Σε πλήρη αναθεώρηση οδηγείται το κυβερνητικό σχέδιο για τη μείωση του κόστους ηλεκτροδότησης της ελληνικής βιομηχανίας, μετά την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής να απορρίψει την πρόταση κρατικής ενίσχυσης που είχε καταθέσει η Αθήνα. Το αποκαλούμενο «ιταλικό μοντέλο», στο οποίο βασιζόταν η ελληνική προσέγγιση για τη στήριξη των ενεργοβόρων επιχειρήσεων, δεν έτυχε της έγκρισης των Βρυξελλών, αναγκάζοντας την κυβέρνηση να αναζητήσει εναλλακτικές λύσεις.
Στο σκεπτικό της απόφασης, η Κομισιόν επισημαίνει ότι η ελληνική πρόταση δεν ευθυγραμμίζεται με τις προβλέψεις του νέου ευρωπαϊκού Πλαισίου για τις Κρατικές Ενισχύσεις για Καθαρή Βιομηχανία (CISAF), το οποίο θέτει αυστηρότερους κανόνες και σαφή κριτήρια για τη στήριξη της βιομηχανικής δραστηριότητας στο πλαίσιο της πράσινης μετάβασης.
Η εξέλιξη αυτή έρχεται σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη συγκυρία για την ελληνική μεταποίηση. Η Ελλάδα συγκαταλέγεται στα κράτη-μέλη με τα υψηλότερα κόστη ηλεκτρικής ενέργειας για τη βιομηχανία, ιδίως μετά την ενεργειακή κρίση και την ταχεία απολιγνιτοποίηση. Για κλάδους όπως η χαλυβουργία, η αλουμινοβιομηχανία, τα τσιμέντα και τα χημικά, το ενεργειακό κόστος αποτελεί καθοριστικό παράγοντα ανταγωνιστικότητας και βιωσιμότητας.
Η απορριφθείσα πρόταση κρατικής ενίσχυσης στόχευε στη μερική αντιστάθμιση του αυξημένου ενεργειακού κόστους και αντιμετωπιζόταν από την ελληνική πλευρά ως κρίσιμο εργαλείο για τη διατήρηση της παραγωγικής βάσης και των θέσεων εργασίας. Ωστόσο, το ευρωπαϊκό «όχι» αλλάζει τα δεδομένα.
Πλέον, η κυβέρνηση καλείται να κινηθεί εντός των ορίων του ευρωπαϊκού πλαισίου, στρέφοντας το βάρος σε άλλες παρεμβάσεις. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται η ενίσχυση των διμερών συμβολαίων ηλεκτρικής ενέργειας (PPAs), η επιτάχυνση έργων Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας για βιομηχανική χρήση, η καλύτερη αξιοποίηση των μηχανισμών αντιστάθμισης του κόστους CO₂, καθώς και η συμμετοχή σε κοινές ευρωπαϊκές πρωτοβουλίες χρηματοδότησης.
Παράλληλα, η Αθήνα αναμένεται να εντείνει τις πολιτικές της παρεμβάσεις σε ευρωπαϊκό επίπεδο, διεκδικώντας μεγαλύτερη ευελιξία για τις χώρες της περιφέρειας ή ακόμη και τη δημιουργία ενός ενιαίου ευρωπαϊκού μηχανισμού στήριξης της ενεργοβόρας βιομηχανίας, ώστε να αντιμετωπιστούν οι έντονες ανισορροπίες στο ενεργειακό κόστος εντός της ΕΕ.
