό να βλέπουν θετικά παρά αρνητικά την επίδραση της Τεχνητής Νοημοσύνης στην εργασία τους, αντιμετωπίζοντάς την κυρίως ως ευκαιρία και λιγότερο ως απειλή. Ωστόσο, η συνολική στάση παραμένει λιγότερο θετική σε σύγκριση με τον παγκόσμιο μέσο όρο.
Η έρευνα δείχνει επίσης ότι η τεχνολογική αλλαγή αποτελεί τον δεύτερο σημαντικότερο παράγοντα που αναμένεται να επηρεάσει την εργασία στην Ελλάδα την επόμενη τριετία, σε μεγάλο ή πολύ μεγάλο βαθμό.
Η αισιοδοξία υπερισχύει του φόβου, αλλά δεν κατανέμεται ομοιόμορφα μεταξύ των εργαζομένων
Περίπου οι μισοί εργαζόμενοι στην Ελλάδα δηλώνουν αισιόδοξοι για το μέλλον του ρόλου τους, σε επίπεδα αντίστοιχα με τον παγκόσμιο μέσο όρο. Ωστόσο, η αισιοδοξία δεν κατανέμεται ομοιόμορφα. Το 75% των ανώτατων στελεχών και το 65% των managers εκφράζουν αισιοδοξία, έναντι μόλις 45% των μη διευθυντικών στελεχών, γεγονός που δείχνει ότι όσοι βρίσκονται πιο κοντά στην καθημερινή λειτουργία της επιχείρησης παραμένουν πιο επιφυλακτικοί για το μέλλον.
Αντίστοιχα, το 56% των διευθυντικών στελεχών και άνω δηλώνουν ότι βρίσκουν νόημα και ευκαιρίες για προσωπική ανάπτυξη μέσα από την εργασία τους, ποσοστό που μειώνεται στο 42% μεταξύ των μη διευθυντικών στελεχών. Διαφορές καταγράφονται και ως προς το φύλο. Οι άνδρες αναφέρουν συχνότερα ότι αισθάνονται εμπνευσμένοι και ενθουσιασμένοι από την εργασία τους, ενώ οι γυναίκες είναι πιο πιθανό να βιώνουν κόπωση.
Η σημασία των δεξιοτήτων για τη μελλοντική ετοιμότητα των εργαζομένων
Οι συμμετέχοντες στην έρευνα αισθάνονται αυτοπεποίθηση για τη διαχρονική αξία των δεξιοτήτων τους: επτά στους 10 εκτιμούν ότι περισσότερες από τις μισές σημερινές τους δεξιότητες θα έχουν ουσιαστική αξία τα επόμενα τρία χρόνια, σε επίπεδα αντίστοιχα με τον παγκόσμιο μέσο όρο. Ωστόσο, μόλις το 49% των εργαζομένων δηλώνει ότι ανέπτυξε νέες δεξιότητες τον τελευταίο χρόνο. Αντίθετα, το 65% των καθημερινών χρηστών GenAI αναφέρει ότι απέκτησε νέες δεξιότητες που υποστηρίζουν την επαγγελματική του εξέλιξη, αναδεικνύοντας τη σύνδεση μεταξύ υιοθέτησης της τεχνολογίας και συνεχούς μάθησης. Την ίδια στιγμή, μόνο το 48% των εργαζομένων δηλώνει ότι έχει πρόσβαση στους πόρους μάθησης και ανάπτυξης που χρειάζεται για να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις της εργασίας του, ποσοστό χαμηλότερο από τον παγκόσμιο μέσο όρο.
Η εμπιστοσύνη στην εργασία παραμένει κρίσιμη, αλλά δεν είναι δεδομένη για όλους
Η εμπιστοσύνη στον χώρο εργασίας είναι ισχυρότερη στη σχέση εργαζομένου-άμεσου προϊσταμένου. Το 51% των εργαζομένων δηλώνει ότι εμπιστεύεται τον άμεσο προϊστάμενό του, ενώ το αντίστοιχο ποσοστό για την ανώτατη διοίκηση διαμορφώνεται στο 41%. Παράλληλα, οι εργαζόμενοι της GenZ και οι Millennials εμφανίζονται πιο επιφυλακτικοί στο να εκφράζουν ανοιχτά τις απόψεις τους στους προϊσταμένους τους.
Σημαντικό ρόλο διαδραματίζει και η οικονομική κατάσταση των εργαζομένων. Από όσους δυσκολεύονται να καλύψουν τα καθημερινά τους έξοδα, μόνο το 46% δηλώνει ότι εμπιστεύεται τον προϊστάμενό του. Το ποσοστό αυτό αυξάνεται στο 51% για όσους καλύπτουν τα έξοδά τους οριακά και φτάνει στο 60% για όσους διαθέτουν οικονομική άνεση. Η ίδια εικόνα αποτυπώνεται και σε βασικά στοιχεία της διοίκησης. Οι εργαζόμενοι με μεγαλύτερη οικονομική ασφάλεια δηλώνουν συχνότερα ότι οι προϊστάμενοί τους τηρούν τις υποσχέσεις τους, δείχνουν ενδιαφέρον και υποστήριξη και ενθαρρύνουν την ανοιχτή επικοινωνία.
Ο κομβικός ρόλος της εργασιακής ασφάλειας και των αποδοχών
Η εργασιακή ασφάλεια και οι αποδοχές εξακολουθούν να αποτελούν τους ισχυρότερους παράγοντες παρακίνησης για τους εργαζόμενους στην Ελλάδα. Το 84% των εργαζομένων δήλωσε ότι “ένα λογικό επίπεδο εργασιακής ασφάλειας” είναι σημαντικό γι’ αυτούς, γεγονός που επιβεβαιώνει τον κεντρικό ρόλο της σταθερότητας σε ένα απαιτητικό οικονομικό περιβάλλον.
Παράλληλα, η αίσθηση οικονομικής σταθερότητας επηρεάζει άμεσα τη δέσμευση των εργαζομένων. Μεταξύ όσων αισθάνονται οικονομικά ασφαλείς, το 63% δηλώνει ότι ανυπομονεί να πάει στη δουλειά του, το 79% αισθάνεται περήφανο για τη δουλειά του και το 71% είναι πρόθυμο να προσφέρει περισσότερα από όσα απαιτεί ο ρόλος του. Αντίθετα, τα αντίστοιχα ποσοστά είναι χαμηλότερα για όσους αδυνατούν να καλύψουν τους λογαριασμούς τους (50%,66% και 62%).
Σχετικά με την έρευνα
Η ετήσια έρευνα της PwC “Workforce Hopes & Fears” αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες παγκοσμίως μελέτες για το εργατικό δυναμικό, με σχεδόν 50.000 συμμετέχοντες από 48 χώρες και 28 τομείς της οικονομίας. Στην ελληνική έκδοση της έρευνας συμμετείχαν 838 εργαζόμενοι από όλους τους κλάδους, τα επίπεδα ιεραρχίας και τις δημογραφικές ομάδες. Η έρευνα αποτυπώνει τις προσδοκίες και τα κίνητρα των εργαζομένων, τον ρόλο της εμπιστοσύνης και της ηγεσίας, την ανάπτυξη δεξιοτήτων και τον αντίκτυπο της τεχνητής νοημοσύνης και της τεχνολογίας στο μέλλον της εργασίας.
Τα ευρήματά της αναδεικνύουν ότι το μέλλον της εργασίας θα διαμορφωθεί από το πόσο αποτελεσματικά οι οργανισμοί θα καταφέρουν να συνδυάσουν αποτελεσματικά την τεχνολογία και την τεχνητή νοημοσύνη με τις ανάγκες και τις προσδοκίες των ανθρώπων τους, δημιουργώντας περιβάλλοντα εργασίας που εμπνέουν εμπιστοσύνη, ενισχύουν τις δεξιότητες και προσφέρουν ουσιαστικές και ασφαλείς επαγγελματικές προοπτικές.
