Η νέα ερμηνεία για τον τρόπο εκτοκισμού των ρυθμισμένων στεγαστικών (ο τόκος υπολογίζεται πάνω στη μηνιαία καταβολή που έχει οριστεί από το δικαστήριο και όχι στο υπόλοιπο κεφαλαίου) με βάση την πρόσφατη απόφαση της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου (5 Φεβρουαρίου 2026) για τον «νόμο Κατσέλη», οδηγεί σε χαμηλότερες εισπράξεις τόκων και άρα σε χαμηλότερες ανακτήσεις, με πιθανές παρενέργειες σε επόμενα στάδια, σύμφωνα με ανάλυση της Moody’s.
Συγκεκριμένα, στην αξιολόγηση της Moody’s, ο καθοριστικός παράγοντας δεν είναι μόνο ο νέος «κανόνας» που θα καθιερωθεί, αλλά το αν θα εφαρμοστεί αναδρομικά. Αν υπάρξει επανυπολογισμός για παλαιότερες περιόδους, οι ταμειακές ροές που είχαν «χτιστεί» σε business plans (τράπεζες, funds και servicers) μπορεί να υποχωρήσουν αισθητά. Στο ίδιο πλαίσιο, αποτυπώνεται και η ανησυχία ότι μπορεί να ανοίξει δρόμος για νέες νομικές διεκδικήσεις (π.χ. αιτήματα επιστροφών/συμψηφισμών), κάτι που επιβαρύνει επιπλέον το κόστος διαχείρισης και αυξάνει την αβεβαιότητα γύρω από το τελικό οικονομικό αποτύπωμα.
Ηδη, περίπου 250.000 δανειολήπτες έχουν ιστορικά υπαχθεί στον νόμο Κατσέλη, με συνολικά ανοίγματα που ανέρχονται σε περίπου 12,5 δισ. ευρώ. Η Moody’s εκτιμά ότι η αλλαγή μειώνει τις αναμενόμενες ταμειακές ροές για τους κατόχους αυτών των δανείων και η απώλεια τόκων θα μπορούσε (ως τάξη μεγέθους) να φτάσει έως και το 1 δισ. ευρώ, με μεγαλύτερη έκθεση σε funds και εταιρείες διαχείρισης.
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΗΡΑΚΛΗΣ
Επίσης, ο οίκος βάζει στο επίκεντρο τις τιτλοποιήσεις οι οποίες συνδέονται με τον μηχανισμό κρατικών εγγυήσεων «Ηρακλής», επειδή οι συναλλαγές αυτές στηρίζονται σε συγκεκριμένες παραδοχές για εισπράξεις/ανακτήσεις. Η Moody’s προειδοποιεί ότι οι χαμηλότερες εισροές από τα συγκεκριμένα ρυθμισμένα στεγαστικά μπορεί να αποδυναμώσουν την απόδοση ορισμένων δομών και να αυξήσουν την πιθανότητα ενεργοποίησης κρατικών εγγυήσεων για senior τίτλους.
Ταυτόχρονα, καταγράφεται ότι σε αρκετές συναλλαγές υπάρχουν «μαξιλάρια» (π.χ. απομόχλευση/ενισχύσεις που έχουν συσσωρευτεί με τον χρόνο) τα οποία λειτουργούν ως πρώτη γραμμή άμυνας, χωρίς όμως να εξαφανίζουν τον κίνδυνο σε πιο «οριακές» περιπτώσεις.
Ενα από τα πιο «βαριά» σημεία της Moody’s αφορά το σήμα που εκπέμπεται προς την αγορά: αν στην πράξη αρκετές ρυθμίσεις καταλήξουν να μοιάζουν σχεδόν άτοκες, υπάρχει κίνδυνος να υπονομευτεί η πρόοδος στη συμμόρφωση πληρωμών, επειδή δανειολήπτες άλλων σχημάτων ρύθμισης (διμερείς ρυθμίσεις, εξωδικαστικός) μπορεί να πιέσουν για αντίστοιχη μεταχείριση. Αυτό μεταφράζεται σε περισσότερες αμφισβητήσεις, υψηλότερα νομικά κόστη και δυνητικά επιβάρυνση στην ποιότητα ενεργητικού.
Στην ίδια λογική, ο οίκος «βλέπει» ότι οι τράπεζες μπορεί να απαντήσουν με σφιχτότερα κριτήρια και/ή ακριβότερη τιμολόγηση κινδύνου στα νέα στεγαστικά, κάτι που δυνητικά περιορίζει την πρόσβαση σε πίστη (ιδίως για χαμηλότερα εισοδήματα) και επιβραδύνει την ανάπτυξη των χαρτοφυλακίων.
