Ανάσχεση στο… ρεύμα λουκέτων προσπαθεί να πετύχει η κυβέρνηση, σε μια κομβική περίοδο για το ελληνικό επιχειρείν. Οι ίδιοι οι επιχειρηματίες, κάποιοι από αυτούς, δεν διστάζουν να μιλούν ανοικτά για τις «πολύ δύσκολες ημέρες που έρχονται».
Του ΜΙΧΑΛΗ ΚΟΣΜΕΤΑΤΟΥ
Πόσο μάλλον από τη στιγμή που τα χρήματα του Ταμείου Ανάκαμψης «τελειώνουν» και πολλοί βρίσκονται «στην κόψη του ξυραφιού». Μικρομεσαίοι αλλά και επιχειρήσεις μεγαλύτερου μεγέθους, μη εξαιρουμένων των βιομηχανιών, ανησυχούν και αγωνιούν για την «επόμενη ημέρα» τους. Γιατί βλέπουν μια νέα, σκληρή δοκιμασία να πλησιάζει στην τετραετία από το 2027 έως το 2030.
Σε καιρούς υποτιθέμενης ανάπτυξης, που αφορά όμως «λίγους», μια και οι «πολλοί» στην εγχώρια αγορά εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν μεγάλα προβλήματα, είναι αρκετοί, τελικά, αυτοί οι οποίοι «κατέβασαν ρολά».
Η απειλή, δυστυχώς, υφίσταται και για άλλους. Κάτι που επιβεβαίωσε πρόσφατα και ο πρόεδρος του ΣΕΒ, γνωστός βιομήχανος Σπύρος Θεοδωρόπουλος.
Μίλησε δημόσια για τον κίνδυνο δύο ηχηρών λουκέτων στον κλάδο, λόγω κυρίως του υπέρογκου ενεργειακού κόστους, χωρίς να αποκαλύψει ονόματα ή περισσότερα στοιχεία. Η αγορά, βέβαια, ξέρει: η χαλυβουργία, η κλωστοϋφαντουργία, η χαρτοβιομηχανία και άλλοι τομείς δεν σταμάτησαν να «υποφέρουν» από τα χρόνια της κρίσης έως τώρα…
Στο «διά ταύτα», πληροφορίες της «DEALnews» θέλουν τις διοικήσεις συγκεκριμένων ομίλων να βρίσκονται στο πιο κρίσιμο στάδιο των συζητήσεών τους με πιστώτριες τράπεζες, αλλά και με κυβερνητικούς παράγοντες για τη ρύθμιση χρεών που γίνονται «θηλιά» γι’ αυτούς και δημιουργούν επείγοντα ζητήματα για την επιβίωσή τους.
Θα επιτευχθεί ο στόχος; Θα μπει «φρένο» στα λουκέτα; Θα επιλυθούν άμεσα αυτά τα θέματα; Γιατί ο χρόνος κυλά και λύσεις δεν έχουν δοθεί.
«Το κλίμα στην αγορά δεν είναι τόσο αισιόδοξο όσο ισχυρίζονται κάποιοι. Υπάρχουν αγωνία και φόβος ότι θα έρθουν και άλλες δύσκολες ημέρες. Πιο δύσκολες, αν δεν λυθούν όλα αυτά τα προβλήματα, οι πραγματικές διαστάσεις των οποίων είναι άλλες για πολλούς, από αυτές που συχνά περιγράφονται…» σχολίασε χαρακτηριστικά υψηλόβαθμο στέλεχος σημαντικού εγχώριου βιομηχανικού ομίλου και αναφέρθηκε στην ανάγκη επιτάχυνσης των αργών ρυθμών στις διαδικασίες.
«ΚΟΥΡΕΜΑ» ΚΑΙ «ΛΕΥΚΟΣ ΙΠΠΟΤΗΣ»
Υπενθυμίζεται ότι από την κλωστοϋφαντουργία προήλθαν τα πιο πρόσφατα «κανόνια», από τις Fieratex και Βαρβαρέσος, το 2024, με τις δύο πτωχευμένες εταιρίες να έχουν κιόλας εμπλακεί στην επώδυνη διαδικασία των πλειστηριασμών, ενώ και η Επίλεκτος προσπαθεί να διευθετήσει το συντομότερο δυνατόν τις «εκκρεμότητές» της για να μπορέσει να αποφύγει τα χειρότερα, μέσα από πολύμηνες συζητήσεις.
Στην ίδια μοίρα τοποθετείται και η Avramar. Κάποτε φιλοδοξούσε να μετεξελιχθεί στον «εθνικό πρωταθλητή» των ελληνικών ιχθυοκαλλιεργειών, όταν συγχωνεύτηκαν οι τότε leaders (Νηρεύς, Σελόντα κ.ά.) του κλάδου σε ένα σχήμα, αλλά κάθε πλάνο απέτυχε στην πράξη. Και σήμερα δεν ξέρει ακόμη «τι της ξημερώνει», αν δεν ρυθμιστούν τα χρέη μισού δισ. και δεν προχωρήσει απρόσκοπτα «μέχρι τέλους» η υλοποίηση του σχεδίου εξυγίανσης, με προτιμητέο επενδυτή την αραβική Aqua Bridge και την καναδική Cooke Inc να μπαίνει «σφήνα». Το «κούρεμα» των δανείων, σε ποσοστό 70%, η νέα χρηματοδότηση άνω των 60 εκατ. ευρώ και βέβαια η αμεσότητα στην καταβολή των χρημάτων είναι τα «κλειδιά» της υπόθεσης. Αυτονόητα, χωρίς την είσοδο «λευκού ιππότη» δεν υπάρχει διάσωση…
Στο σερί των λουκέτων που καταγράφηκαν στην Ελλάδα τα τελευταία 2-3 μόλις χρόνια προστέθηκαν, σε αυτά των Fieratex, Βαρβαρέσος, και εκείνα σε εργοστασιακές μονάδες της Γιούλα (υαλουργία), της Σύρμα Α.Ε. (παραγωγής συρματόσχοινων), της αμερικανικής Tupperware στη Θήβα, του βρετανικού Ομίλου Reckitt Benckiser στο Βασιλικό της Χαλκίδας, της Crown Hellas Can στην Πάτρα και του αμερικανικού Ομίλου Sonoco σε Θεσσαλονίκη και Κιλκίς.
ΜΕ «ΑΔΕΙΑ ΧΕΡΙΑ» ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑ
Τα υψηλά λειτουργικά και ενεργειακά κόστη «πνίγουν» χιλιάδες ελληνικές επιχειρήσεις, οι οποίες πορεύονται χωρίς πρόσβαση σε χρηματοδοτικά εργαλεία, άρα και χωρίς ρευστότητα.
Το παράδειγμα είναι πρόσφατο. Ο πρωθυπουργός έσπευσε στη γενική συνέλευση του ΣΕΒ με υποσχέσεις, αλλά όχι και με τα απαιτούμενα… μέτρα στη «φαρέτρα» του για την αντιμετώπιση της νέας κρίσης των τιμών του ηλεκτρικού ρεύματος, που πλήττει τις βιομηχανίες και γενικά τις επιχειρήσεις και τελικώς η αγορά έμεινε με «άδεια χέρια».
Η ακρίβεια συρρικνώνει, την ίδια ώρα τα διαθέσιμα εισοδήματα, άρα και την αγοραστική δύναμη, εκατομμυρίων νοικοκυριών, με ό,τι αυτό σημαίνει για την κατανάλωση.
Πολλοί απαντούν ότι το «κάρο» της ελληνικής οικονομίας σέρνει μια ελίτ ισχυρών επιχειρηματικών ομίλων από διάφορους κλάδους, αλλά με αυτόν τον τρόπο εξασφαλίζεται η ανάπτυξή της.
Ενας αντίλογος σε αυτή την εκδοχή είναι ότι, ίσως, και οι «μεγάλοι» βλέπουν τα «σύννεφα» που κοντοζυγώνουν στη «μετά RRF περίοδο», όπως, π.χ., η ΔΕΗ και ο Ιμιλος ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ, και επιλέγουν να ενισχύσουν τη δική τους μελλοντική ρευστότητά τους, με την έκδοση ομολογιακών δανείων ύψους εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ (ΦΥΛΛΟ 24/10/2025)
