Χάνεται η «δύναμη» της ρωσικής σημαίας;

Οι ολοένα και αυξανόμενες επιθετικές τάσεις των ΗΠΑ, σε συνδυασμό με τις ασθενείς αντιδράσεις της Μόσχας, δημιουργούν εικόνα αμφισβήτησης του ρόλου της Ρωσίας διεθνώς

Τα πρόσφατα γεγονότα των πρώτων ημερών του 2026 σηματοδοτούν μια μεταβολή στην παγκόσμια γεωπολιτική ισορροπία. Η κατάσχεση ενός δεξαμενόπλοιου με ρωσική σημαία από τις ΗΠΑ, με την υποστήριξη του Ηνωμένου Βασιλείου, αποτελεί ένα σαφές πολιτικό μήνυμα: η ρωσική σημαία έχει χάσει πλέον την αποτρεπτική της ισχύ, κάτι που επιβεβαίωσε και η συγκρατημένη αντίδραση της Μόσχας.

Σύμφωνα με το INTELLINEWS, αυτό το περιστατικό αναδεικνύει μια θεμελιώδη μετατόπιση της αντίληψης ότι η Ρωσία αποτελεί εγγυητή ασφάλειας. Αυτό οφείλεται κυρίως στον πόλεμο με την Ουκρανία, καθώς η Ρωσία απέτυχε να καλύψει τους στόχους της και αποκάλυψε δομικές αδυναμίες, οδηγώντας σε συστηματική αποδυνάμωση της διεθνούς της θέσης. Η φθίνουσα ικανότητα της Ρωσίας να επιβάλει όρους και η συρρίκνωση της σφαίρας επιρροής της είναι πλέον εμφανείς.

Οι αλλαγές είναι αισθητές ακόμα και στο επίπεδο των συμμαχιών. Στον νότιο Καύκασο, η επιρροή της στην Αρμενία και το Αζερμπαϊτζάν έχει καταρρεύσει, ενώ η Λευκορωσία διερευνά επαφές με δυτικούς παράγοντες. Στη Συρία και τη Μέση Ανατολή, η στρατιωτική παρουσία της Ρωσίας δεν είχε αξιόλογη πολιτική επιρροή, ενώ στη Βενεζουέλα οι ρωσικές εγγυήσεις προς τον Μαδούρο αποδείχθηκαν άκαρπες. Ακόμα και στο Ιράν, η εσωτερική ισορροπία δυνάμεων κλυδωνίζεται εξαιτίας της εξασθένησης της Ρωσίας.

Στην κεντρική Ασία, η Κίνα, ως στρατηγικός εταίρος, εκμεταλλεύεται την εξασθενημένη ρωσική επιρροή, επεκτείνοντας την οικονομική της παρουσία. Οι σπασμωδικές προσπάθειες της Ρωσίας να αντισταθμίσει τις απώλειες, όπως η προσέλκυση εργατών από την Ινδία, δεν έφεραν αποτέλεσμα.

Συνολικά, παρατηρείται μια συστηματική συρρίκνωση της ρωσικής επιρροής σε παγκόσμιο επίπεδο. Η Μόσχα δεν θεωρείται πλέον εγγυητής προστασίας και σταθερότητας. Η προσκόλληση σε αυτοκρατορικές φιλοδοξίες και παρωχημένες μεθόδους είναι πλέον αντιπαραγωγική στον 21ο αιώνα, όπου η ανταγωνιστικότητα βασίζεται στην εμπιστοσύνη, στην επενδυτική ελκυστικότητα και την ικανότητα διαπραγμάτευσης.

Στην πράξη αποδεικνύεται ότι όσο η απόσταση μεταξύ φιλοδοξιών και πραγματικών δυνατοτήτων διευρύνεται τόσο περισσότερο οδηγεί στη σταδιακή απομόνωση και την απώλεια εταίρων.

ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ (23 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2026)

Advertisement 5


Advertisement 2

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

spot_img
Advertisement 3
Advertisement 4
Advertisement 5
Advertisement 6

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ