Μόνο το 11% των εργαζομένων παγκοσμίως θεωρούνται έτοιμοι για το μέλλον (“future-ready”), σύμφωνα με τη νέα έκθεση Global Workforce of the Future του Ομίλου Adecco.
Το ποσοστό αυτό μειώνεται στο 5% για την Ελλάδα, αναδεικνύοντας τη σημασία της ανάπτυξης δεξιοτήτων σε ένα περιβάλλον που αλλάζει ραγδαία λόγω της τεχνητής νοημοσύνης και του ψηφιακού μετασχηματισμού.
Η έρευνα δείχνει ότι οι εργαζόμενοι που θεωρούνται future-ready δεν διαθέτουν έμφυτες ικανότητες, αλλά έχουν επενδύσει συστηματικά στην εκπαίδευση και στην επαγγελματική τους εξέλιξη.
Το 93% εξ αυτών έχει ατομικό πλάνο ανάπτυξης και το 95% συμμετέχει ενεργά σε προγράμματα ηγεσίας.
ΟΙ ΔΕΞΙΟΤΗΤΕΣ ΤΟΥ ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ
Οι εργαζόμενοι που ανήκουν στο 11% παρουσιάζουν τρία βασικά χαρακτηριστικά:
Προσαρμοστικότητα: Αντιδρούν ευέλικτα στις τεχνολογικές και οργανωτικές αλλαγές.
Τεχνολογική εξοικείωση: Ενσωματώνουν ενεργά νέα εργαλεία, όπως το AI, για βελτίωση της παραγωγικότητας.
Προδραστικότητα: Επιλέγουν να ανανεώνουν συνεχώς τις γνώσεις και τις δεξιότητές τους, παρακολουθώντας τις εξελίξεις της αγοράς.
Τα ευρήματα υπογραμμίζουν ότι οι δεξιότητες αυτές συνδέονται με υψηλότερη επαγγελματική απόδοση, ανθεκτικότητα και δυνατότητα εξέλιξης σε μεταβαλλόμενα περιβάλλοντα εργασίας.
Ο ΡΟΛΟΣ ΤΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ
Η αδυναμία εύρεσης εργαζομένων με τις απαραίτητες δεξιότητες αποτελεί σήμερα σημαντικό εμπόδιο για την επιχειρησιακή ανάπτυξη. Οι οργανισμοί καλούνται να μετασχηματίσουν την ανθρωποδύναμή τους, επενδύοντας σε προγράμματα upskilling και reskilling.
Πρακτικές όπως η χρήση εργαλείων ανάλυσης δεδομένων για την αξιολόγηση δεξιοτήτων, η διαφάνεια στις ευκαιρίες καριέρας και η παροχή εξατομικευμένων πλάνων ανάπτυξης μπορούν να ενισχύσουν τη δυναμική του ανθρώπινου δυναμικού. Παράλληλα, η δημιουργία κουλτούρας διαρκούς μάθησης αποτελεί κρίσιμο παράγοντα βιώσιμης επιτυχίας.
Η Κωνσταντίνα Βαρδάκα, Talent Development Director της LHH, επισημαίνει ότι «δύο στους τρεις ηγέτες το 2024 προτίμησαν να καλύψουν το κενό στις δεξιότητες τεχνητής νοημοσύνης μέσω προσλήψεων αντί μέσω εκπαίδευσης. Αυτή η επιλογή ενέχει κινδύνους, καθώς διευρύνει το χάσμα δεξιοτήτων και αυξάνει το κόστος. Οι οργανισμοί που επενδύουν στην ανάπτυξη των ανθρώπων τους αποκτούν μακροπρόθεσμο ανταγωνιστικό πλεονέκτημα και ανθεκτικότητα απέναντι στις προκλήσεις της νέας εποχής εργασίας».
