«Και τι με νοιάζει εμένα;» ήταν μια φράση που τη λέγαμε παλιότερα, όταν κάτι σοβαρό συνέβαινε σε κάποιο άλλο μέρος του κόσμου. Σήμερα, όμως;
ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΑΠΡΑΝΟΥ
Σήμερα η διεθνής πολιτική ρευστότητα δεν επιτρέπει τέτοιες τοποθετήσεις. Οι ταχύτατες γεωπολιτικές ανακατατάξεις, οι περιφερειακές συγκρούσεις, οι μεταβολές στις συμμαχίες κρατών και η αβεβαιότητα γύρω από την παγκόσμια οικονομία δημιουργούν ένα περιβάλλον διαρκούς αστάθειας. Αν και οι εξελίξεις αυτές συχνά φαίνονται μακρινές από την καθημερινότητα του απλού πολίτη, στην πραγματικότητα επηρεάζουν άμεσα και έμμεσα πολλές πτυχές της ζωής του.
Η διεθνής πολιτική ρευστότητα επηρεάζει τις αγορές, τις τιμές της ενέργειας και των βασικών αγαθών, καθώς και τη σταθερότητα των νομισμάτων. Πόλεμοι, εμπορικές κυρώσεις ή πολιτικές κρίσεις μπορούν να οδηγήσουν σε αυξήσεις τιμών, πληθωρισμό και μείωση του διαθέσιμου εισοδήματος. Ο πολίτης το βιώνει αυτό αγοράζοντας ακριβότερα καύσιμα, ακριβότερα τρόφιμα, πράγματα, δηλαδή, που συμβάλλουν στην οικονομική ανασφάλεια.
Η πολιτική αστάθεια επηρεάζει την εργασία και την απασχόληση. Οι επιχειρήσεις διστάζουν να επενδύσουν σε περιόδους διεθνούς αβεβαιότητας, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε λιγότερες θέσεις εργασίας ή σε επισφαλείς μορφές απασχόλησης. Ιδιαίτερα οι νέοι και οι ευάλωτες κοινωνικές ομάδες αισθάνονται πιο έντονα τις συνέπειες, καθώς περιορίζονται οι ευκαιρίες επαγγελματικής εξέλιξης. Ρωτήστε τους νέους. Αυτοί ξέρουν!
Σε κοινωνικό και ψυχολογικό επίπεδο, ο ανελέητος βομβαρδισμός με ειδήσεις για συγκρούσεις, μεταναστευτικές ροές και διεθνείς κρίσεις προκαλεί αίσθημα ανασφάλειας και φόβου. Οι πολίτες ανησυχούν για το μέλλον, την ειρήνη και τη σταθερότητα, ενώ συχνά ενισχύονται φαινόμενα κοινωνικού διχασμού και καχυποψίας. Ταυτόχρονα, οι μεταναστευτικές και προσφυγικές κρίσεις, που συνδέονται άμεσα με τη διεθνή πολιτική ρευστότητα, επηρεάζουν τις τοπικές κοινωνίες, την κοινωνική συνοχή και τις δημόσιες υποδομές. Ρίξτε μια ματιά στο πώς επέδρασε στο κοινό η προχθεσινή τραγωδία στη Χίο.
Η διεθνής πολιτική ρευστότητα δεν αποτελεί αφηρημένο ή μακρινό φαινόμενο. Είναι η πραγματικότητα, με άμεσες συνέπειες στην καθημερινότητα των πολιτών, οι οποίοι πρέπει να επιλέγουν σχολαστικά τις πηγές ενημέρωσής τους.
Το «και τι με νοιάζει εμένα;», λοιπόν, δεν μπορεί να ισχύει στη σημερινή, εύθραυστη και αβέβαιη καθημερινότητά μας. Καθετί πρέπει «να μας νοιάζει και να μας κόφτει», όπως λέει ο λαός.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ (7 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2026)
