Ο αρνητικός απολογισμός της διετίας και τα «σφυριά» που έρχονται μέχρι το τέλος του 2025
Του ΜΙΧΑΛΗ ΚΟΣΜΕΤΑΤΟΥ
Σε πανηγυρικούς τόνους, με την παρουσία πλήθους επισήμων, πραγματοποιήθηκαν τις προηγούμενες ημέρες τα εγκαίνια του νέου εργοστασίου της Alfa Wood Group, από τον κλάδο της ξυλείας, στην Κομοτηνή, που ουσιαστικά σήμαναν την… επαναλειτουργία μιας ιστορικής βιομηχανικής μονάδας. Το project εντάσσεται, όπως αναφέρθηκε, σε στρατηγικό επενδυτικό πλάνο ύψους 29 εκατ. ευρώ, το οποίο θα ολοκληρωθεί έως το 2027.
Το «κόψιμο της κορδέλας» συνδυάστηκε και με άλλα «καλά μαντάτα», τα οποία προήλθαν αυτή τη φορά από τη Mevaco, για επένδυση 10 εκατ. ευρώ που αφορά την ανέγερση νέου αυτόνομου βιομηχανικού κτιρίου και τον εξοπλισμό του, «με σκοπό την ενίσχυση του τομέα παραγωγής των αμυντικών συστημάτων».
«Σταγόνα στον ωκεανό», αν συγκρίνει κανείς τα συγκεκριμένα χαρμόσυνα (σίγουρα) γεγονότα με την «εικόνα καταστροφής» των τελευταίων ετών και με τα… αμέτρητα λουκέτα σε εργοστάσια διάφορων ομίλων, ελληνικών ή και ξένων, με δραστηριότητα στη χώρα μας.
Απτό παράδειγμα, ότι την επόμενη εβδομάδα (29 Οκτωβρίου) βγαίνει στο «σφυρί» το εργοστάσιο της ιστορικής κλωστοϋφαντουργίας Βαρβαρέσος Α.Ε. στη Νάουσα, έναν χρόνο μετά την ανακοίνωση του λουκέτου.
Το 2024 η πορτογαλική BA Glass είχε διακόψει τη λειτουργία του εργοστασίου υαλουργίας της εταιρίας «Γιούλα» στο Αιγάλεω, αυτό της Σύρμα Α.Ε. στον Βόλο, παραγωγής συρματόσχοινων, ενώ έπεσαν επίσης οι «τίτλοι τέλους» για την ελληνική κλωστοϋφαντουργία Fieratex, της οικογένειας Ανεζουλάκη.
Από το 2023 είχαν κλείσει οι μονάδες της αμερικανικής Tupperware στη Θήβα, έπειτα από 56 χρόνια, του βρετανικού Ομίλου Reckitt Benckiser στο Βασιλικό της Χαλκίδας, της Crown Hellas Can στην Πάτρα και του αμερικανικού ομίλου Sonoco σε Θεσσαλονίκη και Κιλκίς, όπου διατηρούσε μονάδα συσκευασίας και χαρτοποιίας, αντίστοιχα.
Πόσα εργοστάσια «έσβησαν τις μηχανές τους» στα «πέτρινα χρόνια» της ελληνικής οικονομίας δεν έχει, ίσως, σημασία να αναφερθεί και πάλι, διότι ο λόγος γίνεται τώρα για τα λουκέτα της… τελευταίας 2ετίας. Κι όμως, κινδυνεύουν και άλλες μονάδες, σε κλάδους οι οποίοι τελούν «σε μόνιμη κρίση», από τα υπέρογκα ενεργειακά και άλλα κόστη, όπως σε αυτόν της κλωστοϋφαντουργίας…
ΚΑΠΝΙΚΗ, ΕΔΡΑΣΗ, ΒΑΡΒΑΡΕΣΟΣ
Αν «περιηγηθεί», δε, κάποιος στην πλατφόρμα των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών, διαπιστώνει ότι και σε αυτή την επώδυνη για πολλούς και δυσάρεστη διαδικασία εκκρεμούν αρκετές υποθέσεις και όχι μία και δύο. Στη «μαύρη λίστα» με τα φετινά «σφυριά» συμπεριλαμβάνονται, τουλάχιστον ως το τέλος του έτους, αρκετές περιπτώσεις βιομηχανικών/βιοτεχνικών χώρων ή άλλων ακινήτων που αφορούν, ενδεικτικά, τομείς όπως η παραγωγή και εμπορία έτοιμων ενδυμάτων, επίπλων, τα πετρελαιοειδή, η σωληνουργία, τα κλωστήρια-πλεκτήρια, η οινοποιία-οξοποιία κ.ά., ορισμένοι πλειστηριασμοί «σε αναστολή», assets της πολύπαθης Καπνική Α. Μιχαηλίδης Α.Ε., που κάποτε μεσουρανούσε, και της επίσης άλλοτε ισχυρής τεχνικής Εδραση Χ. Ψαλίδας ΑΤΕ, της Βαρβαρέσος κ.λπ.
«Απομεινάρια» άλλων, «χρυσών» εποχών ορισμένα περιουσιακά στοιχεία, άλλα που εξακολουθούν να θυμίζουν τι συνέβη κατά τη μακρά οικονομική κρίση ή και πολύ πιο πρόσφατα, σε καιρούς, υποτίθεται, ανάπτυξης…
Υπάρχουν μεν σημαντικοί Ελληνες επιχειρηματίες οι οποίοι εκπονούν ή ετοιμάζονται να υλοποιήσουν επενδυτικά πλάνα για τη δημιουργία καινούργιων μονάδων, αλλά η πιθανή σύγκριση δεν αποφέρει «θετικό πρόσημο».
Τα λουκέτα και οι πλειστηριασμοί, δυστυχώς, καταλαμβάνουν τη «μερίδα του λέοντος» έναντι των επενδύσεων για την κατασκευή νέων εργοστασίων στην Ελλάδα…
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ (ΦΥΛΛΟ 26/9/2025)
