Το γεγονός πως στις πρώτες δύο εβδομάδες του 2026 έχουν διαδραματιστεί εξελίξεις που κατά το πρόσφατο παρελθόν θα χρειάζονταν μήνες ακόμη και χρόνια για να γίνουν αποτελεί ισχυρή ένδειξη ότι η συνέχεια θα είναι ανάλογη, με ό,τι αυτό μπορεί να σημαίνει και για τις αγορές. Κοινή εκτίμηση διαχειριστών και αναλυτών πως για πρώτη φορά οι εξελίξεις στο (γεω)πολιτικό πεδίο αλληλεπιδρούν σε τόσο μεγάλο βαθμό με των οικονομικών. Συνακόλουθα επιχειρηματικών, επενδυτικών από τη μία άκρη του πλανήτη μέχρι την άλλη.
ΤΟΥ ΜΙΧΑΗΛ ΓΕΛΑΝΤΑΛΙ
Αλληλουχία γεγονότων, λ.χ., αναγνώριση Σομαλιλάνδης από το Ισραήλ, επιχείρηση απαγωγής Μαδούρο, επιθετική ρητορική Τραμπ για Γροιλανδία, εξέγερση στο Ιράν και ό,τι μέλλει ακολουθήσει, διαμορφώνουν ένα σκηνικό πρωτόγνωρο (και) για τους επενδυτές. Παράλληλα, και στο εσωτερικό των ΗΠΑ η ρηγμάτωση σε κοινωνικό, πολιτικό και οικονομικό επίπεδο όλο και βαθαίνει, ενισχύοντας εκτιμήσεις αναλυτών πως μέχρι τις ενδιάμεσες εκλογές (σ.σ.: στις 3 Νοεμβρίου) η παρόξυνση της κατάστασης (λ.χ., Μινεάπολις) είναι πιθανή, καθώς τα κάθε λογής συμφέροντα θα υπερβάλουν εαυτόν προκειμένου να πετύχουν το επιθυμητό γι’ αυτά αποτέλεσμα. Δεδομένου ότι στην αναμέτρηση του Νοεμβρίου διακυβεύονται πάρα πολλά, το ρίσκο μπορεί ανά πάσα στιγμή να «χτυπήσει κόκκινο» ή να αμβλυνθεί.
Προσώρας οι επενδυτές δείχνουν εξαιρετική ευελιξία, άλλωστε η προσαρμοστικότητά τους στις επάλληλες κρίσεις από τον Covid-19 και μετά είναι εντυπωσιακή, μένει να φανεί εάν θα παραμείνει σε ανάλογο βαθμό στη συνέχεια του έτους.
Σε αυτή την συγκυρία έρχονται και τα νεότερα από την Κύπρο για να καταδείξουν πόσο εύθραυστη μπορεί να είναι η κατάσταση όχι μόνο σε μία χώρα που ασκεί την προεδρία της Ε.Ε., αλλά ευρύτερα για την ίδια την Ευρώπη, που δείχνει να παίζει τα τελευταία ρέστα της οικονομικής επιβίωσής της (και) μέσω της συμφωνίας Mercosur. Υπό την ασφυκτική πίεση Τραμπ, οι Βρυξέλλες αναζητούν ένα ύστατο «σωσίβιο», επιχειρώντας να βρουν διέξοδο μέσω των αγορών-χωρών της Λατινικής Αμερικής, γνωρίζοντας πως θυσιάζουν το άμεσο μέλλον της γεωργικής παραγωγής/πρωτογενούς τομέα, με αναπόφευκτες και τις πολιτικές συνέπειες (οι εικόνες των Γάλλων αγροτών με τα τρακτέρ τους στην Αψίδα του Θριάμβου, στο Παρίσι, ή των Γερμανών συναδέλφων τους στην Πύλη του Βραδενμβούρου, στο Βερολίνο, είναι ενδεικτικές).
Ακόμα και συντηρητικοί αναλυτές προβληματίζονται από την πυκνότητα και την ταχύτητα των γεγονότων των τελευταίων εβδομάδων, με ό,τι αυτό μπορεί να σημαίνει και ως προς την τακτική που θα πρέπει να ακολουθήσουν οι επενδυτές.
Προφανές πως η επέμβαση των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα θα επιφέρει σημαντικές αλλαγές στη ροή πετρελαίου (μαζούτ) προς την αμερικανική οικονομία, με πιθανότερο ενδεχόμενο την περαιτέρω μείωση των τιμών, πρακτικά «λύνοντας τα χέρια» των κεντρικών τραπεζιτών να προχωρήσουν σε δραστική μείωση επιτοκίων. Ζωτικής σημασίας για τις ΗΠΑ, η πολιτική που ακολουθούν Τραμπ – Μπέσεντ, με αποτέλεσμα την -κατά πάσα- βεβαιότητα διεύρυνση των περιθωρίων νομισματικής χαλάρωσης, συνακόλουθα της μεγαλύτερης διολίσθησης του δολαρίου έναντι άλλων ισχυρών νομισμάτων.
ΑΚΡΙΒΟΤΕΡΟ ΕΥΡΩ
Εν προκειμένω, σε ό,τι αφορά την Ευρώπη, θα σημαίνει περισσότερο φθηνό δολάριο και ακριβότερο ευρώ. Για τις ΗΠΑ όμως τα χαμηλότερα επιτόκια συνδυαστικά με τη χαλάρωση θα έχουν ως αποτέλεσμα φθηνότερο ενεργειακό κόστος για τα τεράστια Data Centers, που δημιουργούν με ιλιγγιώδη ταχύτητα, προκειμένου να (υπο)στηρίξουν τα συμπλέγματα ανάπτυξης Artificial Intelligence στη «μάχη» που εξελίσσεται με την Κίνα.
Κοινή εκτίμηση διαχειριστών/αναλυτών πως στις συνεδριάσεις Fed και ECB (27-28 Ιανουαρίου και 4-5 Φεβρουαρίου, αντίστοιχα) θα διαφανούν οι προθέσεις των δύο πλευρών, με προεξοφλούμενη τη νέα μείωση επιτοκίων από τον Πάουελ και προσώρας τη στάση της Λαγκάρντ.
Για τις ευρωπαϊκές αγορές, η (γεω)πολιτική θεωρείται δεδομένο πως θα επηρεάσει (και) τους διαχειριστές, σε μία περίοδο που ο άξονας Βερολίνου – Παρισιού έχει διαρραγεί, η δε πολιτική αστάθεια το 2026 στις δύο μεγαλύτερες οικονομίες της Ε.Ε. συνεκτιμάται ήδη ως πιθανό ενδεχόμενο.
Ο ρόλος της Ελλάδας και οι εκτιμήσεις των αναλυτών της κεφαλαιαγοράς
Σε αυτό το περιβάλλον εκτός -για την Ελλάδα το 2026 -είτε έτσι είτε αλλιώς- είναι προεκλογικό έτος- για ορισμένους δεν αποκλείεται να είναι εκλογικό, μένει να… φανεί, με τη χώρα να συγκαταλέγεται -μέχρι τώρα- στους ασφαλείς επενδυτικούς προορισμούς (για κρατικό χρέος/κρατικά ομόλογα, μετοχές, επένδυση σε ακίνητα κ.ά.).
Σε ό,τι αφορά στην εγχώρια κεφαλαιαγορά, η διαδρομή επανόδου στην κατηγορία των αναπτυγμένων αγορών σημαίνει -για την JPMC- ενεργοποίηση ροών χρήματος και ανακατανομή κεφαλαίων. Για την ομάδα Global Markets Strategy, της JPΜC, η ένταξη μετοχών ελληνικών εταιριών στους δείκτες STOXX Europe 600 και Eurostoxx θα κινητοποιήσει παθητικές εισροές 963 εκατ. δολ. Η Ελλάδα από το 2025 έχει συμπεριληφθεί στη watchlist του Οίκου STOXX, καλύπτει το απαιτούμενο διάστημα παρακολούθησης που προβλέπεται σύμφωνα με τη μεθοδολογία του οίκου. Για την JPMC, η αναβάθμιση πιθανολογείται πως θα ανακοινωθεί με την ετήσια αναθεώρηση του 2026 και να τίθεται σε εφαρμογή με την αναδιάρθρωση δεικτών τον Σεπτέμβριο.
Με γνώμονα το βασικό σενάριο. παράγοντες της αγοράς (λ.χ,. Αντώνης Μούζας, γενικός διευθυντής της χρηματισ τηριακής της Optima Bank, Δημήτρης Τζάνας, σύμβουλος διοίκησης της Κύκλος ΑΧΕΠΕΥ, Νίκος Πετροπουλάκης, εκτελεστικός πρόεδρος της Merit χρηματιστηριακής, Ηλίας Ζαχαράκης, διευθύνων σύμβουλος της Fast Finance, κ.ά.) συντείνουν στην εκτίμηση πως το 2026 μπορεί να είναι μία καλή χρονιά για την ελληνική κεφαλαιαγορά. Συγκριτικά πάντα, υπό προϋποθέσεις και υπολογίζοντας το αυξημένο (γεω)πολιτικό ρίσκο, όπως αυτό διαμορφώνεται κιόλας από τις πρώτες συνεδριάσεις του 2026.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ (ΦΥΛΛΟ 16/1/2026)
