Στα 20 εκατ. ευρώ ανέρχονται οι επενδύσεις μόνο την τελευταία τριετία από τη Ζυθοποιία Μακεδονίας-Θράκης, παρότι σχέδιά της εγκρίθηκαν στον Αναπτυξιακό Νόμο, αλλά τελικά δεν χρηματοδοτήθηκαν λόγω εξάντλησης των κονδυλίων
ΤΟΥ ΜΙΧΑΗΛ ΓΕΛΑΝΤΑΛΙ

Στα μέσα της δεκαετίας του 1990 τα αδέλφια Πολιτόπουλου, που δραστηριοποιούνταν επιχειρηματικά στις Ηνωμένες Πολιτείες, αναζητούσαν τον κλάδο και τον τόπο μιας επένδυσης στην Ελλάδα. Ανέθεσαν σχετική μελέτη σε εταιρία συμβούλων με έδρα τη Νέα Υόρκη. Οι επιλογές ήταν δύο, Χανιά ή Κομοτηνή. Τελικά επελέγη η Θράκη. «Δεν υπήρχε ελληνική μπίρα» λέει ο Δημήτρης Πολιτόπουλος. Η απόφαση να επενδύσουν στη ζυθοποιία, όπως τη θυμάται σήμερα, ήταν συνδυασμός πραγμάτων. «Ημουν μικρός και άμυαλος» παραδέχεται. Επίμονος, ωστόσο, δηλώνει πως «κάτω από εκείνες τις συνθήκες, θα το ξανάκανα». Και συμπληρώνει: «Σπάσαμε ένα μονοπώλιο. Βγάλαμε ελληνική μπίρα με ελληνικό όνομα, που μας εκπροσωπεί ως Ελληνες και ως προϊόν. Είναι μεγάλη τιμή για εμάς».
Όντως, Δεκέμβριο του 1995 ιδρύεται η Ζυθοποιία Μακεδονίας-Θράκης, Φεβρουάριο του 1998 εκδίδεται το πρώτο τιμολόγιο για την μπίρα Βεργίνα, σηματοδοτώντας την αρχή μιας επιχειρηματικής/επενδυτικής… οδύσσειας δύο Ελλήνων οι οποίοι ήρθαν να επενδύσουν στην πατρίδα – και δη στον Εβρο/Κομοτηνή- γνωρίζοντας στο «πετσί» τους όλες τις παθογένειες του συστήματος.
Ο Δημήτρης Πολιτόπουλος δεν… μασάει τα λόγια του, «εμείς έχουμε μάθει να πολεμάμε με ανταγωνισμό και μάλιστα με αθέμιτο ανταγωνισμό», κατονομάζοντας τη Heineken. «Η αγορά στην Ελλάδα δεν έχει αλλάξει καθόλου. Αντίθετα, η κατάσταση επιδεινώνεται. Για τον λόγο αυτό η Επιτροπή Ανταγωνισμού ελέγχει αυτή τη στιγμή, για δεύτερη φορά, τη συγκεκριμένη εταιρία, κατόπιν δικής μας καταγγελίας. Η Επιτροπή Ανταγωνισμού εξετάζει την κατάχρηση δεσπόζουσας θέσης της εταιρίας στην ελληνική αγορά μπίρας από το 2014 έως σήμερα».
ΣΥΜΦΩΝΙΕΣ ΜΕ ΤΟΠΙΚΟΥΣ ΠΑΡΑΓΩΓΟΥΣ
Η Ζυθοποιία Μακεδονίας-Θράκης άρχισε από μηδενική παραγωγή και έφτασε τα 200.000 εκατόλιτρα σε βάθος 30 ετών, «υπό καταστροφικές συνθήκες». Ηταν η πρώτη εταιρία που προχώρησε σε συμφωνίες συμβολαιακής καλλιέργειας με παραγωγούς του Εβρου, χρησιμοποιώντας ελληνική βύνη και στάρι για τη δημιουργία της Βεργίνα. Ο ίδιος αναφέρεται στον νόμο του 2003, με βάση τον οποίο η Ελλάδα εναρμονίστηκε με πανευρωπαϊκή οδηγία για την κατηγοριοποίηση της παραγωγής ζύθου. Πλαίσιο που επέτρεψε την ανάπτυξη των μικροζυθοποιιών όπως λειτουργούν σήμερα. Το πρόβλημα προέκυψε όταν η ΖΜΘ έφτασε στο σημείο να υπερβεί τα 200.000 εκατόλιτρα.
Το καλοκαίρι το υπουργείο Οικονομικών τροποποίησε το καθεστώς της φορολογικής μετάβασης, αφαιρώντας τη δυνατότητα προσωρινής προσαρμογής για έναν χρόνο. Η μόνη εταιρία που θα περνούσε αυτό τον πήχη (σ.σ.: των 200.000 εκατόλιτρων) όλως συμπτωματικώς ήταν η ΖΜΘ. Μάλιστα, ιδιαίτερη εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι η αρμοδιότητα μεταφέρθηκε από τον ΕΦΚ στην ΑΑΔΕ. «Μας είπαν ευθέως ότι ο νόμος πέρασε επειδή το ζήτησε η Ελληνική Ενωση Ζυθοποιών. Και ποιος είναι η ένωση; Η Heineken» υποστηρίζει ο επιχειρηματίας.
Σήμερα, τρεις δεκαετίες αργότερα, η ομάδα της Βεργίνα αναμένει την κρίσιμη δικαστική απόφαση του δικαστηρίου του Αμστερνταμ. Η υπόθεση αφορά την αγωγή αποζημίωσης που έχει καταθέσει η ζυθοποιία, βασιζόμενη στην απόφαση της Ελληνικής Επιτροπής Ανταγωνισμού του 2015, με την οποία διαπιστώθηκε κατάχρηση δεσπόζουσας θέσης στην ελληνική αγορά μπίρας από την Αθηναϊκή Ζυθοποιία. Η διαδικασία διαρκεί 10 χρόνια και έχει κοστίσει πάνω από 10 εκατ. στην εταιρία (ποσό δυσανάλογο του τζίρου των 30 εκατ. συνάμα ενδεικτικό της εξοντωτικής λογικής).
Παράλληλα, επενδυτικά σχέδια της εταιρίας εγκρίθηκαν στον Αναπτυξιακό Νόμο, αλλά τελικά δεν χρηματοδοτήθηκαν λόγω εξάντλησης των κονδυλίων. «Εγκριθήκαμε και μείναμε εκτός. Εμείς, όμως, την επένδυση την κάναμε. Την πληρώσαμε και λειτουργεί κανονικά» λέει. Αντίστοιχα, σχέδια για το βυνοποιείο είτε απορρίφθηκαν ως «μη βιώσιμα» είτε εγκρίθηκαν αλλά δεν προχώρησαν. «Εδώ ζούμε τον παραλογισμό» τονίζει.
Πάντως, το ποσό που διεκδικεί είναι 195 εκατ. ευρώ και αυξάνεται καθημερινά. «Με τους τόκους, από την 1η Ιανουαρίου 2025, φτάνει ήδη τα 213 εκατ. ευρώ» διευκρινίζει ο Δημήτρης Κρις (διευθυντής επιχειρηματικής ανάπτυξης), στοχοθετώντας την επόμενη δραστηριότητα της εταιρίας, που είναι η είσοδος στην αγορά εμφιαλωμένου νερού, με το σήμα Tu Vunu. Καθώς και τη δημιουργία εργοστασίου παραγωγής αλουμινένιων κουτιών. Παρά τα εμπόδια, οι επενδύσεις της Ζυθοποιίας Μακεδονίας-Θράκης μόνο τα τελευταία τρία χρόνια ανήλθαν σε 20 εκατ. ευρώ.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ (13 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2026)






