Το αγροτικό «κύμα» διαμαρτυρίας εξαπλώνεται με ρυθμούς που θυμίζουν μακρινές εποχές. Στους δρόμους της Θεσσαλίας, της Μακεδονίας και της Θράκης, αλλά και σε κομβικά σημεία της κεντρικής και ηπειρωτικής Ελλάδας ο πρωτογενής τομέας δείχνει τα δόντια του, σε μια ύστατη πράξη απόγνωσης.
ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΚΑΒΒΑΔΙΑ
Από τη Νίκαια της Λάρισας μέχρι τα Μάλγαρα και τον συνοριακό σταθμό των Ευζώνων, από την Καρδίτσα και τον Ε-65 έως τον δυτικό κόμβο Κομοτηνής τα τρακτέρ σχηματίζουν συμπαγείς φάλαγγες που δεν θυμίζουν απλώς κινητοποίηση, αλλά διαρκές καμπανάκι πολιτικής ασφυξίας για το κυβερνητικό επιτελείο. Η εικόνα στα μπλόκα διαρκώς επεκτείνεται και δεν μοιάζει με συμβολικό «πυροτέχνημα».
Στη Νίκαια, όπου βρίσκεται και το μεγαλύτερο αγροτικό μέτωπο, κατεβαίνουν συνεχώς νέα αγροτικά μηχανήματα από τη Λάρισα αλλά και από όμορους νομούς. Στα Μάλγαρα, ο αποκλεισμός προκαλεί πρωτόγνωρη πίεση στη βόρεια Ελλάδα, ενώ εκατοντάδες τρακτέρ έχουν ήδη διαμορφώσει έναν από τους πιο «σκληρούς» κόμβους, ελέγχοντας πλήρως τη διέλευση. Στη Ροδόπη, οι αγρότες, με «όπλο» την Εγνατία Οδό, συνεχίζουν την πίεση, διαμηνύοντας σε κάθε τόνο ότι δεν έχουν τίποτε άλλο να χάσουν. Το πολύμηνο πάγωμα των πληρωμών, τα ατελείωτα λάθη και τα σκάνδαλα που έχουν στιγματίσει τον οργανισμό διαχείρισης των ενισχύσεων έχουν λειτουργήσει σαν θρυαλλίδα.
«Επτά χρόνια μάς έπαιρναν λεφτά και επί έξι μήνες δεν μας έχουν πληρώσει» λένε στα μπλόκα, μετατρέποντας την οργή σε οργανωμένη άρνηση υποχώρησης. Αυτήν τη φορά δεν περιμένουν υποσχέσεις – απαιτούν άμεσες πράξεις. Η κυβέρνηση όμως αδιάλλακτη παίζει καθυστερήσεις και απαντά με καταστολή. Αντί για ένα ξεκάθαρο, οριστικό πλαίσιο υλοποίησης των οφειλών και των ενισχύσεων, στο κυβερνών κόμμα αναπαράγουν θολές εξαγγελίες και χρονοδιαγράμματα που αλλάζουν από δήλωση σε δήλωση και έχουν σημείο αφετηρίας τον Οκτώβριο. Παράλληλα, με την κλασική συνταγή του κοινωνικού αυτοματισμού, επενδύουν υποκριτικά στο αφηγήματα περί «ταλαιπωρίας των πολιτών» από τις κινητοποιήσεις, ενώ ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, ρίχνοντας λάδι στη φωτιά, υιοθέτησε μια επιθετική γραμμή απέναντι στους αγανακτισμένους παραγωγούς, προειδοποιώντας για τις καταλήψεις σε κρίσιμες υποδομές.
ΑΠΡΟΚΑΛΥΠΤΗ ΒΙΑ
Την ίδια ώρα αρκετοί «γαλάζιοι» βουλευτές έφτασαν στο σημείο να ζητούν απροκάλυπτη βία και δυναμική εκκαθάριση των μπλόκων, πυροδοτώντας κραδασμούς στη βάση του κόμματος. Από τη δική τους πλευρά, οι αγρότες πλέον απορρίπτουν κάθε σκέψη για διάλογο με κυβερνητικά στελέχη που δεν έχουν την απόλυτη εξουσιοδότηση να λάβουν αποφάσεις. Αρνούνται ακόμα και ραντεβού με τον αρμόδιο υπουργό κ. Τσιάρα, επιμένοντας ότι μοναδικός συνομιλητής που αναγνωρίζουν για να καταθέσουν τα αιτήματά τους είναι μόνο ο ίδιος ο πρωθυπουργός. Το μήνυμα είναι ξεκάθαρο, δεν τους ενδιαφέρουν «τεχνικές συναντήσεις» ή «διευκρινιστικές συζητήσεις». Θέλουν πολιτική δέσμευση από το ανώτατο επίπεδο. Σε αυτό το περιβάλλον, το σενάριο οι κινητοποιήσεις να επεκταθούν βαθιά μέσα στην περίοδο των εορτών δεν είναι αόριστη απειλή, αλλά μια καλά προετοιμασμένη πραγματικότητα, εάν δεν αλλάξει κάτι δραστικά. Οι ίδιοι οι άνθρωποι των μπλόκων το λένε ανοιχτά ότι «αν χρειαστεί, θα κάνουμε γιορτές στον δρόμο» και μοιάζει πως το εννοούν. Το κυβερνητικό στρατόπεδο επιχειρεί να αντιπαρατάξει το επιχείρημα των επικείμενων πληρωμών, προβάλλοντας λειψά ποσά που δεν πείθουν κανέναν, καθώς αγρότες και κτηνοτρόφοι δεν εξεγέρθηκαν για να πάρουν μερικά εκατομμύρια νωρίτερα, αλλά όσα δικαιούνται. Αυτή τη στιγμή βρίσκεται σε εξέλιξη μια κρίση ανάμεσα στην κυβέρνηση και μια κοινωνική ομάδα που στις προηγούμενες εκλογές στήριξε ένθερμα τη Ν.Δ. με ποσοστό που ξεπέρασε το 40%. Το πολιτικό κόστος είναι δεδομένο όσο παρατείνεται μια σύγκρουση που δεν αφορά μόνο τα χρήματα, αλλά την αξιοπρέπεια ενός κόσμου που νιώθει ότι βρίσκεται στο χείλος του γκρεμού. Αν η κυβέρνηση συνεχίσει να αντιμετωπίζει το ζήτημα με επικοινωνιακές γραμμές και αστυνομικές επεμβάσεις, τότε η συσπείρωση θα είναι μεγαλύτερη. Οι δρόμοι μιλούν ήδη. Το ζήτημα είναι αν η κυβέρνηση σκοπεύει επιτέλους να ακούσει.
Σπέρνει… ζιζάνια διχασμού ο Μητσοτάκης για να σπάσει το μέτωπο διαμαρτυρίας
Ακόμα μία φορά ο πρωθυπουργός επιδίωξε να «γυρίσει το παιχνίδι» μέσω δηλώσεων, την ώρα που η αγανάκτηση στον αγροτικό κόσμο γίνεται έκδηλη και μπλόκα απλώνονται σε ολόκληρη τη χώρα. Παρά το εκρηκτικό κλίμα κατά της κυβέρνησης, προσφάτως ο πρωθυπουργός από το Κυβερνητικό Συμβούλιο Οικονομικής Πολιτικής (ΚΥΣΟΙΠ) εμφανίστηκε καθησυχαστικός, επαναλαμβάνοντας ότι «φέτος θα δοθούν περισσότερα χρήματα», μια δήλωση-ευχολόγιο, που μοιάζει σχεδόν ειρωνική για όσους δεν έχουν δει ούτε ένα ευρώ από το 2024. Στο ΚΥΣΟΙΠ ο κ. Μητσοτάκης υποστήριξε ότι «σε σχέση με το 2024 οι αγρότες θα λάβουν μισό δισ. παραπάνω, από 3,1 δισ. στα 3,7 δισ.», επιμένοντας πως το πρόβλημα είναι απλώς θέμα «καθυστερήσεων». Την ίδια στιγμή, δεκάδες χιλιάδες δικαιούχοι παραμένουν απλήρωτοι, ενώ το κυβερνητικό αφήγημα κλονίζεται από τις καθημερινές καταγγελίες στα μπλόκα. Σπέρνοντας το ζιζάνιο του διχασμού, ο πρωθυπουργός «διαχώρισε» όσους δεν πληρώθηκαν λόγω «διασταυρωτικών ελέγχων» από εκείνους που «δεν δικαιούνται την επιδότηση», αφήνοντας να εννοηθεί ότι μέρος των αγροτών διαμαρτύρεται… άδικα. Και σαν να μην έφτανε αυτό, ζήτησε «συντεταγμένο διάλογο», προειδοποιώντας ότι «οι ακραίες ενέργειες δεν βοηθούν». Η στάση αυτή εκλήφθηκε από τους αγρότες ως προσπάθεια να «σπάσει» το μέτωπο των κινητοποιήσεων, ειδικά τώρα που 4.000 τρακτέρ έχουν παρατάξει δυνάμεις σε κομβικούς οδικούς άξονες αλλά και κρίσιμες υποδομές (τελωνεία, λιμάνια κ.λπ.). Ενώ η κοινωνική πίεση αυξάνεται, ο πρωθυπουργός δείχνει να παίζει με τους αριθμούς και τους χρόνους, αρνούμενος να αντιληφθεί το μέγεθος του προβλήματος που προκάλεσε.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ (ΦΥΛΛΟ 5/12/2025)
