Οταν ο Eric Schmidt μιλά, ο κόσμος της τεχνολογίας… σωπαίνει. Ο πρώην CEO της Google δεν μασάει λόγια σε πρόσφατη συνέντευξή του και λέει αυτό που πολλοί αποφεύγουν: «Η Τεχνητή Νοημοσύνη δεν είναι απλώς ένα εργαλείο, δεν είναι άλλο ένα λογισμικό, είναι ήδη μια δύναμη με αυτόνομη δυναμική και έρχεται πιο γρήγορα από όσο νομίζαμε».
Σύμφωνα με τον πρώην CEO της Google, η μετάβαση προς τη «γενική» Τεχνητή Νοημοσύνη -εκείνη που θα κατανοεί, θα αποφασίζει και θα εξελίσσεται χωρίς την ανθρώπινη παρέμβαση- δεν είναι θέμα δεκαετιών. Είναι θέμα λίγων χρόνων. Ισως και μόλις 3 ετών.
Τα πρώτα βήματα έχουν ήδη γίνει: Σε μεγάλες πλατφόρμες και τεχνολογικούς κολοσσούς ένα σημαντικό ποσοστό του κώδικα γράφεται πλέον από την ίδια την Τ.Ν. Αυτό από μόνο του δεν είναι απλώς τεχνολογικό κατόρθωμα. Είναι το πρώτο στάδιο της αυτοβελτίωσης, σύμφωνα με τον Schmidt.
Η διαδικασία της αυτοαναπαραγωγής της γνώσης έχει αρχίσει, όπως αναφέρει. Η Τεχνητή Νοημοσύνη δεν περιμένει πλέον οδηγίες. Μαθαίνει, αναλύει, προτείνει και δημιουργεί. Και όλα αυτά χωρίς ανθρώπινη επίβλεψη σε πραγματικό χρόνο!
Οι εταιρίες ενθουσιάζονται. Οι επενδυτές στοιχηματίζουν. Ομως, ο Schmidt είναι σαφής: «Κανείς δεν ξέρει πώς ακριβώς λειτουργούν αυτά τα συστήματα όταν ξεπερνούν ένα όριο πολυπλοκότητας. Και κανείς δεν ξέρει ποιο είναι αυτό το όριο».
Οι υπολογιστικές απαιτήσεις αυξάνονται εκθετικά. Η Τ.Ν. καταναλώνει ενέργεια με ρυθμό που σύντομα θα πιέσει τα εθνικά ενεργειακά δίκτυα. Ηδη στα σχέδια κάποιων χωρών υπάρχει η πρόβλεψη για δημιουργία data centers σε στρατιωτικές βάσεις, λόγω της ανάγκης για προστασία και αδιάλειπτη λειτουργία. Δεν πρόκειται για σενάριο επιστημονικής φαντασίας. Είναι πρόβλεψη – και προετοιμασία.
Η ανησυχία του Schmidt, όμως, πάει ακόμη βαθύτερα. Πέρα από τις τεχνολογικές επιπτώσεις, εγείρεται ένα μείζον ερώτημα: τι θα γίνει όταν η Τ.Ν. αρχίσει να παράγει νέα γνώση, νέες ιδέες, νέες θεωρίες για τον κόσμο, με τρόπους που ούτε μπορούμε να ελέγξουμε ούτε να κατανοήσουμε; Τι συμβαίνει όταν η Τ.Ν. ξέρει περισσότερα απ’ όσα μπορούμε να της εξηγήσουμε;
Ο Schmidt ζητά ένα ρυθμιστικό πλαίσιο, παγκόσμιο, ένα νέο «σύστημα ασφαλείας» για την τεχνολογική εξέλιξη, εμπνευσμένο από τη θεωρία της πυρηνικής αποτροπής: «Mutual Assured Malfunction». Μια μορφή συλλογικής ευθύνης, δηλαδή. Μια γραμμή που καμία εταιρία ή χώρα δεν πρέπει να διασχίσει χωρίς συνέπειες.
Αυτό δεν είναι προειδοποίηση από τον πρώην CEO της Google. Είναι καμπανάκι. Το ερώτημα που μένει είναι αν οι πολιτικοί ηγέτες -σε Ευρώπη, ΗΠΑ, Κίνα, αλλά και στην Ελλάδα- έχουν τη γνώση, την πολιτική βούληση και το θάρρος να ανοίξουν αυτή τη συζήτηση πριν να είναι αργά. Διότι όταν η Τ.Ν. ξυπνήσει πλήρως, δεν θα ρωτήσει αν είμαστε έτοιμοι. Θα μας έχει ήδη προσπεράσει.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ (ΦΥΛΛΟ 14/8/2025)
