Η συζήτηση για μια Συνταγματική αναθεώρηση, η οποία θα περιλαμβάνει και αμιγώς οικονομικές παραμέτρους όπως το δημοσιονομικό φρένο στην παραγωγή χρέους στο πρότυπο της Γερμανίας, ξεκίνησε. Οι δημόσιες τοποθετήσεις είναι μεν γενικόλογες, αλλά το σκεπτικό είναι ήδη συγκεκριμένο και φτάνει έως τις αποφάσεις της δικαιοσύνης. Το πρώτο βήμα θα είναι η συζήτηση εντός του βουλευτικού σώματος της Νέας Δημοκρατίας.
Δεν αποκλείουν κυβερνητικές πηγές η τελική μορφή της πρότασης να παραμείνει γενική. Ο Πρωθυπουργός ανέφερε λιτά πως το Σύνταγμα «θα πρέπει, οπωσδήποτε, να προβλέπει και δικλίδες οι οποίες θα εγγυώνται τη μόνιμη δημοσιονομική ισορροπία». Στο τέλος της διαδρομής ενδεχομένως να προταθεί επίσης λιτά πως θα πρέπει να τηρείται το πλαίσιο των δημοσιονομικών κανόνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως αυτό αποφασίζεται κάθε χρονική στιγμή. Δηλαδή να μην υπάρχει ένας συγκεκριμένος κόφτης στο έλλειμμα ή στον δανεισμό όπως ισχύει στη Γερμανία.
Όταν και αν το ίδιο το Σύνταγμα προβλέπει στο μέλλον ένα τέτοιο κανόνα, εξηγούσαν πηγές, αυτός θα υπερισχύει όλων των υπολοίπων αποφάσεων της κυβέρνησης αλλά και των ανεξάρτητων αρχών όπως είναι η δικαιοσύνη. Για παράδειγμα, αν υπάρξει στο μέλλον κάποια δικαστική απόφαση η οποία να δημιουργεί δημοσιονομικό βάρος τότε όταν έρθει η ώρα της εφαρμογής θα πρέπει να αντισταθμιστεί είτε από αύξηση φόρων είτε από μείωση άλλων δαπανών, είτε να διαχυθεί στο χρόνο. Διαφορετικά θα είναι Συνταγματικά ανεφάρμοστη. Οι ίδιες πηγές εξηγούσαν πως αν περάσει αυτή η διάταξη στο Σύνταγμα θα είναι σε γνώση και των ίδιων των Αρχών στο μέλλον και στην πράξη θα μπορούν να τη σταθμίζουν όταν προχωρούν σε κάποια απόφαση…
Για την πραγματική οικονομία, μια τέτοια διάταξη διασφαλίζει τη δημοσιονομική σταθερότητα. Ωστόσο τους τελευταίους μήνες η ίδια η Γερμανία προκειμένου να ξεφύγει από την κρίση έχει «σπάσει» τον κανόνα και προχωρά σε δαπάνες τέτοιου ύψους που την οδηγούν σε διαδικασία υπερβολικών ελλειμμάτων. Η εν λόγω εκτροπή προβλέπεται από τους ίδιους τους γερμανικούς κανόνες. Άρα στην πράξη, εξηγούν νομικές πηγές, μια τέτοια διάταξη θέλει πάρα πολύ μεγάλη «τέχνη» για να περάσει με τρόπο που να μην λείψουν στο μέλλον δημόσιες δαπάνες αναγκαίες για τις επενδύσεις και για την ανάπτυξη.
