- Το 99% των επιχειρήσεων είναι ΜμΜ και βρίσκονται αντιμέτωπες με συρρίκνωση των κερδών και αύξηση λειτουργικού κόστους
- Εάν δεν αλλάξει το μείγμα της οικονομικής-αναπτυξιακής πολιτικής, η εθνική οικονομία θα εισέλθει πάλι σε μη βιώσιμες ατραπούς
- Εάν συνεχιστούν οι πολιτικές οικονομικής ασφυξίας η αναιμική ανάπτυξη που καταγράφεται θα μεταβληθεί σε ύφεση
ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΑΒΒΑΘΑ*
Το 2025 ολοκληρώθηκε και μαζί του συμπληρώθηκαν 15 χρόνια κρίσεων για τις πολύ μικρές και μικρές επιχειρήσεις. Η δημοσιονομική εξυγίανση επιτεύχθηκε, το χρηματοπιστωτικό σύστημα εξυγιάνθηκε, τα εισοδήματα των μισθωτών δημοσίου και ιδιωτικού τομέα όπως και των συνταξιούχων έχουν αρχίσει να αποκαθίστανται, έστω και αν η ακρίβεια μειώνει το αποτέλεσμα αυτών των αυξήσεων.
Το 2026 οφείλει να προσανατολιστεί στην αποκατάσταση των εισοδημάτων των ελεύθερων επαγγελματιών, στην αποκατάσταση της ομαλής λειτουργίας των επιχειρήσεων. Η αποκατάσταση των οικονομικών δεικτών που καταγράφεται στατιστικά δεν απεικονίζει την πραγματικότητα της συντριπτικής πλειονότητας των επιχειρήσεων, καθώς το 99% αυτών, οι πολύ μικρές και μικρές επιχειρήσεις, είναι αντιμέτωπες με συρρίκνωση των κερδών, αύξηση λειτουργικού κόστους κατά 40%, με την ενέργεια σε μη βιώσιμα επίπεδα και τις συνολικές επιβαρύνσεις να έχουν πολλαπλασιαστεί τόσο λόγω των απαιτήσεων του κράτους όσο και λόγω των ανατιμήσεων που προκαλεί ο πληθωρισμός.
Η Πολιτεία αλλά και οι παράγοντες που επηρεάζουν τη λειτουργία της αγοράς οφείλουν να αντιληφθούν ότι χωρίς τις πολύ μικρές και μικρές επιχειρήσεις δεν υπάρχει οικονομία, δεν υπάρχουν δημόσια έσοδα, δεν υπάρχουν περιθώρια κερδοφορίας ούτε για τους μεγάλους ομίλους που επιδίδονται σε ασκήσεις συγκεντρωτισμού διευρύνοντας διαρκώς τα χαρτοφυλάκια τους. Εάν συνεχιστούν οι πολιτικές οικονομικής ασφυξίας για το 99% των επιχειρήσεων, η ανεργία θα αυξηθεί, η υπεραπόδοση των φορολογικών εσόδων θα σταματήσει, τα θετικά αποτελέσματα τραπεζικών και ενεργειακών ομίλων θα αντιστραφούν, η αναιμική ανάπτυξη που καταγράφεται θα μεταβληθεί σε ύφεση.
Για να αποσοβηθούν οι κίνδυνοι που απειλούν την εύθραυστη οικονομία αλλά και για να συνεχιστεί η αποκατάσταση των εισοδημάτων και της αγοραστικής δύναμης των νοικοκυριών απαιτούνται συγκεκριμένες ενέργειες και συγκεκριμένα:
1. Αποκατάσταση φορολογικής λογικής: Κατάργηση του τεκμαρτού προσδιορισμού φόρου και του τέλους επιτηδεύματος, φορολόγηση των επιχειρήσεων αποκλειστικά για τα κέρδη τους.
2. Τιμαριθμοποίηση φορολογικής κλίμακας και προσαρμογή των φορολογικών συντελεστών στη βάση των πραγματικών αναγκών του κράτους και της κοινωνίας, μείωση των έμμεσων φόρων και προσήλωση στην ανάπτυξη της οικονομίας αντί της τεχνητής παρεμπόδισης των δυνατοτήτων των πολύ μικρών και μικρών επιχειρήσεων.
3. Μείωση των ενεργειακών επιβαρύνσεων, διότι η μετάβαση στις ΑΠΕ μέχρι σήμερα συνεπάγεται εξόντωση των επιχειρήσεων με υψηλές ενεργειακές ανάγκες (π.χ., αρτοποιεία) και αδιέξοδα για το σύνολο της βιοτεχνικής μεταποίησης.
4. Κατάργηση της «βιομηχανίας υπέρογκων προστίμων» για βεβιασμένες και υψηλού κόστους υποχρεωτικές κανονιστικές διατάξεις που επιβάλλονται σε ασφυκτικά χρονοδιαγράμματα απαιτώντας διαρκείς αλλαγές εξοπλισμού, αναβαθμίσεις λογισμικών και όλο και περισσότερες «υποχρεωτικές» συνδρομές σε εξωτερικές υπηρεσίες.
5. Υιοθέτηση βιώσιμων ρυθμίσεων πολλαπλών δόσεων (120) για τα ληξιπρόθεσμα χρέη των επιχειρήσεων.
6. Συγκράτηση των τιμών με συγκεκριμένες ενέργειες, όπως οι προαναφερόμενες παρεμβάσεις στους έμμεσους φόρους (ΦΠΑ, ΕΦΚ) και στα ενεργειακά τιμολόγια, καθώς μέχρι σήμερα η συγκράτηση τιμών επιχειρείται μόνο από τις επιχειρήσεις που βιώνουν ταυτόχρονη μείωση του όγκου πωλήσεων και της κερδοφορίας τους ακόμα και αν ο τζίρος τους διατηρείται.
7. Αποτελεσματική μείωση τραπεζικών επιβαρύνσεων στις ψηφιακές συναλλαγές (προμήθειες), τις συνοδές υπηρεσίες, τις χρεώσεις λογαριασμών και υποχρεωτική απαγόρευση προμηθειών για το σκέλος των εισπράξεων που αφορούν φορολογικές επιβαρύνσεις όπως το ΦΠΑ.
8. Ανάπτυξη πολιτικών πρόσβασης σε χρηματοδοτικά εργαλεία και κεφάλαια κίνησης για πολύ μικρές και μικρές επιχειρήσεις, στην κατεύθυνση που έστω και καθυστερημένα αλλά περιορισμένα υιοθέτησε η Αναπτυξιακή Τράπεζα.
Οι συνοπτικές αυτές αναγκαίες πολιτικές που προτείνουμε ως ΓΣΕΒΕΕ απαντούν σε μεγάλο βαθμό στις προκλήσεις του 2026 και όχι μόνο που καλείται η ελληνική οικονομία να αντιμετωπίσει ώστε να είναι σε θέση να προσφέρει όλα όσα έχει ανάγκη η ελληνική κοινωνία. Η λογική της απλής στοχοθεσίας και επίτευξης της αύξησης των φορολογικών εσόδων βρίσκεται προ πολλού σε σημείο καμπής, από την άποψη ότι δεν συμβαδίζει με αντίστοιχη αύξηση των κερδών της συντριπτικής πλειονότητας των επιχειρήσεων που χρηματοδότησαν την ανάκαμψη και την εξυγίανση κράτους ή του χρηματοπιστωτικού συστήματος.
Εάν δεν αλλάξει το μείγμα οικονομικής – αναπτυξιακής πολιτικής η εθνική οικονομία θα εισέλθει και πάλι σε μη βιώσιμες ατραπούς, χωρίς μάλιστα την πολυτέλεια αντοχών και αποθεμάτων για την ελληνική κοινωνία.
Με την ελπίδα, λοιπόν, ότι αυτή τη φορά να εισακουστούμε έγκαιρα και το 2026 θα γίνει η χρονιά αποκατάστασης των εισοδημάτων για τους ελεύθερους επαγγελματίες, εύχομαι καλή χρονιά με υγεία και οικονομική ανακούφιση για όλους τους Ελληνες.
*Πρόεδρος ΓΣΕΒΕΕ
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ (ΦΥΛΛΟ 2/1/2026)
