Άρθρο – Δημήτρης Καπράνος: 70 χρόνια προσφοράς και επένδυσης στη γνώση

Πώς θα σχολίαζε το μνημόνιο συνεργασίας με το CERN που υπέγραψε το ίδρυμα και το οποίο εστιάζεται στην ενίσχυση της επικοινωνίας του πειραματικού κέντρου με το ελληνικό κοινό και στην αντιμετώπιση των ελλείψεων στα τεχνικά επαγγέλματα;

Τι θα έλεγε, άραγε, ο μέγας δωρητής και ευεργέτης (ευτυχώς που υπήρξαν και αυτοί) Ευγένιος Ευγενίδης αν έβλεπε το δημιούργημά του, το Ευγενίδειο Ιδρυμα, που εγκαινιάστηκε μετά τον θάνατό του, να συμπληρώνει επτά γεμάτες δράση και πρόοδο δεκαετίες ζωής;

Πώς θα σχολίαζε το μνημόνιο συνεργασίας με το CERN που υπέγραψε το ίδρυμα και το οποίο εστιάζεται στην ενίσχυση της επικοινωνίας του πειραματικού κέντρου με το ελληνικό κοινό και στην αντιμετώπιση των ελλείψεων στα τεχνικά επαγγέλματα;

Η αλήθεια είναι ότι ο Ευγένιος Ευγενίδης, που δεν άφησε πίσω δικά του παιδιά, φρόντισε για όλα τα παιδιά της Ελλάδος. Φρόντισε για την παροχή γνώσεως, πολύτιμου αγαθού, την αξία του οποίου είχε ο ίδιος αντιληφθεί σε μια εποχή που η επένδυση στη γνώση δεν ήταν και τόσο διαδεδομένη.

«Εβδομήντα χρόνια μετά την ίδρυσή του, το Ιδρυμα Ευγενίδου δεν κοιτάζει το παρελθόν με αυταρέσκεια, κοιτάζει το μέλλον με στρατηγική, στόχους και σχέδια προς υλοποίηση» μας είπε προχθές ο καθηγητής ο Ιωάννης Γκόλιας, διοικητής του ιδρύματος, παίρνοντας τον λόγο μετά τον χαιρετισμό του απογόνου του δωρητή, Λεωνίδα Δημητριάδη – Ευγενίδη. Ενα ίδρυμα που συνεστήθη το 1956 έπειτα από την επιθυμία του ιδρυτή του, Ευγένιου Ευγενίδη, για δημιουργία ενός κέντρου εκπαίδευσης νέων επάνω στο επιστημονικό και τεχνικό πεδίο.
«Σε μια Ελλάδα που αναζητούσε, τότε, παραγωγική συγκρότηση, η κίνηση αυτή αποτελούσε μια πράξη βαθιάς εθνικής συνείδησης» σημείωσε ο Ιωάννης Γκόλιας και μου θύμισε τα λόγια του πατέρα μας, όταν πήγαμε όλοι μαζί (οικογενειακώς) στα εγκαίνια του ιδρύματος.

«Ανθρωποι όπως ο αείμνηστος Ευγενίδης στήριξαν την πατρίδα σε εποχές που άλλοι είχαν αναγάγει τον αποθησαυρισμό σε επιστήμη». Τα θυμάμαι τα λόγια εκείνα όποτε περνώ την πύλη της εισόδου του Ευγενιδείου, το οποίο επισκέπτομαι συχνά, πότε με την εγγονή μου, πότε για κάποια εκδήλωση, από τις πολλές, με θέματα ναυτιλιακά που φιλοξενεί το ίδρυμα.

Και πάντα αισθάνομαι σαν να πηγαίνω εκείνη την πρώτη φορά, που το άκουσμα και μόνο της λέξεως «Πλανητάριο» μας έφερνε στον κόσμο του Ιουλίου Βερν και του Χ. Τζ. Ουέλς, κόσμο που σήμερα έχει ξεπεραστεί από την πραγματικότητα.
Να τα χιλιάσει το Ευγενίδειο και πάντα να κοιτάζει εμπρός!

ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ (ΦΥΛΛΟ 27/2/2026)

Advertisement 5

Advertisement 2

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

spot_img


Advertisement 4
Advertisement 5
Advertisement 6
Advertisement 7

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ