Το γέλιο για τον άνθρωπο είναι ένα έμφυτο χαρακτηριστικό, ένα πολυσύνθετο ψυχο-νοητικο-σωματικό φαινόμενο και για την ερμηνεία του έχουν διατυπωθεί ο παρακάτω ερμηνείες:
ΤΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΊΝΟΥ ΚΟΥΣΚΟΎΚΗ*
α) Η θεωρία της αποφόρτισης/ανακούφισης: το γέλιο λειτουργεί σαν βαλβίδα ασφαλείας, για να φύγει ο παραπανίσιος ατμός από την ψυχοσωματική χύτρα ταχύτητας.
β) Η θεωρία της ανωτερότητας/υπεροχής: γελάμε γιατί αισθανόμαστε ανώτεροι, π.χ., όταν ο Μπένι Χιλ κάνει βλακείες και χτυπάει το κεφάλι του στον τοίχο, εμείς γελάμε γιατί υποσυνείδητα δεν θα κάναμε ποτέ τέτοια βλακεία.
γ) Η θεωρία του άτοπου/ασυμβίβαστου: ο άνθρωπος γελάει όταν δύο καταστάσεις, ενώ είναι αντίθετες μεταξύ τους, συμβαίνουν ταυτόχρονα. Στο γαργάλημα, π.χ., συνυπάρχει επιθετικότητα και παιχνίδι.
Το γέλιο έρχεται να διευρύνει την ενέργεια στο σώμα, τον νου και το αίσθημα. Γελώντας, ανασκευάζεται το ψυχονοητικό πρόγραμμα που υπάρχει στον υπολογιστή του νου. Κι επειδή το σώμα είναι νους και ο νους είναι σώμα, διευρύνεται η ενέργεια σε όλα τα υπαρξιακά επίπεδα. Η διεύρυνση της ψυχο-σωματικής αντίληψης σίγουρα θα επιτρέψει να δούμε τα προβλήματα με άλλο μάτι. Αξίζει να θυμόμαστε ότι τα προβλήματα πάνε μαζί με τις λύσεις και το γέλιο ανοίγει την οπτική μας προς όλα τα σημεία του ορίζοντα.
Το γέλιο είναι το γιατρικό που χαίρεσαι να σε γιατρεύει και η προσφορά του στη συνολική κατάσταση της υγείας μας είναι σημαντική.
Συγκεκριμένα, το ξεκαρδιστικό γέλιο κινεί το διάφραγμα κι έτσι γίνεται ένα εσωτερικό μασάζ σε όλη τη σπλαγχνική κοιλότητα. Το εγκάρδιο γέλιο χαλαρώνει το για χρόνια σφιγμένο διάφραγμα. Επιτρέπει στον «εγκέφαλο» και στην «καρδιά» της κοιλιάς μας να ανοίξει, αφού όλη η περιοχή δέχεται ένα θρεπτικό χάδι μασάζ. Αυτή η ξεχωριστή θρεπτικότητα του γέλιου μας αναζωογονεί το πεινασμένο για αισθήσεις πεπτικό μας σύστημα. Αμεσο είναι το θεραπευτικό αποτέλεσμα αυτής της διαδικασίας σε χρόνιες δυσκοιλιότητες και σπαστικές κολίτιδες. Η αναζωογόνηση αυτή απλώνεται και στο πάγκρεας, στο συκώτι, στα νεφρά, στη σπλήνα και γενικά σε όλα τα όργανα της κοιλιάς. Το γέλιο μάς βοηθάει να αντιλαμβανόμαστε ότι είμαστε υγιείς, να έχουμε λιγότερα συμπτώματα αδιαθεσίας και να αισθανόμαστε καλύτερα.
Το γέλιο επιδρά στον οργανισμό μέσω δύο φάσεων: α) της διέγερσης και β) της βαθιάς χαλάρωσης. Ολοι μας έχουμε νιώσει τη «γυμναστική» του γέλιου σε περιπτώσεις που γελάμε ξεκαρδιστικά! Μετά όμως νιώθουμε χαλαροί και ήρεμοι. Με το γέλιο έχουμε καλύτερη οξυγόνωση σε όλο τον οργανισμό μας. Εχει διαπιστωθεί ότι όταν γελάμε ο αέρας κινείται μέσα στα πνευμόνια μας με ταχύτητα που φτάνει τα 120 χλμ./ώρα. Μετά το γέλιο, έχουμε πιο αναπνοή (Fry, 1986). Ενεργοποιείται η έκκριση των ενδογενών οπιοειδών (ενδορφίνες, εγκεφαλίνες), οι οποίες, ως γνωστόν, είναι η ραχοκοκκαλιά του ορμονικού συστήματος ευτυχίας του ανθρώπου. Το μυϊκό μας σύστημα μετά το γέλιο ξεκουράζεται και χαλαρώνει. Η καρδιά και το κυκλοφορικό μας σύστημα δέχονται, επίσης, ευεργετική επίδραση, μια και η υπέρταση μειώνεται. Οι πονοκέφαλοι ανακουφίζονται. Το χρόνιο άγχος ηρεμεί. Τα μάτια μας λάμπουν, μια και το έντονο γέλιο προκαλεί την έκκριση δακρύων. Οι κραδασμοί του έντονου γέλιου μας ενεργοποιούν τον θύμο αδένα μας, που είναι βασικό κομμάτι του ανοσοποιητικού μας συστήματος. Ο θύμος αδένας βρίσκεται ψηλά στο στήθος μας, κάτω από τον θυρεοειδή. Ολοι θα έχετε δει τον Ταρζάν, ο οποίος, μιμούμενος τους πιθήκους, χτυπούσε το στήθος του όταν ετοιμαζόταν για δράση. Οι κραδασμοί από τα χτυπήματα αυτά ενεργοποιούν τον θύμο αδένα.
* Kαθηγητής Δερματολογίας,
νομικός, πρόεδρος της Ιπποκρατείου
Aκαδημίας Iαματικής Iατρικής,
πρόεδρος Παγκόσμιας Aκαδημίας
Kινεζικής και Συμπληρωματικής
Iατρικής
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ (27 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2026)
