Το επόμενο χρονικό διάστημα θα δείξει εάν και υπό ποιους όρους θα προχωρήσει η υπόθεση της… υπεραιωνόβιας εταιρίας. Το story της και οι επιχειρηματικές κινήσεις που προηγήθηκαν
Του ΜΙΧΑΛΗ ΚΟΣΜΕΤΑΤΟΥ
Η πώληση και γενικότερα η «επόμενη μέρα» της Μινέρβα Ελαιουργικών Επιχειρήσεων και Τροφίμων αποτελεί ένα από τα μεγάλα ερωτήματα του ελληνικού επιχειρείν τουλάχιστον σε βάθος σχεδόν μιας διετίας. Πρόκειται για μια υπόθεση η οποία «αιωρείται» ουσιαστικά από τα τέλη του 2023 με αρχές του 2024, όταν φάνηκε να φτάνει το πλήρωμα του χρόνου για την αποεπένδυση του βασικού μετόχου, του fund Diorama I, με διαχειρίστρια την Deca Investments, με μειοψηφικούς μετόχους δύο άλλα funds, τα EOS Hellenic Renaissance και Elikonos 2 S.C.A. Sicar.
Τότε, το 2019, υπενθυμίζεται ότι οι νυν ιδιοκτήτες της παλαιότερης ελληνικής ελαιουργικής εταιρίας, με ιστορία από το 1887 (εποχή που έκανε τα πρώτα της βήματα ως «Καρακώστας & Γιαννακός» με αντικείμενο τις εισαγωγές και εξαγωγές εδώδιμων και αποικιακών), την απέκτησαν από την πολυεθνική PZ Cussons Plc με τίμημα 45,1 εκατ. ευρώ, παρά τον ανταγωνισμό που μέχρι ενός σημείου υπήρξε από δύο άλλους ισχυρούς διεκδικητές, από τη βιομηχανία ζυμαρικών Μέλισσα-Κίκιζας και τον φαρμακοβιομήχανο και επενδυτή Βασίλη Κάτσο.
Επιστρέφοντας στο «σήμερα»: εάν δεν αποφασιστεί να διατηρηθεί η Μινέρβα (με CEO την Αικατερίνη Βλάχου) στο χαρτοφυλάκιο των νυν μετόχων της, θα πρέπει να ξεκαθαρίσουν δύο σημεία (πιθανότατα μέσω διεθνούς διαγωνισμού).
Ποιος θα την εξαγοράσει, από Ελλάδα ή εξωτερικό, αλλά και με πόσα χρήματα;
Με δεδομένο ότι η αγορά του ελαιολάδου προέρχεται από έντονες «αναταράξεις», με τις τιμές του τελικού προϊόντος να γίνονται «ασανσέρ», αρχικά να εκτοξεύονται στο ράφι και στη συνέχεια να επανέρχονται σε φυσιολογικά επίπεδα, «βαρόμετρο» για τις εξελίξεις που αφορούν τη Μινέρβα (και όλες τις ομοειδείς εταιρίες) αποτελούν οι συνθήκες οι οποίες θα διαμορφωθούν σε αυτήν κατά τους προσεχείς μήνες.
ΚΙΝΔΥΝΟΣ
Αν όχι απρόβλεπτη, η κατάσταση δεν δείχνει απόλυτα προβλέψιμη και, όπως αναφέρεται, μεταξύ πολλών άλλων, στις πολύ πρόσφατες χρηματοοικονομικές καταστάσεις της ελληνικής ελαιουργίας ισχύουν τα εξής: «Κίνδυνος από μεταβολές σε τιμές: Η εταιρία και ο όμιλος εκτίθενται σε μεταβολές τιμών των βασικών πρώτων υλών τους όπως προκύπτουν από τις διακυμάνσεις των τιμών κυρίως του ελαιολάδου, όπου η τιμή του καθορίζεται από τις διεθνείς αγορές, από την παγκόσμια ζήτηση και την προσφορά, η οποία προέρχεται κυρίως από τις μεγάλες ελαιοπαραγωγικές χώρες της Μεσογείου, την Ισπανία και την Ιταλία.
Οι σημαντικότεροι παράγοντες για τη ζήτηση και την προσφορά ελαιολάδου είναι οι καιρικές συνθήκες στις χώρες παραγωγής του, η κατανάλωση βάσει διατροφικών συνηθειών αλλά και βάσει διαθέσιμου εισοδήματος, και φυσικά οι μεταβολές τιμών των υποκατάστατων, τα οποία συμπαρασύρουν τα προϊόντα της εταιρίας, όπως, για παράδειγμα, τα σπορέλαια. Η προσπάθεια της εταιρίας είναι να εξασφαλίζει ομαλότητα στην αγορά των πρώτων υλών της, διασφαλίζοντας έτσι το τελικό της κόστος».
Τους προηγούμενους μήνες, επίσης, υπήρξαν γεγονότα που αναμφίβολα επηρεάζουν το ύψος του τιμήματος της Μινέρβα, εφόσον προχωρήσει η πώλησή της:
Το 2024 πωλήθηκε στην Desserta Hellas Α.Ε. (θυγατρική της αυστριακής Berglandmilch) η Τυροκομεία Δωρική, που προέκυψε από την απόσχιση του επιχειρηματικού κλάδου παραγωγής φέτας και λευκού τυριού, ενώ τον Μάρτιο του 2025 έπεσαν οι υπογραφές για την εξαγορά των εμπορικών σημάτων ελαιόλαδου και σπορέλαιων Αλτις, Ελάνθη, Φλώρα και Sol από την Flora Food Global Principal B.V., με στόχο την περαιτέρω ενίσχυση της θέσης της στον κλάδο. Δύο επιχειρηματικές επιλογές οι οποίες θα φανεί στην πράξη πόσο επιτυχημένες θα κριθούν…
Η επέκταση του προϊοντικού χαρτοφυλακίου
Ως όμιλος τροφίμων, η Μινέρβα έχει επεκτείνει τις δραστηριότητές της και σε άλλες προϊοντικές κατηγορίες, στην παραγωγή και τη διάθεση λαδιών και φυτικών ελαίων, καθώς και τοματικών προϊόντων.
Η θυγατρική Mediterranean Foods Α.Ε. διατηρεί ως κύρια δραστηριότητα την παραγωγή και τη διάθεση μουστάρδας, μαγιονέζας, κέτσαπ και αρτυμάτων.
Διαθέτει, δε, εργοστάσια στο Σχηματάρι, που λειτουργεί ως μονάδα παραγωγής και συσκευασίας ελαιόλαδου, φυτικών ελαίων, ξιδιού, μουστάρδας και μαγιονέζας, και στη Γαστούνη Ηλείας, ως μονάδα παραγωγής και συσκευασίας προϊόντων τομάτας.
Αντίθετα, πουλήθηκαν οι μονάδες παραγωγής φέτας στο Επισκοπικό
Ιωαννίνων και στην Ανδραβίδα Ηλείας, που λειτουργούσε ως σταθμός συλλογής γάλακτος.
Η διπλή «ανάγνωση» του ισολογισμού
Μικρή αύξηση εμφάνισαν πέρσι οι ενοποιημένες πωλήσεις της Μινέρβα Ελαιουργικών Επιχειρήσεων και Τροφίμων, παρά το γεγονός ότι οι τιμές του λαδιού είχαν πάρει τον… ανήφορο.
Συγκεκριμένα, διαμορφώθηκαν στα 74,3 εκατ. ευρώ, έναντι 71,9 εκατ. ευρώ το προηγούμενο έτος (+3%), με τις εξαγωγές της να ανέρχονται στα 9,5 εκατ. ευρώ ή 13% επί των συνολικών πωλήσεων.
Στη χρήση 1/6/2018-31/5/2019 περιλάμβανε έσοδα 50.056.379 ευρώ, από 55.641.560 ευρώ μία χρονιά πριν και 64.029.270 ευρώ δύο χρονιές πριν. Επανήλθε, δηλαδή, μετά την πώλησή της, το 2019, σε θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης. Η ανάγνωση των τελευταίων οικονομικών αποτελεσμάτων της είναι διπλή: Ο δείκτης μεικτού περιθωρίου κέρδους βελτιώθηκε στο 22,9% το 2024, έναντι 21,95% και τα προσαρμοσμένα EBITDA στα 8,93 εκατ. ευρώ (+ 8,8% από το 2023). Η εταιρία απορρόφησε σημαντικό μέρος των κοστολογικών πιέσεων, κάτι που επιβάρυνε τα ποσοστά κερδοφορίας της. Ετσι τα καθαρά κέρδη της υποχώρησαν στα 141.521 ευρώ, από 768.462 ευρώ το 2023.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ (ΦΥΛΛΟ 5/9/2025)
