Για το δυσβάστακτο ενεργειακό κόστος και τη δοκιμασία στην οποία υποβάλλεται ένας σημαντικός κλάδος μίλησε ο πρόεδρος του συνδέσμου Παναγιώτης Γεροντόπουλος
Του ΜΙΧΑΛΗ ΚΟΣΜΕΤΑΤΟΥ
Το σήμα SOS όχι μόνο εκπέμπεται και πάλι από την βιομηχανία πλαστικών στην Ελλάδα (και την Ευρώπη), αλλά είναι… επαναλαμβανόμενο και ουδείς μπορεί να προβλέψει τι επιφυλάσσει η επόμενη μέρα για πλήθος επιχειρήσεων. Ηταν Οκτώβριος του 2024, όταν η «DEALnews» κατέγραψε σε εκτενές, αποκλειστικό ρεπορτάζ της τα τρία βασικά σημεία κινδύνου του κλάδου και τις ανησυχίες των ανθρώπων οι οποίοι τον εκπροσωπούν.
Εναν χρόνο αργότερα ελάχιστα φαίνεται να έχουν αλλάξει, έως και… τίποτα, με συνέπεια η αγωνία ακόμα και για νέα λουκέτα να παραμένει. Στον απόηχο του πολύ πρόσφατου ετήσιου διεθνούς Συνεδρίου του ΣΒΠΕ (Σύνδεσμος Βιομηχανιών Πλαστικών Ελλάδος), Plastainability 2025 powered by Protergia (Metlen Energy & Metal), το σύνολο του βιομηχανικού τομέα εξακολουθεί να μετρά προβλήματα και να αναζητά τις λύσεις τους, με τα υπέρογκα ενεργειακά κόστη να διατηρούνται στην πρώτη γραμμή του ενδιαφέροντος.
Σε αυτά προστίθενται η επιδίωξη μείωσης της χρήσης των κλασικών προϊόντων πλαστικού και η μετάβαση σε χάρτινα (με την παράλληλη μετατροπή της παραγωγής, μέσω επενδύσεων) ή ανακυκλώσιμα.
Νοέμβριο μήνα του 2025 στον διάλογο για το παρόν και το μέλλον του κλάδου πλαστικών στην Ελλάδα και στην Ευρώπη, για τις προκλήσεις της πράσινης μετάβασης και για την προσπάθεια της βιομηχανίας να παραμείνει αειφόρα αλλά ανταγωνιστική, συμμετείχαν πλήθος προσώπων από διάφορους σχετικούς φορείς, με το γενικό συμπέρασμα να μη διαφοροποιείται: η βιομηχανία πλαστικών βρίσκεται σε κρίσιμο σημείο.
Το δικό του μήνυμα απηύθυνε κατά τον χαιρετισμό του ο πρόεδρος του ΣΒΠΕ, Παναγιώτης Γεροντόπουλος, κηρύσσοντας την έναρξη των εργασιών του Plastainability 2025 powered by Protergia:
«Με αυτό το συνέδριο που πραγματοποιούμε και το οποίο έχει πλέον εξελιχθεί σε θεσμό προτείνουμε και συνδιαμορφώνουμε στρατηγική για τα πλαστικά, για τα οποία το θέμα δεν είναι να απορρίψουμε καμία εφαρμογή τους, αλλά να μιλήσουμε σε επιστημονική βάση και να τα διαχειριστούμε σωστά» ανέφερε, μεταξύ άλλων, και υπογράμμισε τελικά ότι σήμερα «βρισκόμαστε ενώπιον μεγάλων πολιτικών και γεωπολιτικών αναταράξεων, με συνέπειες που προκαλούν μεταξύ άλλων και δυσβάστακτο ενεργειακό κόστος και βάζουν σε δοκιμασία έναν σημαντικό κλάδο, για τον οποίο, ωστόσο, οι προκλήσεις δεν αφορούν μόνο το εθνικό επίπεδο, αλλά πρωτίστως το ευρωπαϊκό».
Στις παρουσιάσεις της πρώτης ενότητας του συνεδρίου, με θέμα «Plastics – The Fast Facts 2025», η Katharina Schlegel Thummer, Circularity Director της Plastics Europe, εξέθεσε με λεπτομέρειες δεδομένα και τάσεις στον κλάδο. Περιέγραψε τη διαρκή υποχώρηση του μεριδίου της Ευρώπης στην παγκόσμια παραγωγή πλαστικών (12% το 2024 από 22% το 2006), η οποία συνοδεύεται από δυσμενείς δείκτες (από το 2022 λουκέτο σε 3.000 επιχειρήσεις, απώλεια 35.000 θέσεων εργασίας, μείωση 13% στον κύκλο εργασιών).
Η κυρία Thummer αναφέρθηκε σε ένα έλλειμμα ανταγωνιστικότητας στο οποίο έχει περιέλθει ο ευρωπαϊκός κλάδος πλαστικών, σημειώνοντας ότι «απαιτούνται σε πανευρωπαϊκό επίπεδο αποφάσεις που θα αντιμετωπίσουν τις συνέπειες της ενεργειακής κρίσης, θα ενισχύσουν την κυκλική παραγωγή πλαστικών και θα διασφαλίσουν την τήρηση των ευρωπαϊκών κανόνων σε όλα τα εισαγόμενα πλαστικά».
Στο ίδιο πνεύμα, και επίσης σε απομακρυσμένη σύνδεση, ο Γιώργος Καπανταϊδάκης, Director Industrial Policy στον σύνδεσμο της ευρωπαϊκής χημικής βιομηχανίας CEFIC, εξήγησε ότι βρισκόμαστε ενώπιον μιας κατάστασης υψηλού συναγερμού. Κατά τον ίδιο, με μια στοχευμένη βιομηχανική πολιτική για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητάς της η χημική βιομηχανία μπορεί να αποφύγει τον κίνδυνο νέων λουκέτων εργοστασίων, το οποίο μπορεί να φτάσει το 8% της προστιθέμενης αξίας της Ε.Ε., θέτοντας σε κίνδυνο 150.000-200.000 άμεσες θέσεις εργασίας.
Η ελληνική ατζέντα και ο εμπορικός πόλεμος
Οι κίνδυνοι και η ανάγκη διατήρησης μιας ισχυρής βιομηχανίας πλαστικών στην Ευρώπη βρέθηκαν στο επίκεντρο του δεύτερου πάνελ του συνεδρίου, που είχε τον γενικό τίτλο «Amid Challenges and Risks: Policy Agenda for a “Made in Europe” Strategy».
Το πάνελ ανέδειξε την οπτική των ελληνικών επιχειρήσεων για την ανάγκη υιοθέτησης μιας ισχυρής πολιτικής ατζέντας υποστήριξης της παραγωγής εντός της Ευρώπης («Made in Europe»). Η εκτόξευση του κόστους της αγοράς εξισορρόπησης στην ενέργεια, οι ελλείψεις σε ανθρώπινο δυναμικό (ειδικευμένο, ανειδίκευτο, αλλά και τεχνικό προσωπικό), η ελλιπής ψηφιοποίηση και οι συχνά αντικρουόμενες απαιτήσεις αλληλοεπικαλυπτόμενων υπηρεσιών του Δημοσίου έρχονται να προστεθούν στο ήδη υπάρχον πρόβλημα του υψηλού κόστους παραγωγής και του ανταγωνισμού χωρίς κανόνες (τρίτων χωρών), έτσι ώστε να ορθώνουν συνεχώς εμπόδια και περιορισμούς και να δημιουργούν ένα περιβάλλον που δεν χαρακτηρίζεται φιλικό για επενδύσεις και παραγωγή.
Νωρίτερα, ο Ερμής Παναγιωτόπουλος, Head of Sustainability Advocacy EMEA για την INDORAMA Ventures, παρομοίασε μάλιστα τον παγκόσμιο ανταγωνισμό με ένα παιχνίδι όπου η Ευρωπαϊκή Ενωση προσέρχεται ως αρχάριος εν μέσω εμπορικού πολέμου!
Αντιπροσωπεύει το 80% της εγχώριας παραγωγής
Τι πρεσβεύει ο Σύνδεσμος Βιομηχανιών Πλαστικών Ελλάδος (ΣΒΠΕ) είναι κάτι που θα πρέπει να σημειωθεί, για να δείξει, μεταξύ άλλων, το μέγεθος της σημασίας του μεγάλου συνεδρίου:
Ιδρύθηκε το 1958 και από τότε παραμένει ο δυναμικός εκπρόσωπος της ελληνικής βιομηχανίας, που δραστηριοποιείται στον κλάδο όλων των πλαστικών εφαρμογών.
Τα μέλη του συνδέσμου αντιπροσωπεύουν περίπου το 80% της ελληνικής παραγωγής πλαστικών. Στον σύνδεσμο συμμετέχουν ως τακτικά μέλη βιομηχανίες παραγωγής πλαστικών προϊόντων όπως φιλμ, σωλήνες, κιβώτια, προϊόντα εξέλασης φύλλου και θερμοδιαμόρφωσης, Masterbatch. Επίσης, μέλη του είναι κατασκευαστές μηχανών όπως και εισαγωγείς πρώτων υλών. Ο ΣΒΠΕ είναι μέλος της EuPC (European Plastics Converters – Ευρωπαϊκός Σύνδεσμος Μεταποιητών Πλαστικών) και συμμετέχει στην PlasticsEurope (Ευρωπαϊκός Σύνδεσμος Πλαστικών Πρώτων Υλών).
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ (14 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2025)
