ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΑΠΡΑΝΟΥ
Πλημμύρισαν τα ρέματα κι αρχίσαμε τα ψέματα! Φυσικό είναι να πλημμυρίζουν τα ρέματα! Γι’ αυτό υπάρχουν, για να πλημμυρίζουν. Πιτσιρικάδες περιμέναμε να βρέξει για να γεμίζει το ρέμα (η Σούδα, όπως τη λέγαμε) στην Κοκκινιά και να χαζεύουμε τα ορμητικά νερά που κατέβαιναν προς τον Ιλισό και έπεφταν «στο ποτάμι της Καλλιρρόης», δηλαδή στον Ιλισό, στην οδό Καλλιρρόης. Διότι τότε -ακόμη- η Αθήνα είχε ποτάμια. Τα μαθαίναμε και στο σχολείο. «Εις το Λεκανπέδιον της Αττικής υπάρχουν οι ποταμοί Ιλισσός και Κηφισσός, όπως και ο Ιρεδανός, ο οποίος, όμως, δεν έχει πλέον δυναμική» έγραφε το σχολικό βιβλίο.
Δηλαδή, τι θέλετε, αδέλφια της τηλεόρασης; Να μην πλημμυρίζουν τα ρέματα; Και πού θα πηγαίνει το νερό όταν πέφτει με τη σέσουλα; Και τότε πλημμύριζε η Σούδα κι έπαιρνε το νερό μαζί του κάνα δυο παράγκες.
Αλλά, χωρίς 112, κανείς δεν είχε μείνει μέσα, είχαν φροντίσει να φύγουν. Και παλιότερα είχαμε νεροποντές διαρκείας, βροχές με το τουλούμι, αστραπές, βροντές, κεραυνούς.
Μαζευόμασταν στο παράθυρο και χαζεύαμε την απέναντι ψηλή κολόνα της ΔΕΗ, που είχε ενσωματωμένο αλεξικέραυνο και «μάζευε» τους κεραυνούς. Και τότε είχαμε τη μανία των στοιχείων, αλλά δεν την είχαμε βιάσει την καημένη τη φύση, δεν είχαμε χτίσει στα ρέματα, στα ποτάμια, στα πρανή.
«Κατέβηκε όλο το βουνό» έλεγε ο πρωινός ξερόλας σε ένα κανάλι και φώναζε «δεν είναι πράγματα αυτά!». Τι λες, αγόρι μου; Πάντα κατέβαινε το βουνό, αλλά ερχόταν μέσα σε χειμάρρους, σε ρέματα, σε ποτάμια κι άφηνε τα φερτά υλικά στη θάλασσα. Κροκάλες, δηλαδή, και πέτρες. Οχι πλαστικά, μπάζα, σίδερα κι ό,τι βάλει ο νους, όπως σήμερα.
Ανοίξτε τα ποτάμια και τα ρέματα. Σταματήστε να χτίζετε στον Υμηττό, στην Πάρνηθα, στην Πεντέλη. Δεν αντέχει άλλο βάρος η Αττική. Ας σταματήσει αυτός ο ακατάσχετος βιασμός. Δεν το βλέπουν οι πολιτικοί; Γιατί δεν κάνουν κάτι;
Γιατί δεν σταματούν αυτή τη χυδαία ανοικοδόμηση; «Εθνικοί ευεργέτες θα είναι εντεύθεν όσοι γκρεμίζουν και όχι όσοι χτίζουν» είχε πει ο σοφός καθηγητής μας Γεώργιος Αλέξανδρος Μαγκάκης το 1984. Κι αντί να τον ακούσουμε, υψώνουμε τέρατα στην Αττική Ριβιέρα, τρομάρα μας!
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ (23 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2026)
