Η ζήτηση για ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές αυξάνεται με ταχύτερους ρυθμούς από εκείνη των ορυκτών καυσίμων, σύμφωνα με τη νέα ετήσια έκθεση του Διεθνούς Οργανισμού Ενέργειας (ΔΟΕ), World Energy Outlook 2025. Παρά τις πολιτικές ανατροπές στις Ηνωμένες Πολιτείες, ο οργανισμός εκτιμά ότι η παγκόσμια ενεργειακή μετάβαση παραμένει σε τροχιά ενίσχυσης, με την αιχμή της ζήτησης πετρελαίου να πλησιάζει το 2030.
Σύμφωνα με το διάμεσο σενάριο του ΔΟΕ, οι ανανεώσιμες πηγές — με αιχμή τα φωτοβολταϊκά — καταγράφουν τη γρηγορότερη ανάπτυξη σε σχέση με κάθε άλλη σημαντική μορφή ενέργειας. Η έκθεση παρουσιάζει τρία σενάρια για το μέλλον:
Ένα που βασίζεται στις τρέχουσες πολιτικές των κρατών,
Ένα που στοχεύει στην επίτευξη κλιματικής ουδετερότητας, και
Το διάμεσο σενάριο, που λαμβάνει υπόψη τα μέτρα που έχουν ήδη ανακοινωθεί από κυβερνήσεις.
Με βάση αυτό το τρίτο σενάριο, οι Ηνωμένες Πολιτείες, υπό τη νέα ενεργειακή πολιτική της κυβέρνησης Τραμπ, θα εμφανίσουν δυναμικότητα ΑΠΕ έως και 35% χαμηλότερη το 2035 σε σχέση με τις προβλέψεις του 2024. Ωστόσο, ο ΔΟΕ σημειώνει πως «σε παγκόσμιο επίπεδο, οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας θα συνεχίσουν την ταχεία επέκτασή τους».
Η Κίνα εξακολουθεί να διαδραματίζει πρωταγωνιστικό ρόλο, καθώς παραμένει τόσο η μεγαλύτερη αγορά όσο και ο κορυφαίος κατασκευαστής εξοπλισμού ΑΠΕ. Σύμφωνα με την έκθεση, η χώρα αναμένεται να υλοποιήσει το 45% έως 60% των νέων εγκαταστάσεων παγκοσμίως μέσα στην επόμενη δεκαετία.
Στα ενεργειακά μερίδια, οι προβλέψεις διαφέρουν σημαντικά ανάλογα με το σενάριο:
Η ζήτηση για άνθρακα φθάνει στην κορύφωσή της πριν το 2030,
Η ζήτηση πετρελαίου σταθεροποιείται γύρω στο ίδιο διάστημα,
Το φυσικό αέριο ωστόσο συνεχίζει να αυξάνεται μέσα στη δεκαετία του 2030, εν μέρει λόγω των χαμηλότερων τιμών και των πολιτικών αποφάσεων στις ΗΠΑ.
Στο πιο συντηρητικό σενάριο, που λαμβάνει υπόψη μόνο τις υφιστάμενες πολιτικές, η κατανάλωση άνθρακα αρχίζει να μειώνεται πριν το τέλος της δεκαετίας, ενώ η ζήτηση για πετρέλαιο και αέριο συνεχίζει να αυξάνεται ως το 2050.
Η έκθεση του ΔΟΕ υπογραμμίζει ότι, παρά τις πολιτικές προκλήσεις και τις γεωπολιτικές μεταβολές, η παγκόσμια ενεργειακή μετάβαση προς καθαρότερες μορφές ενέργειας παραμένει σταθερά προσανατολισμένη προς την επιτάχυνση.
