Παρά τις προσπάθειες του Μεγάρου Μαξίμου να στείλει μήνυμα αποκλιμάκωσης, οι αγροτικές κινητοποιήσεις παραμένουν σε πλήρη εξέλιξη και διαμορφώνουν ένα σταθερά πιεστικό περιβάλλον για την κυβέρνηση.
ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΚΑΒΒΑΔΙΑ
Τα τρακτέρ συνεχίζουν λίγο πριν από τα Χριστούγεννα να βρίσκονται στους δρόμους, τα μπλόκα διατηρούνται ενεργά σε κομβικά σημεία της χώρας και οι παραγωγοί δείχνουν αποφασισμένοι να παραμείνουν σε αγωνιστική τροχιά, θεωρώντας ότι οι κυβερνητικές εξαγγελίες δεν απαντούν στην ουσία των προβλημάτων τους. Η εικόνα των τελευταίων ημερών αποτυπώνει μια κινητοποίηση με διάρκεια και γεωγραφικό εύρος, που συνεχίζει να σκορπά διάχυτη ανησυχία στο πρωθυπουργικό μέγαρο.
Οι δράσεις συντονίζονται, οι τοπικές συγκεντρώσεις συνδέονται μεταξύ τους και το κεντρικό μήνυμα παραμένει κοινό: Αμεσες λύσεις για το κόστος παραγωγής, τη ραγδαία απώλεια εισοδήματος και την αβεβαιότητα για το μέλλον του πρωτογενούς τομέα. Η αίσθηση που κυριαρχεί στους αγρότες είναι ότι η απόσταση από την κυβέρνηση παραμένει μεγάλη, παρά τις διαβεβαιώσεις για «βάση συζήτησης», ενώ αρκετοί εκφράζουν καχυποψία για τις πραγματικές προθέσεις πίσω από τις μεγαλόστομες δηλώσεις.
Από την πλευρά της, η κυβέρνηση επιχειρεί να εμφανιστεί ως δύναμη διαλόγου και θεσμικής λύσης. Το αφήγημα επικεντρώνεται στην κατανόηση της δυσαρέσκειας, αλλά και στη δημοσιονομική ισορροπία, στους περιορισμούς του ευρωπαϊκού πλαισίου και στην ανάγκη ρεαλιστικών παρεμβάσεων. Παράλληλα, επανέρχονται στο τραπέζι προτάσεις για διακομματική συζήτηση και συνολική αναδιάρθρωση του πρωτογενούς τομέα, σε μια προσπάθεια να μεταφερθεί η συζήτηση από το πεδίο των μπλόκων στο επίπεδο της Βουλής με συνταγή την διάχυση ευθυνών.
Ωστόσο, η χρονική στιγμή και η ένταση των κινητοποιήσεων καθιστούν δύσκολη την άμεση αποφόρτιση του κλίματος. Παράλληλα, το Μαξίμου επιχειρεί να επαναπροσδιορίσει το πολιτικό πλαίσιο της αντιπαράθεσης, με τον πρωθυπουργό να ανεβάζει τον πήχη της συζήτησης, θέλοντας να περάσει στην αντεπίθεση.
Από το βήμα της Βουλής ο Κυριάκος Μητσοτάκης έκανε λόγο για την ανάγκη «μιας συνολικής, εθνικής στρατηγικής για τον πρωτογενή τομέα» και επέρριψε ευθύνες λαϊκισμού και τοξικότητας στα κόμματα της αντιπολίτευσης, ενώ υπεραμύνθηκε των κυβερνητικών πολιτικών με (ελάχιστες) δόσεις αυτοκριτικής. Στο ίδιο πλαίσιο, χαρακτήρισε την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ «μία από τις τελευταίες μάχες με την παλιά Ελλάδα που μας πλήγωσε και μας χρεοκόπησε», επιχειρώντας να συνδέσει τα αγροτικά αιτήματα με ένα ευρύτερο αφήγημα μεταρρυθμίσεων. Ο πρωθυπουργός προσφάτως μίλησε και για «δύο διαφορετικές Ελλάδες», αντιπαραβάλλοντας τη χώρα που, όπως είπε, κερδίζει ρόλο στο ευρωπαϊκό κέντρο αποφάσεων με εκείνη των παθογενειών και των σκανδάλων.
Πολλαπλασιαστής δυσαρέσκειας οι κινητοποιήσεις
Την ίδια στιγμή, ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης Κώστας Τσιάρας εμφανίζεται πιο συγκρατημένος, επιμένοντας ότι «δημιουργείται μια βάση συζήτησης» και ότι η κυβέρνηση κινείται πάντοτε «εντός των πραγματικών δημοσιονομικών και ευρωπαϊκών ορίων». Ωστόσο, οι θεσμικές πρωτοβουλίες και οι εκκλήσεις για διάλογο δεν φαίνεται, προς το παρόν, να αρκούν για να ανατρέψουν το κλίμα δυσπιστίας, καθώς η κοινωνία εξακολουθεί να παρακολουθεί με επιφύλαξη και να στέκεται, σε μεγάλο βαθμό, στο πλευρό των κινητοποιήσεων. Το πρόβλημα για το Μέγαρο Μαξίμου δεν περιορίζεται στο αγροτικό μέτωπο. Οι κινητοποιήσεις λειτουργούν ως πολλαπλασιαστής μιας ευρύτερης κοινωνικής δυσαρέσκειας, η οποία καταγράφεται καθαρά και στις δημοσκοπήσεις. Η συντριπτική πλειονότητα των πολιτών θεωρεί δίκαιο τον αγώνα των αγροτών και των κτηνοτρόφων, γεγονός που περιορίζει τα περιθώρια σκληρής στάσης από την κυβέρνηση.
Τα αγροτικά αιτήματα γίνονται σύμβολο γενικευμένης οργής
Η ακρίβεια παραμένει το κυρίαρχο πρόβλημα για την κοινωνία και έρχεται σε άμεση σύνδεση με τον αγώνα των αγροτών. Η εικόνα αυτή επιβαρύνεται περαιτέρω από τη γενικότερη αποτίμηση της κυβερνητικής απόδοσης. Τα ποσοστά δυσαρέσκειας αυξάνονται, η αίσθηση κόπωσης εντείνεται και η εμπιστοσύνη ότι οι θεσμικές πρωτοβουλίες θα αποδώσουν απτά αποτελέσματα εμφανίζεται περιορισμένη. Ζητήματα διαφάνειας, λειτουργίας του κράτους και αποτελεσματικότητας των ελεγκτικών μηχανισμών παραμένουν ψηλά στην ατζέντα των πολιτών, δημιουργώντας ένα σύνθετο πλέγμα πιέσεων. Οσα, άλλωστε, καταγράφονται στην εξεταστική επιτροπή της Βουλής με φόντο το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ προκαλούν διάχυτο… αποτροπιασμό και δυσχεραίνουν ακόμα περισσότερο το ήδη… στραβό κλίμα. Σε αυτό το περιβάλλον, η κυβέρνηση καλείται να διαχειριστεί ταυτόχρονα τις αγροτικές κινητοποιήσεις, τη φθορά που αποτυπώνεται στις μετρήσεις και ένα κοινωνικό σώμα που δείχνει ολοένα και πιο επιφυλακτικό απέναντι στις εξαγγελίες. Η αναζήτηση τρόπων αποκλιμάκωσης είναι διαρκής, όμως το ζητούμενο δεν είναι μόνο η προσωρινή εκτόνωση, αλλά η αποκατάσταση μιας σχέσης εμπιστοσύνης που μοιάζει να έχει διαρραγεί. Και όσο αυτή δεν αποκαθίσταται, τα μπλόκα δεν λειτουργούν απλώς ως αγροτικό αίτημα, αλλά ως σύμπτωμα μιας ευρύτερης κοινωνικής αποστροφής που δύσκολα αγνοείται.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ (ΦΥΛΛΟ 19/12/2025)
