Η στεγαστική αγορά συνεχίζει να καταγράφει σημαντικές αυξήσεις, διαμορφώνοντας ένα περιβάλλον ιδιαίτερα απαιτητικό για τα νοικοκυριά. Σύμφωνα με τις πρόσφατες αναλύσεις της Εθνικής Τράπεζας, βασισμένες στα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος, οι τιμές πώλησης κατοικιών έχουν ενισχυθεί κατά περίπου 86% από το 2017.
Η δυναμική αυτή δεν συνοδεύεται από ανάλογη βελτίωση στα εισοδήματα, γεγονός που δημιουργεί ολοένα και μεγαλύτερη απόσταση μεταξύ κόστους στέγασης και μισθολογικών δυνατοτήτων.
Για πολλούς πολίτες η αγορά κατοικίας αποτελεί πλέον δυσπρόσιτο στόχο, ενώ ακόμη και η ενοικίαση απορροφά σημαντικό μέρος των μηνιαίων αποδοχών.
ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΥΨΗ
Οι τιμές των κατοικιών έχουν πλέον υπερβεί τα επίπεδα της περιόδου πριν από την κρίση. Η Εθνική Τράπεζα καταγράφει ότι το 2025 οι αποτιμήσεις βρίσκονται 7,1% πάνω από το υψηλότερο σημείο του 2008. Η Αθήνα επέστρεψε σε ιστορικά υψηλές τιμές ήδη από το 2023, ενώ φέτος αντίστοιχη εικόνα εμφανίζεται και στη Θεσσαλονίκη, καθώς και σε άλλα μεγάλα αστικά κέντρα.
Σε εθνικό επίπεδο, οι σημερινές τιμές ξεπερνούν το υψηλότερο σημείο του 2007, υποδηλώνοντας ότι η αγορά ακινήτων κινείται με έντονη δυναμική, ανεξάρτητη από την αγοραστική δυνατότητα των νοικοκυριών.
ΡΥΘΜΟΙ ΑΥΞΗΣΗΣ
Το τρίτο τρίμηνο του 2025 οι τιμές κατοικιών αυξήθηκαν κατά 7,7% σε ετήσια βάση, ποσοστό ελαφρώς υψηλότερο από εκείνο του πρώτου εξαμήνου. Παρότι στον τριμηνιαίο ρυθμό φαίνεται ήπια επιβράδυνση, το συνολικό επίπεδο ανατίμησης παραμένει υψηλό, με τον μέσο όρο του εννεαμήνου να διαμορφώνεται στο 7,5%.
Αξιοσημείωτο είναι ότι οι παλαιότερες κατοικίες εμφανίζουν μεγαλύτερη αύξηση σε σχέση με τις νεόδμητες. Η τάση σχετίζεται με τη μεγαλύτερη ζήτηση για ακίνητα που εντάσσονται στο πρόγραμμα «Σπίτι μου ΙΙ», το οποίο ευνοεί συγκεκριμένες ηλικίες και προδιαγραφές κατοικιών.
ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΕΣ ΤΑΣΕΙΣ
Η Θεσσαλονίκη καταγράφει τη μεγαλύτερη ετήσια άνοδο, με 9,6%, ενώ τα υπόλοιπα αστικά κέντρα βρίσκονται στο 8,9%. Η Αθήνα παρουσιάζει χαμηλότερο ρυθμό, 6,6%, παραμένοντας όμως σε υψηλά επίπεδα τιμών.
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΠΙΕΣΗ
Η συνεχής αύξηση του κόστους στέγασης ενισχύει τις πιέσεις στα νοικοκυριά. Οι μισθοί αυξάνονται οριακά και συχνά υστερούν έναντι του πληθωρισμού, περιορίζοντας τη δυνατότητα αποταμίευσης ή αγοράς κατοικίας. Παράλληλα, το κόστος ενοικίασης απορροφά ποσοστό εισοδήματος που ξεπερνά τα συνήθη όρια βιωσιμότητας, δημιουργώντας ένα περιβάλλον στο οποίο η πρόσβαση στη στέγη γίνεται ολοένα πιο δύσκολη για μεγάλο μέρος της κοινωνίας.
