Η στόχευση στο παραδοσιακό ακροατήριο επιχειρεί να ανακόψει τη διαρροή ψηφοφόρων προς δεξιότερους σχηματισμούς, αλλά απειλεί να βαθύνει το πολιτικό ρήγμα
Του ΚΩΣΤΑ ΚΑΒΒΑΔΙΑ
Ακόμα ένα επικοινωνιακό αλαλούμ, που κατέληξε σε εσωτερική σύγχυση και παρασκηνιακές αιχμές, προκάλεσε η κυριακάτικη εξαγγελία του Κυριάκου Μητσοτάκη για την ανάθεση της «ευθύνης φύλαξης» του μνημείου του Αγνωστου Στρατιώτη στο υπουργείο Εθνικής Αμυνας. Μια πρωτοβουλία που παρουσιάστηκε αρχικά ως «νομοθετική παρέμβαση για λόγους σεβασμού και προστασίας του μνημείου», αλλά μέσα σε λίγες ώρες οδήγησε σε αλλεπάλληλες διευκρινίσεις, διαψεύσεις και τελικά σε ένα γνώριμο μπάχαλο αρμοδιοτήτων, σήμα κατατεθέν του… επιτελικού κράτους 2.0. Σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές, ούτε το ίδιο το υπουργείο Αμυνας είχε ενημερωθεί εγκαίρως για την εξαγγελία, ενώ «γαλάζια» στελέχη παραδέχονταν, σε πηγαδάκια, ότι ενημερώθηκαν «εκ των υστέρων», αφήνοντας σαφείς αιχμές για την προχειρότητα και το timing του σχεδιασμού.
Η προσπάθεια του Μαξίμου να «μαζέψει» την υπόθεση, με διευκρινίσεις ότι η ΕΛ.ΑΣ. θα διατηρήσει τα μέτρα τάξης, δεν έσβησε το αποτύπωμα μιας αμήχανης κυβερνητικής αναδίπλωσης. Η υπόθεση, που προέκυψε λίγες μόλις ημέρες μετά την απεργία πείνας του Πάνου Ρούτσι και την παρουσία χιλιάδων πολιτών στο Σύνταγμα, φανέρωσε την αγωνία του πρωθυπουργού να επανακτήσει τον έλεγχο της δημόσιας συζήτησης. Με το βλέμμα στραμμένο στο συντηρητικό ακροατήριο, που πασχίζει να επανασυσπειρώσει γύρω από το κυβερνών κόμμα, ο Κυριάκος Μητσοτάκης επιχειρεί με τάσεις πολωτικές να εμφανιστεί ως υπερασπιστής «της τάξης και της ιερότητας των συμβόλων του έθνους», απευθυνόμενος εμμέσως σε εκείνο το κοινό που ενοχλήθηκε από την παρουσία διαμαρτυρομένων στο μνημείο του Αγνωστου Στρατιώτη, αλλά και σταθερά δυσφορεί για τα κατά καιρούς έκτροπα μπροστά από το εν λόγω υψηλού συμβολισμού μνημείο.
ΟΙ ΔΗΜΟΣΚΟΠΗΣΕΙΣ
Το συντηρητικό κοινό εμφανίζεται σήμερα πολυκερματισμένο. Βελόπουλος, Λατινοπούλου και ο υπό διαμόρφωση πολιτικός φορέας του Αντώνη Σαμαρά συγκεντρώνουν υπολογίσιμα ποσοστά στις δημοσκοπήσεις και στο περιβάλλον του πρωθυπουργικού Μεγάρου επικρατεί έντονη ανησυχία ότι αυτή η πολυδιάσπαση μπορεί να στερήσει κρίσιμη εκλογική μάζα, που δεν περισσεύει από τη Νέα Δημοκρατία. Παράλληλα, πίσω από την αιφνιδιαστική εξαγγελία ο πρωθυπουργός επιδίωξε να αλλάξει την «ατζέντα» σε μια στιγμή που το κυβερνών κόμμα συνεχίζει να φθείρεται από την υπόθεση των Τεμπών αλλά και από το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ. Η επανεμφάνιση της κοινωνικής οργής, με αφορμή την κινητοποίηση του κ. Ρούτσι, υπενθύμισε στο Μαξίμου πως η τραγωδία εκείνη εξακολουθεί να στοιχειώνει την κυβέρνηση.
Πολιτικό μπρα ντε φερ πρωθυπουργού – Νίκου Δένδια
Στο παρασκήνιο η πρωτοβουλία της ανάθεσης της «ευθύνης φύλαξης» του μνημείου του Αγνωστου Στρατιώτη στο υπουργείο Εθνικής Αμυνας εκλήφθηκε και ως ένα έμμεσο «χτύπημα» προς τον Νίκο Δένδια. Ο υπουργός Εθνικής Αμυνας, που διατηρεί ακέραιο το πολιτικό του προφίλ και μια ιδιαίτερη σχέση με το λεγόμενο «καραμανλικό» ακροατήριο, φέρεται ότι δεν είχε την παραμικρή συμμετοχή στη διαμόρφωση της ρύθμισης. Για πολλούς στη Νέα Δημοκρατία η κίνηση του πρωθυπουργού συνιστά ακόμα ένα επεισόδιο στον υπόγειο ανταγωνισμό των δύο ανδρών, μια επίδειξη ισχύος, σε μια περίοδο όπου ο κ. Δένδιας δείχνει να απολαμβάνει ευρύτερη αποδοχή σε μετριοπαθείς κύκλους.
Ετσι, η «περιφρούρηση» του Αγνωστου Στρατιώτη μοιάζει να εξυπηρετεί έναν διπλό σκοπό. Αφενός να ικανοποιήσει το συντηρητικό ένστικτο της «γαλάζιας» παράταξης, αφετέρου να απομακρύνει τα σύμβολα κοινωνικής διαμαρτυρίας από την καρδιά της πρωτεύουσας. Οι επιγραφές και τα κεράκια για τα θύματα των Τεμπών έξω από τη Βουλή ενοχλούν πολιτικά την κυβέρνηση, καθώς της υπενθυμίζουν μια πληγή που παραμένει ανοιχτή. Αυτό κατέστη εμφανές από ακόμα ένα παραληρηματικό σόου του υπουργού Δικαιοσύνης κ. Φλωρίδη. Ομως το αποτέλεσμα ήταν μια εκδικητικής φύσεως εξαγγελία, που, αντί να ενισχύσει το κύρος του κράτους, ανέδειξε τη νευρικότητα μιας κυβέρνησης που αναζητά απεγνωσμένα τρόπους να διαφύγει από τα προβλήματα που πληθαίνουν. Η εικόνα ενός πρωθυπουργού που υπόσχεται «στρατιωτική προστασία» ενός μνημείου για να περιορίσει τις διαδηλώσεις μπροστά στη Βουλή μπορεί να ικανοποιεί τους πιο συντηρητικούς κύκλους, δύσκολα όμως πείθει το ευρύτερο κοινό για τα πραγματικά κίνητρα και στο κυβερνητικό επιτελείο συνειδητοποιούν ότι όσο οι σκιές των Τεμπών και οι κοινωνικές αντιδράσεις επιμένουν καμία αλλαγή ατζέντας δεν θα είναι αρκετή για να κρύψει τη συνεχιζόμενη φθορά.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ (17 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2025)
